منم نمیخوام باور کنم غروب یه سقوط باشه شی‌وو شی.

و در آخر همزاد پنداری شدید با تهیونگِ بری:

اه آقا هیچ بازی به اندازه فرانسه ی امشب رو اعصابم نبوده تا الان💘

این لحظه‌های کوچیک
برای من یه جور عجیبی حس زندگی دارن.

آلو، آلبالو، رنگ‌های قشنگ، بوی میوه، صدای جوشیدن و ذوقِ چیزی که قراره خوشمزه بشه… 😭

امشب راجب فینال خیلی آدم هرجا باد بیشتری وزیدی هستم

خب برنامه رو عوض کنیم دیگه؟

امشب یکی از کاش‌هایی بود که چیزی جز دعوت ویژه نمی‌تونست برآوردش کنه🕯

بهش فکر که میکنم میبینم
از همین الان هم
کلی دلتنگم

چه واژه نازیه این“باهم” باهم میریم، باهم بگیریم، باهم درست کنیم، باهم بمیریم اصلا.

چه همه سریال اومده و من عقب موندم جدی🧍‍♀

طوری که درباره ی تک تک جزئیاتش نوشتی>>>>>>>
واقعا اینطور پرداختن به موزیک ها برام خیلی قشنگههه
لطفا بازم انجامش بدین😭

بعد می‌رسیم به این بخش از آهنگ

It seems like once again you've had to greet me with goodbye.

انگار حتی اگر دوباره فرصتی برای دیدار پیش بیاد، از همون لحظه‌ی اول سایه‌ی خداحافظی روی اون دیدار افتاده. بعضی فاصله‌ها انگار هیچ‌وقت واقعاً از بین نمیرن و بعضی خداحافظی‌ها، حتی بعد از تموم شدن رابطه، هنوز درون آدم ادامه پیدا می‌کنن. شاید حتی بشه گفت بعضی از خداحافظی‌ها دقیقا از همون لحظه شروع میشن.

آقا امروز اگر روز من نیست پس چیه😭

یک گریه کمه😭😭😭😭😭😭😭