🎙️قسمت بیست و چهارم پادکست کتابگرد
داستان و ادبیات جنوب با احسان عبدی‌پور
@ketabgardp

زندگی مهم‌تر از خوشبختیه

به نظرم این جمله خیلی درسته.
خوشبختی مهمه، ولی بیشتر شبیه یه حالتِ گذراست… میاد و میره.
اما زندگی جریان داره،
ادامه داره، نفس می‌کشه.
کاش بتونیم جوری زندگی کنیم که از تجربه‌اش جا نمونیم…

انسان روییده شده

اگر به هر چیز ساده‌ای نگاه کنیم، می‌بینیم پشتش یه تاریخ رشد و احتمالاً یه رنج وجود داره.
مثلاً یه نون ساده…
نونِ افتاده روی زمین رو برمی‌داریم و یه گوشه می‌ذاریم، چون می‌دونیم فقط یه تیکه نون نیست؛ از خاک اومده، تبدیل شده، براش زحمت کشیده شده.

حالا چطور می‌تونیم درباره‌ی انسان‌ها اینقدر سخت و خشمگین باشیم؟
منظورم از انسان ها خودمون هم هستیم.

انسان یه چیز آماده نیست…
روییده میشه، رشد می‌کنه و ساخته میشه.
و زمانی که به درک این موضوع برسیم نگاهمون خیلی احترام آمیز تر و مهربون تر میشه .

فیلم باید حداقل دو ساحتی، حداکثر سه ساحتی باشه

آقای عبدی‌پور معتقده فیلم یا کتاب تک‌بعدی نمی‌تونه ما رو درگیر خودش کنه.
یعنی چی؟
یعنی یه فیلم خوب فقط یه چیز نیست.
مثلاً اگر اکشنه، کنارش باید یه لایه درام هم داشته باشه.
یا اگر ماجراجوییه، بهتره یه رابطه عاطفی هم توش باشه.
اینطوریه که می‌تونیم باهاش ارتباط بگیریم
و اگر نه چی؟
۹۰ دقیقه فقط بخندیم؟ یا فقط گریه کنیم؟
این نمیتونه یه تجربه کامل باشه.
فیلم خوب باید چند لایه داشته باشه، درست مثل خود زندگی.

صبح و آواز پرنده‌ها ☀️🎶🕊

I celebrate me
For the woman I became.

OFF CAMPUS 🏒🎼🍻

این سریال رو در عرض پنج دقیقه تصمیم گرفتم ببینم. توی پست اینستایی که معرفیش کرده بود، گفته بود سریال آب‌دوغ‌خیاری هستش. و خب، چی از این بهتر؟
اصن همین که اسم آب‌دوغ‌خیار بیاد، اونم توی این فصل، مهم نیست غذاست، میان‌وعده‌ست، کتابه یا فیلم. مهم اینه آب‌دوغ‌خیار همیشه می‌چسبه.
این سریال هم چسبید. کوتاه بود و جالب ولی به اندازه‌ای نبود که منتظر دیدن فصل بعدیش بمونم(دروغ محض😂)، اما از دیدن این فصل و آشنا شدن با گرت و هانا به‌شدت خوشحالم. و البته بقیه‌شون.

⭐🎬