طوری که درباره ی تک تک جزئیاتش نوشتی>>>>>>>
واقعا اینطور پرداختن به موزیک ها برام خیلی قشنگههه
لطفا بازم انجامش بدین😭

بعد می‌رسیم به این بخش از آهنگ

It seems like once again you've had to greet me with goodbye.

انگار حتی اگر دوباره فرصتی برای دیدار پیش بیاد، از همون لحظه‌ی اول سایه‌ی خداحافظی روی اون دیدار افتاده. بعضی فاصله‌ها انگار هیچ‌وقت واقعاً از بین نمیرن و بعضی خداحافظی‌ها، حتی بعد از تموم شدن رابطه، هنوز درون آدم ادامه پیدا می‌کنن. شاید حتی بشه گفت بعضی از خداحافظی‌ها دقیقا از همون لحظه شروع میشن.

آقا امروز اگر روز من نیست پس چیه😭

یک گریه کمه😭😭😭😭😭😭😭

به قول عزیزی
قربونت برم صفای قلب زارم ک اینطور مهمون نوازی

نیاکان ما، روزی را به نامِ جاودانگی جشن می‌گرفتند؛
جشنی برای زندگی، برای گیاهان و برای امیدی که هر بهار، دوباره از دلِ خاک می‌روید.
در گاه‌شمار ایران باستان، هفتمین روزِ ماه اَمُرداد، «جشن اَمُردادگان» بود؛ روزی برای پاسداشتِ زندگی، رویش و طبیعت.
«اَمُرداد» از واژهٔ اوستایی Amərətāt به معنای بی‌مرگی و نامیرایی آمده است و در باور ایرانیان، امشاسپندِ نگهبانِ گیاهان و سرسبزی بود.
شاید به همین دلیل است که در فرهنگ ایران، درخت، باغ و سبزه تنها بخشی از طبیعت نیستند؛ آن‌ها نمادِ امید، تداوم و زندگی‌اند.
امروز، بیش از هر زمان دیگری، یادآوری چنین نگاهی به طبیعت و زندگی، ارزشمند است.
🌿 اَمُردادگان فرخنده باد.

با گریه و ناله. با ذکر یا زهرا. با تکیه بر خداوند بخشندهٔ مهربان.

اینو دیدم
یادم اومد یک ماهه همچی رو بوسیدم گذاشتم کنار و یادم اومد واسه امتحان b2 چص مثقال هم امادگی ندارم
و توی این موقعیت حتی گریه و ناله و ذکر و نذر و نیاز هم احتمال کمک کننده بودنشون واقعا کمه

من وعده های آدم ها رو باور می کنم،مثل وقتی که میگه فلان ساعت بهت زنگ می زنم ،فردا بهت پیام می دم،قول می دم همیشه پیشت باشم خیالت راحت،ساعت فلان میام ببینمت،کتابت رو فلان روز بهت پس می دم،اینکه دلت رو نشکنه،بهت دروغ نگه،ترکت نکنه،حتی اگه هزار بار خلافش ثابت شه باز من باور می کنم،کسی چه می دونه شاید زندگی همین باورکردنای مدام و امید داشتن به تمام باورهاست شاید یه روز خلافش ثابت شد!

خداحافظی کردن همیشه سخته
خداحافظی با هرکی و هرچی و هرجا
نمیشه عادت کرد فقط شاید به مرور زمان ادم یاد بگیره چجوری کوه غم روی دلش رو مدیریت کنه تا نورش کم سو نشه