.
🎭 صندلی محاکمه روی صحنه تئاتر
موضوعات حادثهای از جمله "جنایت و خشونت"، از معضلات و مسائل اجتماعی هستند که انسان در جامعه با آنها دست و پنجه نرم میکند، این موضوعات توسط هنرمندان، همواره دست مایهای برای بازسازی بر روی صحنه یا پرده سینما، قرار گرفته تا ضمن آگاهی بخشی و شناخت، به مسائل پیرامون آن نیز پرداخته شود.
نمایشهایی که با این موضوع بر روی صحنه میروند، تلاش میکنند تا به زوایای تاریک و بازسازی شرایط و دلایل قتل و خشونت بپردازند. همواره سوال و کنجکاوی پیرامون یک اتفاق حادثهای و جنایی که منجر به اعمال خشونت زیادی میشود، برای افکار عمومی وجود دارد، به همین دلیل، این سوژهای ست که اغلب توجه کارگردانان و نویسندگان را جلب نموده تا آثار خود را بر این اساس پی ریزی کرده و بسازند.
این نمایشها اغلب از یک فرم روایی و مونولوگ که حال یا در برابر یک مقام قضایی یا پلیسی و یا در برابر مخاطب نشسته و به روایت ماجرا میپردازند، بهره میبرند. هر کاراکتر از زاویه دید خود به موقعیت پرداخته و درباره آن میگوید.
از نمونههای این دسته نمایشها میتوان به نمایش «دکلره» به کارگردانی مهدی کوشکی و بازیگری «لیلی رشیدی، ستاره پسیانی، صحرا فتحی و نوید محمد زاده» اشاره کرد که اعضای یک خانواده پشت میزی نشسته و درباره اتفاق قتلی که رخ داده بود، روایت خود را میگفتند.
نمایش «به سلامتی جاده» متنی از هرولد پینتر و کارگردانی مهدی سقا نیز داستان یک زن و شوهر و کودکشان است که به دلیلی نامعلوم بازجویی میشوند که در پایان سرنوشتی دردناک پیدا میکنند.
نمایش «فالش خوانی در چهارراه فخرآباد» از هادی احمدی با سوژه و فرمی مشابه به انتقام گیری دختری میپرداخت که توسط کاراکترها داستان آن روایت میشد.
نمایش «ناتمام» از کهبد تاراج و اجرای «الهام شعبانی، غزاله جزایری و ترانه کوهستانی» موضوعی درباره ارتکاب به جرم چند زن بود که هر کدام مجزا، درباره آن اتفاق میگفتند. نمایش «کسوف» نیز موضوعی مشابه اما در ارتباط با مهاجران دارد همچنین نمایشهای "غلامرضا لبخندی" به نویسندگی و کارگردانی کهبد تاراج، "سگ نگهبان و درختی در باغ" به کارگردانی سعید ذهنی و نمایش "دور از دسترس اطفال نگهداری شود" مهدی پاشایی نمونههایی از دست موضوعات هستند.
این شبها نمایش دیگری با این موضوع و فرم روایتی بر روی صحنه آمده که از بازیگران و تیم اجرایی حرفهای و کاربلدی بهره میبرد. نمایش «مجلس ناهید» به کارگردانی شهاب مهربان با بازیگری «صادق برقعی، عباس جمالی، بهار کاتوزی و مجید یوسفی» که در تماشاخانه ایرانشهر بر روی صحنه است به موضوعی از قتل زن جوانی به نام ناهید میپردازد که در منزل خود به قتل رسیده است.
۴ نفر از نزدیکان او روی صندلی و روبروی بازجویی به توصیف واقعه و اتفاقات روز قتل میپردازند. نمایش با فرمی ایستا و روایتگری، تلاش دارد بر موقعیت و بازگویی صحنه و موقعیت و نسبت افراد با مقتول متمرکز باشد و توصیفی از آنچه پیش آمده ارائه دهد. تا تماشاگر خود به قضاوت و شناسایی قاتل برسد.
@tiwall
🎭 صندلی محاکمه روی صحنه تئاتر
موضوعات حادثهای از جمله "جنایت و خشونت"، از معضلات و مسائل اجتماعی هستند که انسان در جامعه با آنها دست و پنجه نرم میکند، این موضوعات توسط هنرمندان، همواره دست مایهای برای بازسازی بر روی صحنه یا پرده سینما، قرار گرفته تا ضمن آگاهی بخشی و شناخت، به مسائل پیرامون آن نیز پرداخته شود.
نمایشهایی که با این موضوع بر روی صحنه میروند، تلاش میکنند تا به زوایای تاریک و بازسازی شرایط و دلایل قتل و خشونت بپردازند. همواره سوال و کنجکاوی پیرامون یک اتفاق حادثهای و جنایی که منجر به اعمال خشونت زیادی میشود، برای افکار عمومی وجود دارد، به همین دلیل، این سوژهای ست که اغلب توجه کارگردانان و نویسندگان را جلب نموده تا آثار خود را بر این اساس پی ریزی کرده و بسازند.
