منم همینطور جونگکوک منم همینطور😭
0:27
0:27
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
oops! 🧸
ببین چقد دوست دارم
والا که دل به دل راه داره😔💋
ولی بجز این الان که فکرمیکنم میبینم برد اصلی رو توی این مورد هم من کردم جدی
ولی بجز این الان که فکرمیکنم میبینم برد اصلی رو توی این مورد هم من کردم جدی
𝘎𝘭𝘢𝘶𝘯𝘪.
و یه تشکر ویژه هم از ریحانه جون
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✍لحظه ای به یاد جاوید نام ها
عموماً لازم نیست ویدئو، عکس یا نوشتهای راجع بهشون ببینم یا بخونم که غمشون توی قلبم زنده بشه.
این تصویرها از جلوی چشمم کنار نمیرن.
ولی فقط کافیه یه ویدئو از لحظههای زندگی کردنشون، توی اینستا یا هر جای دیگه ببینم، تا قلبم تا عمیقترین جایی که میتونه احساس درد و سوزش کنه.
مسخرهست، ولی هنوزم میخوام بپرسم...
آخه چطور ممکنه اینطور پرپر شده باشن؟
این همه آدمیزاد...
اصلاً اگر فقط خودشون بودن، شاید آدم یه جوری با خودش کنار میاومد.
ولی مگه آدمیزاد خانواده نداره؟
عزیز نداره؟
کسی رو نداره که با رفتنش یه تیکه از زندگیش فرو بریزه؟
همهی ما حداقل چند نفر دور و برمون داریم که نبودنمون زندگی اونها رو هم عوض میکنه.
حالا فکر کن صدها هزار نفر...
صدها هزار دل...
صدها هزار خونه...
با جگرهای سوخته.
خدای من...
این غم چی بود؟
و چطور افتاد به دلامون...
حالا فکر کن جگر همسایهات اینطور سوخته باشه و تو هیچ کاری از دستت برنیاد؛
جز اینکه تو هم یه گوشه از این غم رو برداری و باهاش شریک بشی.
اما مگه سبک میشه؟
چطور ممکنه غمی به این بزرگی، بین چند میلیون آدم تقسیم بشه و هنوز یه ذره هم سبک نشه؟
حتی اگر هرکدوم از ما یه گوشه از این درد رو برداریم،
باز هم زیر سقفِ کلی خونه،
توی کوچهها،
توی خیابونها،
یه عالم غمِ این زندگی های نکرده میمونه...
عموماً لازم نیست ویدئو، عکس یا نوشتهای راجع بهشون ببینم یا بخونم که غمشون توی قلبم زنده بشه.
این تصویرها از جلوی چشمم کنار نمیرن.
ولی فقط کافیه یه ویدئو از لحظههای زندگی کردنشون، توی اینستا یا هر جای دیگه ببینم، تا قلبم تا عمیقترین جایی که میتونه احساس درد و سوزش کنه.
مسخرهست، ولی هنوزم میخوام بپرسم...
آخه چطور ممکنه اینطور پرپر شده باشن؟
این همه آدمیزاد...
اصلاً اگر فقط خودشون بودن، شاید آدم یه جوری با خودش کنار میاومد.
ولی مگه آدمیزاد خانواده نداره؟
عزیز نداره؟
کسی رو نداره که با رفتنش یه تیکه از زندگیش فرو بریزه؟
همهی ما حداقل چند نفر دور و برمون داریم که نبودنمون زندگی اونها رو هم عوض میکنه.
حالا فکر کن صدها هزار نفر...
صدها هزار دل...
صدها هزار خونه...
با جگرهای سوخته.
خدای من...
این غم چی بود؟
و چطور افتاد به دلامون...
حالا فکر کن جگر همسایهات اینطور سوخته باشه و تو هیچ کاری از دستت برنیاد؛
جز اینکه تو هم یه گوشه از این غم رو برداری و باهاش شریک بشی.
اما مگه سبک میشه؟
چطور ممکنه غمی به این بزرگی، بین چند میلیون آدم تقسیم بشه و هنوز یه ذره هم سبک نشه؟
حتی اگر هرکدوم از ما یه گوشه از این درد رو برداریم،
باز هم زیر سقفِ کلی خونه،
توی کوچهها،
توی خیابونها،
یه عالم غمِ این زندگی های نکرده میمونه...
