‍ .
🎭 یک مرد و هزار نقش
از چهره‌های معتبر و برجستهٔ تئاتر «حمیدرضا آذرنگ» است که امروزه دیگر بسیاری از مخاطبان تئاتر، تلویزیون و سینما او را می‌شناسند و از هنرنمایی او، به‌ویژه در مجموعه‌های اخیر شبکهٔ خانگی، لذت برده‌اند.

«حمیدرضا آذرنگ» ترکیبی از بازیگری و کارگردانی و نویسندگی درخشان است که چه در ایفای نقش‌های متنوع و متفاوت و چه اجراهایی که ساخته و بر صحنه هدایت کرده و چه نمایشنامه‌های ایرانی، توانسته آثاری ماندگار خلق کند.

این هنرمند خلاق که در سال‌های اخیر بیشتر در مدیوم سینما فعال است، از تئاتر دور نمانده و این شب‌ها بر روی صحنهٔ تماشاخانهٔ ایرانشهر در نمایش «کلکسیونر» یکی از نقش‌های درخشان خود را ایفا می‌کند. او در «کلکسیونر» نقش «بهمن»، مردی تنها را دارد که صاحب سمساری است و از بدِ حادثه باید ملک را تخلیه کند؛ چرا که شامل بهسازی و طرح شهرداری قرار گرفته و برای این تغییر محل، نیازمند پول و سرمایه است. به همین دلیل نقشهٔ سرقت از یک کلکسیونرِ سکه‌های قدیمی را می‌کشد. او با صفا، شاگرد خود که همچون پسرش دوستش دارد، برای این کار نیازمند فرد سومی می‌شوند که خود آغاز ماجراهاست.

آذرنگ در این نقش توانسته با زبان بدن، تیک‌ها، اکت‌ها و بهره از حرکات فیزیکال و ریزکاراکتر، چون پرش پلک، نوع راه رفتن و ادای کلمات، خود را به تیپِ بهمن نزدیک کند و بسیار باورپذیر آن کاراکتر را به مخاطب شناسانده و منتقل نماید؛ به‌طوری‌که در طول نمایش، کاملاً برای مخاطب شخصیتی پذیرفته و عینی می‌شود.

اما این تبحر آذرنگ در نقش‌های قبلی او نیز قابل مشاهده و برجسته است. نقش «ویلی لومان» در نمایش « مرگ فروشنده» از نادر برهانی‌مرند آن‌قدر درخشان بود که تا مدت‌ها هرگاه ویلی را به یاد می‌آوردیم، در شکل و شمایل آذرنگ بود.

در نمایش «بونکر» به کارگردانی جلال تهرانی و در پاییز ۱۴۰۳ نیز نقش روانکاوی را ایفا کرد که با دیالوگ‌های پینگ‌پنگی و متوالی با سارا رسول‌زاده، همان قدرت و تبحر بازیگریِ کاربلد که در نقش فرو می‌رود و عینی بازی می‌کند را به نمایش گذاشت. او می‌داند چه اکتی و چه زبان بدنی را در نقش به‌کار ببندد تا کاراکتر چون اثر هنری از زیر دستان او متولد شود.

او در نمایش «کسوف» در ۱۳۹۵ به کارگردانی ایوب آقاخانی نیز نقش مهاجر افغانستانی را ایفا می‌کرد که در کنار نسیم ادبی توانستند کاراکترهایی را به نمایش بگذارند که به‌راستی در لهجه و اکت، مشابه نسخه‌های واقعی بودند.

«حمیدرضا آذرنگ» در «خنکای ختم خاطره» در ۱۳۹۷ نیز که خود نویسندگی، کارگردانی و بازیگری آن را بر عهده داشت، در فضای دیگری باز هم مسلط، این‌بار مردی ارمنی را ایفا می‌کرد که با حضور فاطمه متعمدآریا و علی سیلمانی، امین میری، بهنام شرفی و دیگران، اثری ماندگار از مصائب جنگ در تاریخ تئاتر ایران ثبت گردید.

او در «خون رقصه»، «در خواب دیگران»، «هتلی‌ها»، «افسون معبد سوخته»، «جنوب از شمال غربی»، «همه فرزندان خانم آغا»، «خداحافظی نکردی با نجمه، سورچی!»، «تکیه ملت»، «اهل قبور» و «بیداری خانهٔ نسوان» نیز به همین منوال تیپ و کاراکتری را ساخته و پرداخته کرده است که در ذهن و خاطره‌ها ماندگارند.

سعید دشتی، کارگردان نمایش «کلکسیونر»، برای تازه‌ترین اثر خود به سراغ این هنرمند کاربلد رفته و از هنر او در ارائهٔ اثری مفرح و جذاب بهره می‌برد. این نمایش با حضور «حمیدرضا آذرنگ» در کنار «نوید نصرتی، دیبا زاهدی، علی چایچی و امین شعرباف» در تماشاخانهٔ ایرانشهر، نمایشی ایرانی و دیدنی است.
@tiwall