این نمایشها اغلب از یک فرم روایی و مونولوگ که حال یا در برابر یک مقام قضایی یا پلیسی و یا در برابر مخاطب نشسته و به روایت ماجرا میپردازند، بهره میبرند. هر کاراکتر از زاویه دید خود به موقعیت پرداخته و درباره آن میگوید.
از نمونههای این دسته نمایشها میتوان به نمایش «دکلره» به کارگردانی مهدی کوشکی و بازیگری «لیلی رشیدی، ستاره پسیانی، صحرا فتحی و نوید محمد زاده» اشاره کرد که اعضای یک خانواده پشت میزی نشسته و درباره اتفاق قتلی که رخ داده بود، روایت خود را میگفتند.
نمایش «به سلامتی جاده» متنی از هرولد پینتر و کارگردانی مهدی سقا نیز داستان یک زن و شوهر و کودکشان است که به دلیلی نامعلوم بازجویی میشوند که در پایان سرنوشتی دردناک پیدا میکنند.
نمایش «فالش خوانی در چهارراه فخرآباد» از هادی احمدی با سوژه و فرمی مشابه به انتقام گیری دختری میپرداخت که توسط کاراکترها داستان آن روایت میشد.
نمایش «ناتمام» از کهبد تاراج و اجرای «الهام شعبانی، غزاله جزایری و ترانه کوهستانی» موضوعی درباره ارتکاب به جرم چند زن بود که هر کدام مجزا، درباره آن اتفاق میگفتند. نمایش «کسوف» نیز موضوعی مشابه اما در ارتباط با مهاجران دارد همچنین نمایشهای "غلامرضا لبخندی" به نویسندگی و کارگردانی کهبد تاراج، "سگ نگهبان و درختی در باغ" به کارگردانی سعید ذهنی و نمایش "دور از دسترس اطفال نگهداری شود" مهدی پاشایی نمونههایی از دست موضوعات هستند.
این شبها نمایش دیگری با این موضوع و فرم روایتی بر روی صحنه آمده که از بازیگران و تیم اجرایی حرفهای و کاربلدی بهره میبرد. نمایش «مجلس ناهید» به کارگردانی شهاب مهربان با بازیگری «صادق برقعی، عباس جمالی، بهار کاتوزی و مجید یوسفی» که در تماشاخانه ایرانشهر بر روی صحنه است به موضوعی از قتل زن جوانی به نام ناهید میپردازد که در منزل خود به قتل رسیده است.
۴ نفر از نزدیکان او روی صندلی و روبروی بازجویی به توصیف واقعه و اتفاقات روز قتل میپردازند. نمایش با فرمی ایستا و روایتگری، تلاش دارد بر موقعیت و بازگویی صحنه و موقعیت و نسبت افراد با مقتول متمرکز باشد و توصیفی از آنچه پیش آمده ارائه دهد. تا تماشاگر خود به قضاوت و شناسایی قاتل برسد.
@tiwall
❤5👍1
.
🎭 آنهایی که نمی بینیم
طراح گریم همچون یک نقاش است، او نیز با تکنیک، خلاقیت و خیال، سعی در ارائه مفهومی متناسب بر بستر هنری خود دارد. نقاش و طراح گریم هر دو هنرمندانی هستند که با چهره، نور، رنگ و احساس سر و کار دارند، از همین زاویه اگر پیش برویم یک طراح چهرهپردازی باید چون یک نقاش تونالیته رنگها و فرمهای نور را شناخته و درک عمیقی از سایه داشته باشد، او با شناخت عمیق و تخیل خود و البته مطالعه نمایشنامه و مشاوره با کارگردان، اثری را در قالب چهره طراحی میکند که چون یک نقاش حس خود را به بیننده در قالب اثری خرد در یک کلاژ کلان چون تئاتر عرضه مینماید، بدیهی است این فن و آرت نیاز به تخصص و تکنیک و تجربه بسیاری دارد.
"بهمن صنیعی" طراح چهرهپردازی، مجری گریم، طراح صورتک و ماسک است. او طی سالهای حضورش در تئاتر با کارگردانان زیادی همکاری داشته و طراحیهای متفاوتی را برای این آثار رقم زده است. وی با تجربهای بسیار در این زمینه، گریمهای متفاوتی را در آثار گوناگونی رقم زده، آثاری انتزاعی، فرمال، رئال و کلاسیک تجربههای متفاوتی در حوزه طراحی گریم برای او بوده است.
"شرق بوسه، پوزه چرمی، فرجام سفر طولانی طوبی، چل گیس، مجلس انتقام جویی هملت، کوپن، نذار این خواب تعبیر بشه، نحس، سگها و استخوانهای مادرم، هتل ریتاج، حرفهای، سیاه خال، سراب، ره صد ساله، یک انسان، بیست و یک و گزارش به آکادمی" تنها بخشی از کارنامه بلندبالای این فعال هنریست.
