شاید روزای ساده ای نگذرونم ولی نمیتونم چشم رو جزئیات کوچیک زندگی ببندم.
ی عزیزی بهم گفته بود:«برگرد به اون روح قشنگت که از کوچیک ترین زیبایی‌ای یه دلخوشی واست میساخت:)»
خواستم بگم نمیدونم دیر شروع کردم یا نه ولی دارم بر میگردم. دارم از هر جزئیات کوچیک ی دلخوشی کنج دلم جا میذارم.از اون موقعی که بهم تلنگر زدی هرشب او متن رو میخونم سعی می کنم عملیش کنم.یاد بگیرم تو هیاهوی زندگی غرق نشم.
راست میگفتی ارزششو نداره نداره نداره.

ما همین‌الانشم نه تنها بر باد، از یادم نیز رفته ایم.

دل ما رفته است، نه پس از آن شب، که هرشب هرشب هرشب…

عزیزمن الان نه تنها سردرد، کمر درد و زانودرد و … هرچی فکرشو کنی یقه ما رو ول نمیکنه.خوب نیست بگما ولی فکر کنم این دردا دیگه عا‌دی شده.

یکی از ساعت پنج عصرخوابیده تا الان فول انرژی.
قراره شب زنده داری کنه:))).

فکر کن انقدر خسته باشی یادت بره غذا بخوری.

این بوی زلف کیست که جان میدهد به من؟

آدم از دید خودش نسبت به دید بقیه بد بین تره.

برای تمام دروغایی که بهم گفتی، شکر.

امیدوارم از اون دسته ادمایی باشین اگه از درون ترکیدین حداقل چهره تون نشون نده .

چقدر سخته با این جماعت زندگی کردن. خسته شدم.

کی گفته همیشه جواب خوبی با خوبیه؟