🌱diary
گزارش ویژه میدانی از تجمع اردک/مرغابیها در ساحل محلی🦆🏖 تحلیل رفتارهای اجتماعی و الگوهای حرکتی
براتون یه قسمت دیگ ظبط کردم البته به زبان آلمانی
با محتوای اینکه امروز هوا سرده و استخر روباز خلوته و تعداد کمی اونجان که اوناهم احتمالا احساس سرما نمیکنن
و من توی المانی هنوز خوب نیستم و غلط های گرامری که فدای سرم ولی لهجه مم جای کار داره به هرحال این چیزا نباید مانع کاری ک دوست دارم انجامش بدم بشن
و این ویدئو ضمن وداعی موقتیه.
با محتوای اینکه امروز هوا سرده و استخر روباز خلوته و تعداد کمی اونجان که اوناهم احتمالا احساس سرما نمیکنن
و من توی المانی هنوز خوب نیستم و غلط های گرامری که فدای سرم ولی لهجه مم جای کار داره به هرحال این چیزا نباید مانع کاری ک دوست دارم انجامش بدم بشن
و این ویدئو ضمن وداعی موقتیه.
🌱diary
Photo
📌اسم این گل
سدوم یا ناز صخرهایه
زادگاهش قفقاز، شمال ایران و ترکیهست.
رفتم راجبش یکمی خوندم
چیزی که دربارهش برام جالب بود اینه که گیاه مقاومیه. بین سنگها، توی خاکهای نهچندان حاصلخیز و حتی با رسیدگی کم هم رشد میکنه و گل میده. برای همین توی خیلی از کشورهای اروپایی، از جمله آلمان، ازش برای باغها، فضای سبز و حتی روی پشتبامها استفاده میکنن.
از نظر نمادشناسی هم سدوم یادآور پایداری، استقامت و سازگاریه؛ اینکه حتی وقتی شرایط سخت میشه، هنوز میشه رشد کرد و شکوفه داد.
برگهای همیشهسبزش هم باعث شده نمادی از وفاداری، دوام و عشق پایدار باشه.
یه باور قدیمی هم دربارهش وجود داره که توی بعضی از مناطق اروپا، سدوم رو روی سقف یا کنار خونه میکاشتن و باور داشتن که از خونه در برابر صاعقه، بدبیاری و انرژیهای منفی محافظت میکنه.
و خلاصه اینکه این گل کوچولو با مفاهیمی مثل امنیت، آرامش و ماندگاری گره خورده
و بنظرم واقعا ناز دارههه.
سدوم یا ناز صخرهایه
زادگاهش قفقاز، شمال ایران و ترکیهست.
رفتم راجبش یکمی خوندم
چیزی که دربارهش برام جالب بود اینه که گیاه مقاومیه. بین سنگها، توی خاکهای نهچندان حاصلخیز و حتی با رسیدگی کم هم رشد میکنه و گل میده. برای همین توی خیلی از کشورهای اروپایی، از جمله آلمان، ازش برای باغها، فضای سبز و حتی روی پشتبامها استفاده میکنن.
از نظر نمادشناسی هم سدوم یادآور پایداری، استقامت و سازگاریه؛ اینکه حتی وقتی شرایط سخت میشه، هنوز میشه رشد کرد و شکوفه داد.
برگهای همیشهسبزش هم باعث شده نمادی از وفاداری، دوام و عشق پایدار باشه.
یه باور قدیمی هم دربارهش وجود داره که توی بعضی از مناطق اروپا، سدوم رو روی سقف یا کنار خونه میکاشتن و باور داشتن که از خونه در برابر صاعقه، بدبیاری و انرژیهای منفی محافظت میکنه.
و خلاصه اینکه این گل کوچولو با مفاهیمی مثل امنیت، آرامش و ماندگاری گره خورده
و بنظرم واقعا ناز دارههه.
❤2
روزی که گذشت برام از یه زاویه ای یک هم نبود از ده و از یه زاویه ای کم کم پنج و شیش ستاره داشت
زندگی عجیبیه و فکرکنم اون قضیه که میگن زندگی رو باید یا عینک درست دید واقعیت داره به هرحال به امروز متاسفانه عینک اولیه بیشتر میومد.👓🕶
زندگی عجیبیه و فکرکنم اون قضیه که میگن زندگی رو باید یا عینک درست دید واقعیت داره به هرحال به امروز متاسفانه عینک اولیه بیشتر میومد.👓🕶