این طراح چهرهپردازی در تازهترین فعالیت خود این روزها با طراحی گریم نمایشهای "ناگهان سامورایی" و "ارزشهای نسبی" به صحنه تئاتر بازگشته است، "ناگهان سامورایی"، نمایشی به نویسندگی، کارگردانی و بازیگری سیامک زینالدینی این روزها در کارگاه نمایش تئاتر شهر و "ارزشهای نسبی" نوشته نوئل کاورد اثر تازهای از میکاییل شهرستانی کارگردان کهنهکار تئاتر است که در سالن سایه تئاتر شهر به روی صحنه میرود که وجه مشترک هر دوی این آثار حضور "بهمن صنیعی" در قامت طراح چهره پردازی بوده است.
@tiwall
🎭 آنهایی که نمی بینیم
طراح گریم همچون یک نقاش است، او نیز با تکنیک، خلاقیت و خیال، سعی در ارائه مفهومی متناسب بر بستر هنری خود دارد. نقاش و طراح گریم هر دو هنرمندانی هستند که با چهره، نور، رنگ و احساس سر و کار دارند، از همین زاویه اگر پیش برویم یک طراح چهرهپردازی باید چون یک نقاش تونالیته رنگها و فرمهای نور را شناخته و درک عمیقی از سایه داشته باشد، او با شناخت عمیق و تخیل خود و البته مطالعه نمایشنامه و مشاوره با کارگردان، اثری را در قالب چهره طراحی میکند که چون یک نقاش حس خود را به بیننده در قالب اثری خرد در یک کلاژ کلان چون تئاتر عرضه مینماید، بدیهی است این فن و آرت نیاز به تخصص و تکنیک و تجربه بسیاری دارد.
"بهمن صنیعی" طراح چهرهپردازی، مجری گریم، طراح صورتک و ماسک است. او طی سالهای حضورش در تئاتر با کارگردانان زیادی همکاری داشته و طراحیهای متفاوتی را برای این آثار رقم زده است. وی با تجربهای بسیار در این زمینه، گریمهای متفاوتی را در آثار گوناگونی رقم زده، آثاری انتزاعی، فرمال، رئال و کلاسیک تجربههای متفاوتی در حوزه طراحی گریم برای او بوده است.
"شرق بوسه، پوزه چرمی، فرجام سفر طولانی طوبی، چل گیس، مجلس انتقام جویی هملت، کوپن، نذار این خواب تعبیر بشه، نحس، سگها و استخوانهای مادرم، هتل ریتاج، حرفهای، سیاه خال، سراب، ره صد ساله، یک انسان، بیست و یک و گزارش به آکادمی" تنها بخشی از کارنامه بلندبالای این فعال هنریست.
این طراح چهرهپردازی در تازهترین فعالیت خود این روزها با طراحی گریم نمایشهای "ناگهان سامورایی" و "ارزشهای نسبی" به صحنه تئاتر بازگشته است، "ناگهان سامورایی"، نمایشی به نویسندگی، کارگردانی و بازیگری سیامک زینالدینی این روزها در کارگاه نمایش تئاتر شهر و "ارزشهای نسبی" نوشته نوئل کاورد اثر تازهای از میکاییل شهرستانی کارگردان کهنهکار تئاتر است که در سالن سایه تئاتر شهر به روی صحنه میرود که وجه مشترک هر دوی این آثار حضور "بهمن صنیعی" در قامت طراح چهره پردازی بوده است.
@tiwall
❤6
🎭دختری از تئاتر
"شیدا خلیق" بازیگری برای همه مدیومهای هنریست و اکنون بهعنوان بازیگری حرفهای جایگاه تثبیت شدهای بهعنوان یک آکتور را داراست، اما شاید تئاتر برای او جایگاه ویژه و مهمی داشته باشد، او در یک خانواده تئاتری رشد کرده است و بسیاری از روزهای کودکی خود را در پلاتوها و پشت صحنه نمایشها در کنار مادرش ناهید مسلمی گذرانده است، بلکه در تمرینهای اختصاصی مادرش نیز نقش پارتنر را برایش ایفا مینموده است، همه اینها به "شیدا خلیق" کمک نمود تا بازیگری را در تمامی شئونات زندگی خود درک کرده و با ویژگیهای آن آشنا شود.
این آکتور جوان بعدها تحصیلات خود را نیز در رشته "طراحی صحنه" پی گرفت و کارشناسی این رشته را نیز دریافت نمود. اولین حضور حرفهایاش را در سینما با فیلم "یه حبه قند" ساخته رضا میرکریمی تجربه نمود و بعدها این تجربه را با آثار سینمایی چون "بوسیدن روی ماه، چهل و هفت، هفت و نیم، هرماس، آخرین تولد و گنجشک" پی گرفت، حضور در مجموعههای تصویری چون "همه چیز آنجاست، زعفرانی، چرخ فلک، هیئت مدیره، گلشیفته، زوج یا فرد، همسایه، مترجم و داریوش" از دیگر فعالیت های او طی این سالهاست.
