صبحت سبز باشه رفیق .
بِ وقت شنبه شیش اسفند چهارصد و یک
پنج و بیست و هشت دقیقه صبح.

طوری که انگار تو وجودم هزارتو تشکیل‌شده و راه فرار نمیتونم پیدا کنم.

کاش میشد "فاصله"ها رو با قیچی برید.

جا داره بگم:
" با این اوضاع باید آرزوهامون رو به گور ببریم."

قبلا میگفتم :"چون میگذرد غمی نیست "
ولی میگم:
هست عزیزِ من، هست !

کاش میتونستم غم رو ازوجودم بکنم و مچاله کنم و بندازم دور.

همگان خسته ایم و دیگر نایی نمانده .

اگه زندگی اون چیزایی رو که میخواستم روبهم میداد الان بی حساب بودیم.

"دوریه بین من و تو، دوریه ماهی و دریاست"

مثلا بخوابی و گوشه چشمتو ببوسم.

اشک توی چشمات برای من.

شبت به زیبایی آسِمون
سه شنبه شونزده اسفند چهارصد و یک
یک و پونزده دقیقه

او به شیوهء باران پر از طراوت بود.
-سهراب سپهری

نمیدونم شاید یهو لباس پوشیدم رفتم شهرداری قدم زدم.

امروز شهر ، خالی از جمعیت بود و غمگینم کرد.

از لحاظ روحی نیاز دارم یکی بهم بگه غصه نخور عزیزم،بیا این چهار میلیارد واسه تو .

شبت به زیبایی آسِمون
بِ وقت پنجشنبه هیجده اسفند چهارصد و یک
یک و چهل و یک دقیقه

عزیز برای یه هفته رفته مسافرت، پدربزرگم لباساشو میبینه اشک میریزه میگه: عزیز خونه نیست ، خونه برام "تاسیانه".
عشقشون خیلی قشنگه 🥺✨️

"تاسیان"
واژه گیلکی به معنی: دلتنگی غریب،حالتی که به خاطر نبودن کسی به انسان دست میده.

بغلت روحمو جلا میده.

شبت به زیبایی آسِمون
بِ وقت شنبه بیست اسفند چهارصد و یک
دوازده و بیست و شش دقیقه