اگه بدن میشدم، قلبم بودی
درخت میشدم، ریشه‌م بودی
رنگ میشدم، قلمم بودی
شب میشدم، ماهَم بودی
ساز میشدم، آهنگم بودی
فصل میشدم، بهارم بودی
حس میشدم، امیدم بودی
تو ‌همونی هستی که همیشه به بودنم معنا میدی.


@Timarestan

زندگیه دیگه، هیچ چیزی پایدار نیست
به قول شاملو که میگه:
کوره‌ها سرد شدن، سبزه‌ها زرد شدن، خنده‌ها درد شدن ..


@Timarestan

قوی بودن داره هممون میکشه...


@Timarestan

مشكل اينجاست كه فكر می‌كنيد هميشه گزينه‌ی بهترى
هم هستش ، براى همينه که قدر هيچكس و هيچى رو نمی‌دونيد .


@Timarestan

یه داستان قدیمی چینی هست که می‌گه آدمایی که جفت روحی هم و نیمه گمشده ی هم هستن، ارتباط جادویی به اسم “the red string of fate” دارن که با یه نخ قرمز نامرئی به هم وصل شدن و همدیگه رو دوست دارن و سرنوشتشون به هم گره خورده.
این دو نفر شاید از هم دور بشن اما نخ بینشون هیچ وقت پاره نمی‌شه و با روحشون به هم وصلن. هم دیگه رو از فاصله زیاد حس می‌کنن، تلپاتی زیاد دارن و همیشه به هم ختم می‌شن.
و تو همینی.
تو the red string of fate منی.


@Timarestan

به درخت نگاه کن.. قبل از اینکه شاخه‌هایش زیبایی نور را لمس کند، ریشه‌هایش تاریکی را لمس کرده. گاه برای رسیدن به نور، باید از تاریکی‌ها گذر کرد.


@Timarestan

به قضاوت کننده ها بگویید:
اندکی صبر...
حوادث روزگار می‌چرخد...


@Timarestan

بخاطر پول هیچوقت ازدواج نکنید، بوسیدن آدمی که دوسش ندارید عذابه!


@Timarestan

‏ببین حالِ بدتو،بی اخلاقیاتو،بی حوصلگیاتو،درداتو کی تحمل میکنه
‏همون آدم واقعیه زندگیته
‏وگرنه موقع خوشیات که دشمنتم میشه رفیقت:)


@Timarestan

هر چی بزرگتر شدیم و بعدش هم پیرتر، فقط هیبت آدمهایی که فکر میکردیم خیلی آدم حسابی هستن تو ذهنمون شکست.


@Timarestan

همیشه از مسیر لذت ببر!
به تهش فکر نکن، تهش هیچی نیست یا میرسی به چیزی که میخوای یا نمیرسی که یقینا اگه مسیرتو با عشق بری؛ میرسی مهم اون مسیره...
مهم اینه که کیف کنی از مسیری که میری، مهم اینه که بعد از رسیدن بتونی از مسیرت با لذت تعریف کنی ته زندگی به این مهمی ختم میشه به مرگ، عزیز من بخاطر مرگ ما آیا ما از زندگی کردن و ادامه دادن دست میکشیم؟

نه...پس ادامه بده


@Timarestan

از قشنگ‌ترین صفت‌ها، میشه به «خوش‌‌بو بودن» اشاره کرد.


@Timarestan