اما کارنامه کاری او در تئاتر نیز قابل تامل است، او تجربه بازیگری برای حمید امجد در نمایش "زائر"، "ماضی استمراری" اثر ندا هنگامی، "پاییز" به کارگردانی نادر برهانی مرند و "کوکوی کبوتران حرم" ساخته افسانه ماهیان و "پدر" یکی از سه گانه شناخته شده آروند دشت آرای را یدک میکشد، همچنین از دیگر آثار او در تئاتر میتوان به نمایشهای "تبارشناسی دروغ و تنهایی، مهاجران، نگاهمان میکنند، بهار و آدم برفی، سماعیزاده و مرثیهای برای یک دراکولا" اشاره نمود.
این آرتیست جوان این روزها در دور سوم اجراهای عموم نمایش "کتابخانه نیمه شب" به روی صحنه میرود، "کتابخانه نیمه شب" به نویسندگی مجتبا گلستانی و نیما نافع، دراماتورژی عقیق بلوری و کارگردانی محمد ملک شاهی تا پایان آبان ماه در تماشاخانه ملک اجراهای عموم خود را پی میگیرد، محمد شعبانپور نیز در این نمایش همچون دور اول و دوم بهعنوان پارتنر، این بار، "شیدا خلیق" را بر روی صحنه همراهی میکند همچنین از ۱۹ آبان ماه "شیدا خلیق" با نماش "شکستن امواج" به کارگردانی مجتبی جدی در مجموعه تئاتر لبخند میزبان علاقهمندان به هنر نمایش خواهد بود.
"شیدا خلیق" بازیگری برای همه مدیومهای هنریست و اکنون بهعنوان بازیگری حرفهای جایگاه تثبیت شدهای بهعنوان یک آکتور را داراست، اما شاید تئاتر برای او جایگاه ویژه و مهمی داشته باشد، او در یک خانواده تئاتری رشد کرده است و بسیاری از روزهای کودکی خود را در پلاتوها و پشت صحنه نمایشها در کنار مادرش ناهید مسلمی گذرانده است، بلکه در تمرینهای اختصاصی مادرش نیز نقش پارتنر را برایش ایفا مینموده است، همه اینها به "شیدا خلیق" کمک نمود تا بازیگری را در تمامی شئونات زندگی خود درک کرده و با ویژگیهای آن آشنا شود.
این آکتور جوان بعدها تحصیلات خود را نیز در رشته "طراحی صحنه" پی گرفت و کارشناسی این رشته را نیز دریافت نمود. اولین حضور حرفهایاش را در سینما با فیلم "یه حبه قند" ساخته رضا میرکریمی تجربه نمود و بعدها این تجربه را با آثار سینمایی چون "بوسیدن روی ماه، چهل و هفت، هفت و نیم، هرماس، آخرین تولد و گنجشک" پی گرفت، حضور در مجموعههای تصویری چون "همه چیز آنجاست، زعفرانی، چرخ فلک، هیئت مدیره، گلشیفته، زوج یا فرد، همسایه، مترجم و داریوش" از دیگر فعالیت های او طی این سالهاست.
اما کارنامه کاری او در تئاتر نیز قابل تامل است، او تجربه بازیگری برای حمید امجد در نمایش "زائر"، "ماضی استمراری" اثر ندا هنگامی، "پاییز" به کارگردانی نادر برهانی مرند و "کوکوی کبوتران حرم" ساخته افسانه ماهیان و "پدر" یکی از سه گانه شناخته شده آروند دشت آرای را یدک میکشد، همچنین از دیگر آثار او در تئاتر میتوان به نمایشهای "تبارشناسی دروغ و تنهایی، مهاجران، نگاهمان میکنند، بهار و آدم برفی، سماعیزاده و مرثیهای برای یک دراکولا" اشاره نمود.
این آرتیست جوان این روزها در دور سوم اجراهای عموم نمایش "کتابخانه نیمه شب" به روی صحنه میرود، "کتابخانه نیمه شب" به نویسندگی مجتبا گلستانی و نیما نافع، دراماتورژی عقیق بلوری و کارگردانی محمد ملک شاهی تا پایان آبان ماه در تماشاخانه ملک اجراهای عموم خود را پی میگیرد، محمد شعبانپور نیز در این نمایش همچون دور اول و دوم بهعنوان پارتنر، این بار، "شیدا خلیق" را بر روی صحنه همراهی میکند همچنین از ۱۹ آبان ماه "شیدا خلیق" با نماش "شکستن امواج" به کارگردانی مجتبی جدی در مجموعه تئاتر لبخند میزبان علاقهمندان به هنر نمایش خواهد بود.
❤6🔥2
.
🎭 از نسل جوان
جوانی هنرمند متولد دهه هفتاد و بازیگری خوش آتیه که با استایل ویژه خود این روزها با حضور در چند مجموعه شبکه خانگی بیش از گذشته شناخته شده اما سابقه حضور در تئاتر را سالهاست که دارد.
