‍ .
🎭نسل جوان

ویژگیهای یک بازیگر جوان تئاتر چیست و او برای موفقیت باید چه فاکتورهایی داشته باشد؟
این سوالی ست که برای پاسخ به آن نمی‌توان به گفتمان کلیشه‌ای بسنده کرد!
تئاتر مسیر سختی دارد؛ تمرین‌های طولانی، اجراهای پر چالش و دیده‌نشدن‌های اولیه. در این مسیر کسی می‌ماند که واقعاً عاشق صحنه باشد، یک بازیگر جوان در مارکت تئاتر ایرانی، باید خود را به کارگردان تحمیل کند، البته پس از سختی ها، مرارت‌ها و تمرینات طاقت فرسایی که در ورکشاپ‌ها، پلاتوها یا حتی در اجراهای دوستانه و محیطی کوچک که می‌تواند او را برای آزمونی سخت در کسوت آکتور صحنه آماده و آراسته نماید. آکتور جوان باید نقد بشود تا اصلاح شود و این می‌تواند یکی از رموز موفقیت او باشد، راهی که صبر و استقامت زیادی را می‌طلبد اما اگر بازیگر جوانی بیش از پنج سال بر روی صحنه بوده باشد نشان از تداوم و کیفیت بازیگری اش بوده است.
"مارال جمال پناه" بازیگر جوانی برای تئاتر است که چندی‌ست که با پشتکار و جسارت پای در این راه گذاشته و خود را با نقش‌های متفاوتی به چالش کشیده است، این بازیگر در این سال‌ها با بازی در نمایش‌هایی از جمله آئینه های روبرو، بوتولیسم، کد ۱۳، گوربانی، ترس و نکبت رایش سوم فصل متفاوتی را در آغاز کارنامه هنری خود رقم زده است.
این بازیگر این روزها با نمایش "فینگرفود" خود را در معرض چالشی دیگر قرار داده است، فینگر فود نوشته نوشین تبریزی و به کارگردانی سیما تیرانداز اثری نمایشی‌ست که این شب‌ها در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر اجراهای عموم خود را پی گرفته است، مارال جمال پناه در این نمایش دو پرسوناژه با فهیمه امن‌زاده بازیگر باسابقه تئاتر بعنوان پارتنر همبازی‌ست و این می‌تواند تجربه و انگیزه متفاوتی برای این بازیگر جوان باشد، فینگر فود تا پایان دی ماه بر روی صحنه خواهد بود.

‍ .
🎭روایت در یک مکان عمومی

برخی نمایش‌ها در یک لوکیشن خاص و با تاکید بر موقعیت آن در جهت تکمیل معنا و مفاهیم مورد نظر در متن و اجرا، طراحی و پایه ریزی می شوند. مکان‌هایی مانند نشیمن منزل، آشپزخانه، پارک، رستوران و کافه، زندان، ایستگاه قطار، بیمارستان و اتاق انتظار مطب، مدرسه و یا از این دست. این تعیین و انتخاب، ضرورتی برای انتقال مفاهیم و فراهم آوردن موقعیتی برای رخدادها و اتفاقات در نظر گرفته شده که با توجه به هویت مکان و استعاراتی که از آن می توان بهره برد، کاربرد دارد. برخی از نمایشنامه‌ها موقعیت «پارک» یا فضای بیرونی را انتخاب می کنند که در عین آنکه مکانی عمومی و چند وجهی است می‌تواند محل ملاقات و برخورد آدم‌ها نیز باشد. آدم‌هایی با کاراکترهای مختلف که هر کدام ویژگی‌های متفاوتی دارند و می‌تواند در جهت پیشبرد داستان تاثیرگذار باشد.
«ادوارد آلبی» یکی از معروفترین نمایشنامه های خود را به نام «داستان باغ وحش» در پارکی در نظر گرفته که کاراکترها با هم برخورد دارند. دو مرد از دو طبقه مختلف اجتماعی با هم روبرو شده و به گفتگو می‌پردازند. این نمایش‌نامه یکبار توسط «مهدی پاشایی» در سال ۱۴۰۰ در مجموعه تئاترشهر اجرا شد و یکبار دیگر در تابستان امسال با طراحی و کارگردانی خسرو ‌خورشیدی. «پارسا پیروزفر» نیز با نمایش «یک روز تابستانی» به همراه رضا بهبودی و سوگل قلاتیان اجرایی را ساخته و پرداخته نمود که بخشی از آن در یک پارک می گذشت. نمایش «پابرهنه در پارک» اثر مشهور نیل سایمون به کارگردانی هادی عامل با سبکی کمدی و مفرح، نیز با همین موضوع در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان اجرا شد. این شب‌ها نمایشی بر صحنه تئاتر لبخند بروی صحنه آمده که آنهم در مکانی مشابه یعنی «پارک» می گذرد.
نمایش «عچق» به کارگردانی عبدالرضا شیبانی و نویسندگی موری شیسگال با حضور بازیگرانی کمدی و خوش انرژی چون «سروش جمشیدی، کاوه ‌مرحمتی و فرزانه ‌سهیلی» ماجرای برخورد دو دوست قدیمی را روایت می‌کند که در موقعیتی متفاوت با یکدیگر روبرو شده اند. این نمایش هر شب ساعت ۱۹ در سالن سه مجموعه تئاتر لبخند میزبان علاقمندان به این اثر است.