برم؟انقدر به نظرت رفیق نیمه راهیم؟!

شبت ب زیبایی چشمات
ب وقت بیست و هفت تیر چهارصد و دو

دل از من
دلبری از تو.

یه سری از آدمارو باید بوسید، قابشون کرد بزاری کنج قلبت تا ابد و ابدیت✨️🤍

Me:I'm finally happy.
Life:lol,wait a sec.

از لحاظ روحی نیاز دارم بریم انزلی طلوع خورشید رو باهم ببینیم .

ولی من بیشتر اوقاتی که حالم اوکی نبود شهرداری میرفتم . الان اگه برم نه تنها حالم اوکی نمیشه بلکه پشیمونم میشم چرا اومدم اصلا .
از صدتا شهروند نود و نه تاش فقط گشت و پلیسن:))))

چقدر حرف های ناگفته بر زبان نیاوردیم و از چشم هایمان سرازیر شد.

هرکاری میکنم که زندگیمو طبق روال درستی ببرم
ولی واقعا نمیشه .

چشم ها داستان خودشونو دارن.

بیاین انداختن ساعت تو دست راست رو عادی کنیم.

میگفت:"عشق فقط یه حسه ، عطشه.وقتی تو رابطه ای توجه و درک نباشه عشق رو میشوره و میبره. "
راست می‌گفت. عشق واقعا عجیبه!

وقتی زخم هایش را بهم چسباند
خودش را دید، با نگاهی میگفت: سبز خواهم شد ، تازیانه تازیانه ، زیر ترکه باد
زیر سم شب، نفس ها زنده اند هنوز...

به آنان که مارا رها نمودند
در خاک خالی، بی آب و بی گیاه
بی هیچ اشک و آه بگویید:
ما ریشه در خویش داشتیم
و سبز گشتیم
و سبز شد بهار ...

شبت به زیبایی لبخندت
یکشنبه پنج شهریور چهارصد و دو
سه و بیست و هشت

هر دفعه ما تلاش کردیم زخمای دلمون رو پانسمان کنیم تا ریشه مون عمیق تر و شاخ و برگمون بیشتر شه و سبز تر باقی بمونیم؛امّا کاش شما هم دست یاری میکشیدین تا "سبز" باقی بمونیم...
حالا دیگه این روزا ریشه دلمون خشک شده . خشکِ خشک. دیگه حتی خودم توان اینو ندارم گِل و خاکشو عوض کنم تا دوباره سبز شه . نه که نخواما نه !
حقیقتش دیگه دست و دلم نمیکشه ...
اخه اون سبزینه ء دلمون تو اوج نا امیدی امید بود و نور میشد میرفت تو عمق دلم می‌نشست و روحمو نوازش میکرد ...

خلاصه ،یه روزی یه جایی زیر یه آسمونی .

از نوشته هات مشخصه امشب سخت داره برات میگذره...

میگفت:
من به امید بعدا دارم ادامه میدما وگرنه خیلی وقته که دیگه حوصله هیچ کسو ندارم حتی خودمو.

من عاشق چشام شدم از زمانیکه تو رو دیدن.

سر از من
سروری از تو.

وقتایی که سیمین موهامو میبوسه>>>>>>