«افشین حسنلو» از نسل جوان بازیگران تئاتر است که توانسته با حرفهایهای تئاتر مسیر هنری خود را آغاز و ادامه دهد تا جایی که امروز خود به عنوان بازیگری حرفهای در حوزه تئاتر، سینما و تلویزیون مطرح است.
«افشین حسنلو» در نمایش «جیم، جام، جسی» به کارگردانی یسنا پورسینا و مشاوره کارگردانی حمید پورآذری بهطور رسمی فعالیت خود را به عنوان بازیگر تئاتر آغاز نمود. در قدم بعدی با همکاری با «رضا ثروتی» به عنوان یکی از بازیگران مورد نظر او در چند اثر از جمله «فهرست مردگان»، «جنایات و مکافات» به ایفای نقش پرداخت.
اما این جوان بااستعداد، مورد نظر و تایید دیگر کارگردانان صاحب نام تئاتر نیز قرار گرفت و با «حمیدرضا نعیمی» نیز در نمایش «ریچارد» و «سقراط» در تالار وحدت و با دکتر «مسعود دلخواه» در «شاه لیر» همکاری نمود.
«افشین حسنلو» اما خیلی زود مورد توجه فیلمسازان نیز قرار گرفت و از اواخر دهه ۹۰ جلوی دوربین آمد و در فیلمها و سریالهای «خانه امن»، «یاغی»، «بیگناه»، «مجنون» و اخیرا در دو مجموعه «تاسیان» و «شغال» به ایفای نقش پرداخته که موجی از شهرت را برای او به ارمغان آورده است.
"زالو، روز بیست و یکم، گونه نادر، خانواده آقای بابک» شماری از فیلمهای کوتاهی هستند که این هنرمند جوان در آنها بازی کرده است.
«افشین حسنلو» هماکنون نیز در نمایشی بر روی صحنه آمده که دومین تجربه او با کارگردان اثر «محمد لهراسبی» بعد از نمایش «شترمرغ» در ۱۴۰۰ است.
نمایش «pov» به کارگردانی محمد لهراسبی و بازیگری افشین حسنلو و محمد نیازی، در کاخ هنر بر روی صحنه آمده و با سبکی ابزورد به روایت خود میپردازد. در این نمایش دو کاراکتر در انتظار پایان بازی پینگ پنگی هستند که در حال انجام آنند، با وجود آنکه توپی در کار نیست و آنها نمیدانند چطور میتوانند بازی را تمام کنند.
این نمایش با تاثیر از نمایشنامه «در انتظار گودو» بکت، که نگاهی فلسفی و پرسشگرانه به موضوع انسان و هستی دارد، میتواند برای دوستداران سبک ابزورد با طراحی صحنه فکر شده و میزانسنهای موفق و بازیگرانی حرفهای و کاربلد، انتخابی جذاب باشد.
@tiwall
🎭 از نسل جوان
جوانی هنرمند متولد دهه هفتاد و بازیگری خوش آتیه که با استایل ویژه خود این روزها با حضور در چند مجموعه شبکه خانگی بیش از گذشته شناخته شده اما سابقه حضور در تئاتر را سالهاست که دارد.
«افشین حسنلو» از نسل جوان بازیگران تئاتر است که توانسته با حرفهایهای تئاتر مسیر هنری خود را آغاز و ادامه دهد تا جایی که امروز خود به عنوان بازیگری حرفهای در حوزه تئاتر، سینما و تلویزیون مطرح است.
«افشین حسنلو» در نمایش «جیم، جام، جسی» به کارگردانی یسنا پورسینا و مشاوره کارگردانی حمید پورآذری بهطور رسمی فعالیت خود را به عنوان بازیگر تئاتر آغاز نمود. در قدم بعدی با همکاری با «رضا ثروتی» به عنوان یکی از بازیگران مورد نظر او در چند اثر از جمله «فهرست مردگان»، «جنایات و مکافات» به ایفای نقش پرداخت.
اما این جوان بااستعداد، مورد نظر و تایید دیگر کارگردانان صاحب نام تئاتر نیز قرار گرفت و با «حمیدرضا نعیمی» نیز در نمایش «ریچارد» و «سقراط» در تالار وحدت و با دکتر «مسعود دلخواه» در «شاه لیر» همکاری نمود.
«افشین حسنلو» اما خیلی زود مورد توجه فیلمسازان نیز قرار گرفت و از اواخر دهه ۹۰ جلوی دوربین آمد و در فیلمها و سریالهای «خانه امن»، «یاغی»، «بیگناه»، «مجنون» و اخیرا در دو مجموعه «تاسیان» و «شغال» به ایفای نقش پرداخته که موجی از شهرت را برای او به ارمغان آورده است.
"زالو، روز بیست و یکم، گونه نادر، خانواده آقای بابک» شماری از فیلمهای کوتاهی هستند که این هنرمند جوان در آنها بازی کرده است.
