این کاربر خوابش نمی‌بره چون مغزش معتقده ساعت ۲ شب بهترین زمان برای یادآوری تمام اشتباهات زندگیه.

این کاربر الان نیاز داره سرشو تکیه بده به شونه اونی که دوسش داره و غروب آفتاب رو تماشا کنه. ( کجایی پس ؟ )

برای فرار از مشکلات فقط ی خواب رو داشتم الان اونم ندارم.

این کاربر میتونه سرحال و خوشحال و پر از انرژی باشه و همزمان به اینکه چرا زندست و کاش هیچوقت به دنیا نمی اومد فکر کنه.

عوض کردن شهر یا کشور هم نمیتونه منو نجات بده، در اصل این کاربر نیاز داره به عوض کردن سیاره با موجودات جدید.

این کاربر خوابیدن رو خیلی دوست داره ولی میتونه انجامش بده؟! معلومه که نه.

اندوه تمام نمی‌شود .
تو آنقدر وسیع میشوی، که اندوه در تو گم می‌شود …

این کاربر فهمید سکوت همیشه از بی‌تفاوتی نمیاد؛ گاهی آدم انقدر حرف برای گفتن داره که نمیدونه از کدوم شروع کنه پس ترجیح میده چیزی نگه، حتی اگر هم بتونه بیان کنه مگه میتونن تفاوتی ایجاد کنن ؟

با تمام شدن تابستان این کاربر نیز تمام شد.

بعضی وقتا آدم هارو نه ، بلکه تصویری که ازشون توی ذهنت ساخته بودی رو از دست میدی.

گاهی چیزی که باید برگردد خود آدم است ، از جایی که سال ها در آن ، میان یک خاطره و یک احتمال متوقف مانده است .

این کاربر اینجوریه که "نه بابا خوبم" (داره به رحمت خدا میره)

این کاربر کاش لال میشد و وقتی بچه بود نمی‌گفت کاش زودتر بزرگ شم.

این کاربر ترجیح میده تو جنگل زیر سایه درختا دراز بکشه و به صداهای طبیعت گوش بده نه آلودگی صوتی که آدما درست میکنن.

This user :
این کاربر وقتی میگه " برام مهم نیست ٫ عصبی نشدم ٫ حسودی نکردم ٫ ناراحت نشدم ٫ مشکلی نیست " اما از باطن :

این کاربر تا ابد آدم "نه بابا مشکلی نداره، اهمیت نمیدم" در حالی که چشاش خیسه و قلبش درد گرفته میمونه.

این کاربر به طرز عجیبی میتونه راحت از یه نفر دل بکنه، فقط باید مطمئن بشه دیگه چیزی برای موندن وجود نداره.