نزار قبانی یه‌زنی رو ترسیم می‌کنه به‌نام «لم تخلق للنسیان»، زنی‌که برای فراموش‌شدن خلق نشده. میگه یه‌جور زنی هست، که اگه آزارش دادی و رهاش کردی، دیگه شبیهش رو پیدا نمی‌کنی. اون‌وقت تا آخر عمرت تیکه‌تیکه از وجودش رو تو زنای دیگه می‌جوری، ولی نمیتونی جاش رو پر کنی.


@Timarestan

اونایی که اصرار دارن زشتن خیلی قشنگ تر از اونایین که اصرار دارن قشنگن:)


@Timarestan

‏هر آدمی یه روزی یه جایی تو زندگیش برای اولین بار فهمیده که بعد از هرکسی میتونه زنده بمونه و اون آخرین باری بوده که ترسیده.


@Timarestan

من همون آدمی‌ام که میبینه و هیچی نمی‌گه،
و توام فکر می‌کنی هیچی ندید .


@Timarestan

از کسایی که میشه با یه شکلات دلشونو به دست آورد خیلی بترسید، آدمی که اینقدر ارزونه نه دوسته نه رفیق نه حتی دشمنه، فقط دنبال اینه چی بهش میماسه.


@Timarestan

دنیا هیچ تعهدی واسه تکرار هیچ لحظه ای به هیچ کس نداده، از ثانیه هات لذت ببر...


@Timarestan

کاش میفهمیدید هیچوقت توضیحی به کسی بدهکار نیستید و وقت تون رو واسه قانع کردن بقیه هدر نمیدادید.


@Timarestan

در‌پایان روز، هیچ کس قرار نیست به ما بابت از خودگذشتگی‌های بیش از حدمان، در نظر نگرفتن سلامت روانمان و انجام مسئولیت‌هایی بیش از توانمان و یا کوچک کردن خودمان برای دیگران جایزه‌ای بدهد.
چه در انجام مسئولیت‌هایتان و چه در انجام کارهایی که از سر دوستی، مراقب سلامت روانتان باشید.

‌
@Timarestan

تسلیم نشو !


@Timarestan

یه مرحله تو زندگی هست
که بهش میگن :
بی تفاوتی ناشی از صبر بیش از حد!
اینجوریه که دیگه:
مثل گذشته ...
واسه نبودنا بیقراری نمی‌کنی.
بابت دیر جواب دادنا ناراحت نمی‌شی.
حساسیت هات کمتر می‌شه.
حسودی کردنات کمرنگ‌تر می‌شه.
قبول می‌کنی که گاهی وقتا ...
آدمارو باید با لیاقتشون تنها بزاری


@Timarestan

من هیچ‌جا تو زندگیم پشیمون نشدم جز
اونجایی که تهش به طرف گفتم: حیف وقتی
که واسه تو گذاشتم اون لحظه عمیقا
پشیمون بودم میدونی چرا؟ چون میتونستم
بشینم کتاب بخونم، بستنی بخورم، واسه
خودم قهوه درست کنم، فصل جدید سریالمو
ببینم، ولی وقتمو دو دستی دادم به طرف
گفتم بیا عزیزم مال تو، خرابش کن...


@Timarestan

تو مرا امید ماندن...


@Timarestan