«افشین حسنلو» هماکنون نیز در نمایشی بر روی صحنه آمده که دومین تجربه او با کارگردان اثر «محمد لهراسبی» بعد از نمایش «شترمرغ» در ۱۴۰۰ است.
نمایش «pov» به کارگردانی محمد لهراسبی و بازیگری افشین حسنلو و محمد نیازی، در کاخ هنر بر روی صحنه آمده و با سبکی ابزورد به روایت خود میپردازد. در این نمایش دو کاراکتر در انتظار پایان بازی پینگ پنگی هستند که در حال انجام آنند، با وجود آنکه توپی در کار نیست و آنها نمیدانند چطور میتوانند بازی را تمام کنند.
این نمایش با تاثیر از نمایشنامه «در انتظار گودو» بکت، که نگاهی فلسفی و پرسشگرانه به موضوع انسان و هستی دارد، میتواند برای دوستداران سبک ابزورد با طراحی صحنه فکر شده و میزانسنهای موفق و بازیگرانی حرفهای و کاربلد، انتخابی جذاب باشد.
@tiwall
❤8
.
📣 پنجره نمایش «انسان روح است، نه جسد»
نمایش «انسان روح است، نه جسد» نوشتهی احسان صفانژاد و به کارگردانی شروین صادقی سفری اندوهبار به دل تاریکی است؛ جایی که انسانها میان بودن و نبودن سرگرداناند. هر شخصیت با قصهای از فقدان، سکوت و جستوجوی هویت روی صحنه میآید و در کنار هم تصویری از رنج مشترک انسانها میسازند. این اثر در عمارت نوفللوشاتو بر روی صحنه است.
🔹نویسنده: احسان صفانژاد
طراح و کارگردان: شروین صادقی
تهیهکننده: شروین صادقی
🗓 تاریخ: ۲۹ مهر تا ۰۱ آذر
📍مکان: عمارت نوفللوشاتو
⏰ ساعت: ۱۸:۰۰ | ۱ ساعت
عکاس تیوال: پرتو جغتایی
@tiwall
📣 پنجره نمایش «انسان روح است، نه جسد»
نمایش «انسان روح است، نه جسد» نوشتهی احسان صفانژاد و به کارگردانی شروین صادقی سفری اندوهبار به دل تاریکی است؛ جایی که انسانها میان بودن و نبودن سرگرداناند. هر شخصیت با قصهای از فقدان، سکوت و جستوجوی هویت روی صحنه میآید و در کنار هم تصویری از رنج مشترک انسانها میسازند. این اثر در عمارت نوفللوشاتو بر روی صحنه است.
🔹نویسنده: احسان صفانژاد
طراح و کارگردان: شروین صادقی
تهیهکننده: شروین صادقی
🗓 تاریخ: ۲۹ مهر تا ۰۱ آذر
📍مکان: عمارت نوفللوشاتو
⏰ ساعت: ۱۸:۰۰ | ۱ ساعت
عکاس تیوال: پرتو جغتایی
@tiwall
❤5
.
🎭 از نسل جوان
تئاتر دریچهای است که از میان دیوارهای بلند و سنگ پیچ زندگی امروزی به رویا و خیال باز میشود، دریچهای که میتواند ما را از پیچ و خم و تنگناهای زندگی ماشینی به ساحلی آرام و امن رساند، فعالیت در این هنر کلاسیک اما آوانگارد علاقهای مداوم و پشتکاری مسئولانه را میطلبد که در بسیاری یافت نمیشود، فعالین زیادی با سوداهای سترگ وارد این عرصه شده اما وقتی عدم مطابقت خیالهای روشن خود را با ماهیت تلاشگرانه یک آکتور میبینند از ادامه راه منصرف میشوند.
یک بازیگر جوان برای رسیدن به یک بازار موفق باید آگاهانه مرارتهای زیادی را پشت سر بگذارد تا بتواند بهعنوان بازیگری تکنیکال خود را به این مارکت هنری تحمیل نماید.
"آرش سروری" بازیگری از همین نسل است، یک آکتور جوان و پویا که سعی و تلاش مستمرانهای برای ایفای کاراکترهایش داشته است، او بیشتر بازه فعالیت و نقش آفرینیاش را در کار با کودکان و حضور در نمایشهای عروسکی پشت سر گذاشته است که نشان از بردباری او در نوع فعالیتهایش بوده است.
نمایشهای "آدم برفی، کلبه مادربزرگ، کتابخانه اسرارآمیز، خرس تنبل و کوزه عسل، گربه و موش دم بریده، چمدان شگفت انگیز، جهانگرد و جزیره قصهها، اینو فراموش کنید و شاپرک خورشید" گزیدهای از کارهای این بازیگر جوان است.
او در تازهترین فعالیتش این روزها با نمایش "مادر کیو" به کارگردانی محمدمتین اوجانی در عمارت نوفل لوشاتو حضور دارد و تجربهای دیگر در رسیدن به نقش را پشت سر میگذارد، "مادرکیو" تا بیستم آبان در این عمارت اجراهای عموم خود را پی خواهد گرفت.
