من شبا میرسم خونه بدون اینکه کسی رو نگاه کنم میرم تو اتاقم لباسمو پرت میکنم دراز میکشم می‌شینم گریه میکنم

چرا چون امروز خیلی سخت بوده تحمل آدما سخته

برای واقعی

دیگه اینکه ناراحت میشم از اینکه نمیتونم فنگرلی کنم

موقع هایی که پست میذارم خیلی خوبه ولی وقت ندارم ناراحتم زهرا خاک تو سرت

آها زهرا و مهرسا و نگار هم دیگه دوستم ندارن می‌خوام اونام حذف کنم

با خداحافظی خوشحالم کنید لوزرا

می‌شه منم بگم از چیِ مجازی بدم میاد؟

بله

https://t.me/tinyhananswer/50050
نمی‌دونم چی بهت همچین حسی منتقل کرده ولی من به شخصه عاشق اینم که بقیه باهام راحت باشن و خود واقعیشون و حرفای تو دلشون رو باهام در میون بذارن

آخه من خود واقعیم دلقکه

نه شوخی میکنم چون خندوندن آدما خیلی خوبه

دلمون برات قراره خیلی تنگ بشه😭هروقت تونستی بهمون سر میزنی اره؟😭😭

می‌خوام بمیرم مگه بعدم گفتم بعدا الان که نه 😭😭

وای شماها درک میکنید من خیلی آدم انسان دوستی ام ولی از آدما کاملا متنفرم

یعنی همزمان که دلم میخواد همشون بمیرن بازم دلم براشون میسوزه و کلی بوجی موجی اشون میکنم

نینی :(
زندگی اجتماعی سخته مگه نه؟ البته اجتماعی که از آدمای بد تشکیل شده باشه :( حتما کلی انرژیتو میگیره 🫂
ولی یجورایی افتخار آمیزه. آخه میری میبینی اوخ چقد آدما فاکداپی شدن و چقدر تو هنوز بین این آدما، خوب و بهتر باقی موندی :) و از این جهت خیلی افتخار آمیز طوریه.
اینطوری وقتی میری بیرون، سرکار یا هر جای دیگه، تو شبیه یه ستاره تو سیاهی می‌درخشی ^^

ستاره کوچولوی نازنازی 🥺🤏🏼

این شکلی شدم جدی

وای گریه میکنم الان نکن باهام