ارههههههه

آره واقعا مخصوصا وقتی بیرونی سیل میرینه به کل هیکلت👌🏻

برم؟انقدر به نظرت رفیق نیمه راهیم؟!

شبت ب زیبایی چشمات
ب وقت بیست و هفت تیر چهارصد و دو

دل از من
دلبری از تو.

یه سری از آدمارو باید بوسید، قابشون کرد بزاری کنج قلبت تا ابد و ابدیت✨️🤍

Me:I'm finally happy.
Life:lol,wait a sec.

از لحاظ روحی نیاز دارم بریم انزلی طلوع خورشید رو باهم ببینیم .

ولی من بیشتر اوقاتی که حالم اوکی نبود شهرداری میرفتم . الان اگه برم نه تنها حالم اوکی نمیشه بلکه پشیمونم میشم چرا اومدم اصلا .
از صدتا شهروند نود و نه تاش فقط گشت و پلیسن:))))

چقدر حرف های ناگفته بر زبان نیاوردیم و از چشم هایمان سرازیر شد.

هرکاری میکنم که زندگیمو طبق روال درستی ببرم
ولی واقعا نمیشه .

چشم ها داستان خودشونو دارن.

بیاین انداختن ساعت تو دست راست رو عادی کنیم.

میگفت:"عشق فقط یه حسه ، عطشه.وقتی تو رابطه ای توجه و درک نباشه عشق رو میشوره و میبره. "
راست می‌گفت. عشق واقعا عجیبه!

وقتی زخم هایش را بهم چسباند
خودش را دید، با نگاهی میگفت: سبز خواهم شد ، تازیانه تازیانه ، زیر ترکه باد
زیر سم شب، نفس ها زنده اند هنوز...

به آنان که مارا رها نمودند
در خاک خالی، بی آب و بی گیاه
بی هیچ اشک و آه بگویید:
ما ریشه در خویش داشتیم
و سبز گشتیم
و سبز شد بهار ...

شبت به زیبایی لبخندت
یکشنبه پنج شهریور چهارصد و دو
سه و بیست و هشت

هر دفعه ما تلاش کردیم زخمای دلمون رو پانسمان کنیم تا ریشه مون عمیق تر و شاخ و برگمون بیشتر شه و سبز تر باقی بمونیم؛امّا کاش شما هم دست یاری میکشیدین تا "سبز" باقی بمونیم...
حالا دیگه این روزا ریشه دلمون خشک شده . خشکِ خشک. دیگه حتی خودم توان اینو ندارم گِل و خاکشو عوض کنم تا دوباره سبز شه . نه که نخواما نه !
حقیقتش دیگه دست و دلم نمیکشه ...
اخه اون سبزینه ء دلمون تو اوج نا امیدی امید بود و نور میشد میرفت تو عمق دلم می‌نشست و روحمو نوازش میکرد ...

خلاصه ،یه روزی یه جایی زیر یه آسمونی .

از نوشته هات مشخصه امشب سخت داره برات میگذره...

میگفت:
من به امید بعدا دارم ادامه میدما وگرنه خیلی وقته که دیگه حوصله هیچ کسو ندارم حتی خودمو.

من عاشق چشام شدم از زمانیکه تو رو دیدن.