@tiwall
🎭 از نسل جوان
تئاتر دریچهای است که از میان دیوارهای بلند و سنگ پیچ زندگی امروزی به رویا و خیال باز میشود، دریچهای که میتواند ما را از پیچ و خم و تنگناهای زندگی ماشینی به ساحلی آرام و امن رساند، فعالیت در این هنر کلاسیک اما آوانگارد علاقهای مداوم و پشتکاری مسئولانه را میطلبد که در بسیاری یافت نمیشود، فعالین زیادی با سوداهای سترگ وارد این عرصه شده اما وقتی عدم مطابقت خیالهای روشن خود را با ماهیت تلاشگرانه یک آکتور میبینند از ادامه راه منصرف میشوند.
یک بازیگر جوان برای رسیدن به یک بازار موفق باید آگاهانه مرارتهای زیادی را پشت سر بگذارد تا بتواند بهعنوان بازیگری تکنیکال خود را به این مارکت هنری تحمیل نماید.
"آرش سروری" بازیگری از همین نسل است، یک آکتور جوان و پویا که سعی و تلاش مستمرانهای برای ایفای کاراکترهایش داشته است، او بیشتر بازه فعالیت و نقش آفرینیاش را در کار با کودکان و حضور در نمایشهای عروسکی پشت سر گذاشته است که نشان از بردباری او در نوع فعالیتهایش بوده است.
نمایشهای "آدم برفی، کلبه مادربزرگ، کتابخانه اسرارآمیز، خرس تنبل و کوزه عسل، گربه و موش دم بریده، چمدان شگفت انگیز، جهانگرد و جزیره قصهها، اینو فراموش کنید و شاپرک خورشید" گزیدهای از کارهای این بازیگر جوان است.
او در تازهترین فعالیتش این روزها با نمایش "مادر کیو" به کارگردانی محمدمتین اوجانی در عمارت نوفل لوشاتو حضور دارد و تجربهای دیگر در رسیدن به نقش را پشت سر میگذارد، "مادرکیو" تا بیستم آبان در این عمارت اجراهای عموم خود را پی خواهد گرفت.
@tiwall
.
🎭 آنهایی که نمی بینیم
هر ایده اجرایی برای آنکه تبدیل به یک اثر هنری و نمایشی زنده بر روی صحنه شود نیازمند عوامل و همکاری جمع زیادی از هنرمندان و فعالان تئاتر است تا نتیجه زحمات و تلاشها، برای به ثمر رسیدن آن ایده و نمایش باشد. کارگردان، نویسنده، بازیگران، عوامل صحنه از نور و طراحی دکور و لباس و گریم تا یکی از مهمترین اعضا، یعنی تهیهکننده و مجری طرح، همگی در یک زنجیره مشترک در این مسیر همکاری میکنند.
تهیه کننده و مجری طرح یکی از نمایشهای در حال حاضر که در مجموعه تئاتر لبخند بر روی صحنه است و با یک ایده جذاب و فانتزی، مخاطبان را دعوت به دقایقی همراهی میکند «علیرضا گیلوری» برای نمایش «به کفشات نگاه کن» است.
این فعال هنری که سابقه بازیگری در نمایشهای «اتراق در خواب قیلوله»، «عبدل میمون لات پا کوتاه»، «پرواز»، «بالاخره این زندگی مال کیه؟» و «خروس لاری» را دارد در فیلم و سریالهای متعددی نیز ایفای نقش کرده است. «مسخره باز» ، «چهارراه استانبول»، «آخرین بار کی سحر رو دیدی؟» و «پیلوت» از این نمونهاند.
اما علیرضا گیلوری که از سال ۱۳۹۳ فعالیتهای هنری و تئاتری خود را آغاز نموده، مرکز فرهنگی هنری «آکادمی آکتور» را بنیانگذاری کرد که در آن به پرورش و آموزش بازیگری و سایر رشتههای هنری، همراه با پلاتوهایی برای تمرین و دورخوانی گروههای نمایشی پرداخته میشود.
این موسسه هنری در بسیاری از موارد در مقام تهیه کننده و روابط عمومی و مدیر رسانه از گروههای نمایشی حمایت و با آنها همکاری میکند. علیرضا گیلوری نیز سابقه تهیه کنندگی نمایشهایی چون
«خونه مادربزرگه»، «دوستان با محبت»، و «جگر هندی» را در کارنامه خود دارد، اینبار در مقام مجری طرح و همراه با آکادمی آکتور تهیه کنندگی نمایش «به کفشات نگاه کن» را بر عهده گرفته تا امکانات و شرایط بروی صحنه آمدن این اثر صمیمی و فانتزی فراهم شود.
نمایش «به کفشات نگاه کن» به کارگردانی حمیدرضا ملاحسینی در مجموعه تئاتر لبخند با اجرای سه بازیگر خود «حامد زحمتکش، مصطفی ابراهیمی و حمیدرضا ملاحسینی» نمایشیست که برای گروه سنی نوجوانان نیز مناسب است و درباره سه مرد در فضای ناکجا آباد است که با کفشهای زیادی روبرو میشوند آنها تصمیم میگیرند داستان هر کفش را اجرا و بازسازی کنند.
