عزیزِمن!
شما هی بیا و برو دلمونو خنجر بزن و ریش ریش کن.

به قول فاطیما:
"حالا من بلد نبودم بگم دوست دارم
تو با خودت نگفتی چرا سرد میشه کاپشنشو در میاره میزاره رو دوشم؟نگفتی چرا ساعت ها حرف بزنم خیره میشه به چشام هیچی نمیگه؟ چرا موقع خداحافظی میگه مواظب خودت خیلی باش؟ چرا حالم خوب نباشه تو کنج بغلش جام میده؟هروقت هوا سرد باشه تذکر میده لباس گرم بپوش سرما نخوری؟"

-خوش رنگ و لعاب.

مثل ابری سپید بود در آسمان آبی
نمی شد لمسش کنی
یا اورا به آغوش بکشی
تنها می شد نگاهش کنی
دوستش بداری
و اجازه بدهی عبور آرام او از روز،
جهانت را کمی زیبا کند.

هوا یِ جوریه که قشنگ انزلی رو میطلبه‌.

سال تحصیلی رو به اتمامه بنده تازه ارتباطم با بچه های کلاس داره صمیمی میشه.

شبت به زیبایی چشات
شونزده بهمن ۴۰۲.

لازم نیست همیشه همه چیز واضح و شفاف تمام شود. گاهی نخواهیم فهمید دقیقاً چه اتفاقی افتاده و چه شده است. گاهی تا سال‌ها بعد در بهت خواهیم ماند.

می ترسم اگر یک شب هم راضی شدی به خوابم بیایی من به یادت بیدار نشسته باشم.

همه چی تا یِ جایی خوب و قشنگ بود.بعدش دیگه نه اصلا.

من تو این چندسال کلی آرزو کردم و یادمه چیا بودن ولی فکر کنم اونا منو فراموش کردن.

«هرچی عزیزتر،از ما دورتر.»

یا رضاااا آسمون چی میگهههههه

خوابم پرید.😂

اگه دندون درد یکم یقهء ما رو ول میکرد حال ما هم بهتر بود.