*open ao3*

𝖳𝗁𝖾 𝗌𝖾𝖺𝗍𝗌 𝖺𝗋𝖾 𝖾𝗆𝗉𝗍𝗒.
𝖳𝗁𝖾 𝗍𝗁𝖾𝖺𝗍𝗋𝖾 𝗂𝗌 𝖽𝖺𝗋𝗄.
𝖶𝗁𝗒 𝖽𝗈 𝗒𝗈𝗎 𝗄𝖾𝖾𝗉 𝖺𝖼𝗍𝗂𝗇𝗀?

خیلی پوچ‌ام

انگار تو منچ پشت سر هم یک میارم

بخوابید خبری نیست

بخندید بهم.

شبیه یه شیرینی اصیل انگلیسیه که بهش ظلم شده و تو چشماش پر از حسرته

شیرینی اصیل انگلیسی😭😭

خیلی بدم میاد وقتی بدون دونستن راجب تاریخچه چیزی به اون چیز هیت می‌دن

کاش یکی یه گپ بزنه با ظرفیت کم بعد آدمای منطقی رو بیاره فقط راجب چیزای علمی حرف بزنیم.

بچه ها مارول فنی واقعا سالم هست؟

منظورم اینه که تو‌ می‌تونی مارول فن باشی و سلامت روان داشته باشی؟

من واقعا ندارم کدوم احمقی می‌ره راجب خودکشی کاراکتر موردعلاقش می‌خونه

نکنه یه ربات باشم و خودم ندونم؟

IF IT HURTSSSS TO BREATHEEE

OPEN THE WINDOWWW