@tiwall
🎭 آنهایی که نمی بینیم
هر ایده اجرایی برای آنکه تبدیل به یک اثر هنری و نمایشی زنده بر روی صحنه شود نیازمند عوامل و همکاری جمع زیادی از هنرمندان و فعالان تئاتر است تا نتیجه زحمات و تلاشها، برای به ثمر رسیدن آن ایده و نمایش باشد. کارگردان، نویسنده، بازیگران، عوامل صحنه از نور و طراحی دکور و لباس و گریم تا یکی از مهمترین اعضا، یعنی تهیهکننده و مجری طرح، همگی در یک زنجیره مشترک در این مسیر همکاری میکنند.
تهیه کننده و مجری طرح یکی از نمایشهای در حال حاضر که در مجموعه تئاتر لبخند بر روی صحنه است و با یک ایده جذاب و فانتزی، مخاطبان را دعوت به دقایقی همراهی میکند «علیرضا گیلوری» برای نمایش «به کفشات نگاه کن» است.
این فعال هنری که سابقه بازیگری در نمایشهای «اتراق در خواب قیلوله»، «عبدل میمون لات پا کوتاه»، «پرواز»، «بالاخره این زندگی مال کیه؟» و «خروس لاری» را دارد در فیلم و سریالهای متعددی نیز ایفای نقش کرده است. «مسخره باز» ، «چهارراه استانبول»، «آخرین بار کی سحر رو دیدی؟» و «پیلوت» از این نمونهاند.
اما علیرضا گیلوری که از سال ۱۳۹۳ فعالیتهای هنری و تئاتری خود را آغاز نموده، مرکز فرهنگی هنری «آکادمی آکتور» را بنیانگذاری کرد که در آن به پرورش و آموزش بازیگری و سایر رشتههای هنری، همراه با پلاتوهایی برای تمرین و دورخوانی گروههای نمایشی پرداخته میشود.
این موسسه هنری در بسیاری از موارد در مقام تهیه کننده و روابط عمومی و مدیر رسانه از گروههای نمایشی حمایت و با آنها همکاری میکند. علیرضا گیلوری نیز سابقه تهیه کنندگی نمایشهایی چون
«خونه مادربزرگه»، «دوستان با محبت»، و «جگر هندی» را در کارنامه خود دارد، اینبار در مقام مجری طرح و همراه با آکادمی آکتور تهیه کنندگی نمایش «به کفشات نگاه کن» را بر عهده گرفته تا امکانات و شرایط بروی صحنه آمدن این اثر صمیمی و فانتزی فراهم شود.
نمایش «به کفشات نگاه کن» به کارگردانی حمیدرضا ملاحسینی در مجموعه تئاتر لبخند با اجرای سه بازیگر خود «حامد زحمتکش، مصطفی ابراهیمی و حمیدرضا ملاحسینی» نمایشیست که برای گروه سنی نوجوانان نیز مناسب است و درباره سه مرد در فضای ناکجا آباد است که با کفشهای زیادی روبرو میشوند آنها تصمیم میگیرند داستان هر کفش را اجرا و بازسازی کنند.
@tiwall
❤2
.
📣 پنجره نمایش «غَم غُربت در دیار»
نمایش «غم غربت در دیار» به نویسندگی و کارگردانی محمد احمدی روایتی شاعرانه و تلخ از انسان معاصری است که حتی در سرزمین خود، احساس غربت و بیگانگی میکند؛ جایی که هر زهرخند، نشانی از ویرانی درون اوست. این نمایش سیاه بازی توسط نسل جوانی در تماشاخانهی سنگلج بر روی صحنه است.
🔹نویسنده و کارگردان: محمد احمدی
🗓 تاریخ: ۲۹ مهر تا ۱۶ آبان
📍مکان: تماشاخانه سنگلج
⏰ ساعت: ۱۹:۳۰ | ۴۰ دقیقه
عکاس تیوال: پرتو جغتایی
@tiwall
📣 پنجره نمایش «غَم غُربت در دیار»
نمایش «غم غربت در دیار» به نویسندگی و کارگردانی محمد احمدی روایتی شاعرانه و تلخ از انسان معاصری است که حتی در سرزمین خود، احساس غربت و بیگانگی میکند؛ جایی که هر زهرخند، نشانی از ویرانی درون اوست. این نمایش سیاه بازی توسط نسل جوانی در تماشاخانهی سنگلج بر روی صحنه است.
🔹نویسنده و کارگردان: محمد احمدی
🗓 تاریخ: ۲۹ مهر تا ۱۶ آبان
📍مکان: تماشاخانه سنگلج
⏰ ساعت: ۱۹:۳۰ | ۴۰ دقیقه
عکاس تیوال: پرتو جغتایی
@tiwall
❤5