من هیچ‌وقت از رفتن آدما به اندازه‌ی این ناراحت نمی‌شم که بدون هیچ حرفی، موندنشون رو ازم دریغ می‌کنن. اینکه یکی هنوز هست، ولی رفتارش جوریه که انگار دیگه نیست، از اون چیزاییه که نمی‌دونم باید باهاش چیکار کنم. شاید اشتباه از من بود که فکر کردم می‌تونم بدون ترس…