شبت اروم
بِ وقت دوازده فروردین چهارصد و دو
چهار و سی و هفت دقیقه

وارد سال چهارصد و دو شدیم
ایشالا چهارصد و دو واردمون نشه.

من از کسایی خودمو دور کردم و ارتباط ندارم باهاشون که یه روزی نزدیک ترین افراد به قلبم بودن.

خسته‌ست.
از چی؟
زنده بودن/ موندن.

شبت به زیبایی آسِمون
بِ وقت شونزده فروردین چهارصد و دو
سه و سه.

اگه روزی فراموشی گرفتم؛تو فراموشم نکن.

اگه میتونستم با "آسِمون" مزدوج می شدیم.

چرا مفهوم "به تو چه زندگی منه" برای بعضیا جا نمیوفته؟

شبت اروم.
بِ وقت شنبه نوزده فروردین چهارصد و دو
دوازده و بیست و یک.

چنان چیزی بهش بگو که یا بکشی یا زنده نگهش داری اما هیچ وقت زخمیش نکن.
-شمس تبریزی

گاهی اوقات هم مثل امشب نمیکشم دیگه و خوابم میاد و دوست دارم گریه کنم.

من اگه برای تو زندگی نکنم چرا نباید بمیرم؟

.از فکرم برو بیرون بیا بغلم.

«من مستحق این دلتنگی نبودم»

اگه خوابیدن شغل بود من الان ميلياردر بودم.

دلم میخواد مغزمو از سرم بیارم بیرون و بزارم جلوم، براش یه لیوان چایی بریزم و بگم:
عزیزِ من!
میشه انقدر به همه چیز فکر نکنی؟!
میشه بیخیال شی و انقدر من و خودتو اذیت نکنی؟!
چون واقعا داری به فنام میدی:)

شبت به زیبایی آسِمون
بِ وقت چهارشنبه سی فروردین چهارصد و دو
دوازده و سی و دو دقیقه

تو را همچنان در خیالم به آغوش میکشم‌...

شب ایستاده است/خیره نگاه او/ بر چارچوب پنجرهء من

"قلبم"
بهت امانت

قبول کنیم هیچ خنده ای به زیبایی خندهء مامان نیست.