پاییز همیشه یادآور روزهای شیرینم بود اما این پاییز همچو زهرمار تلخ است.دگر خبری از دستانت در دستانم نیست.زیر باران صدای خنده هایمان نمی پیچد.پاهایمان برای دویدن سست و لبخندی که از صورت محو شده است.دگر مزه بلال به خوشمزگیِ آن روز ها نیست.دگر به دلِ جنگل زدن و هیزم جمع کردن و آتش زدن بی فایده است.
در پاییز امروز، تنهایِ تنهام و غمگینم.مینشینم در کنج خانه و چای مینوشم.حتی گرمایِ چای مرا یاد لب هایت می اندازد.عزیزِ من ! باز پاییز و دل گریان شد...!

شبت به زیبایی چشات
چهارشنبه دوازده مهر چهارصد و دو
یک و پنجاه و هفت

میگفت:"ما وفاداری کردیم بی وفایی دیدیم
مردم چی بی وفایی میکنن وفا می‌بینن"

درداتو به جون میخرم.

فقط منتظرم امسال بگن عزیزم کنکور دادی؟چیکار کردی؟رتبه ات چندشد؟
فقط کافیه بگن:)

کاش بتونم تمام شجاعتمو بریزم تو پاهام بیام جلو بگم:
"خیلی دوست دارم"

بیا
بارون بی تو قشنگ نیست.

می پرسن چطوری
می گم خستم
ولی نمی پرسن
از چی خستم.

آرامشی که کنجِ اتاق داری>>>>>>

لطفا لطفا لطفا
ابرازِ علاقه به طرف مقابل فقط حرف نباشه و کنارش عمل هم کنید.

اگه چشماتو بدی من می پرستم.

من به لبخندت،چشات،دستات،لبات،بغلت و مجموعه کاملی ازت نیاز دارم.

هوای امشب قدم زدن میطلبه.

ماندن تو را آرزو کنم زیر لب و پنهانی.

دلم نمیخواد زنده باشم میخوام زندگی کنم.

خسته از عمری زمستانم
بهارم میشوی؟

حقیقتا از اینکه سه ساله شبا از خوابم به خاطر درس میزنم،ناراحتم.

خستم خستم خستم
خستم خستم خستم
خستم خستم خستم
خستم خستم خستم
خستم خستم خستم
خستم خستم خستم
خستم خستم خستم
خستم خستم خستم
خستم خستم خستم

مغزم سرِ درس خوندن:
صوت صفیر البلبلی.

دبیر دینی امروز:
من راستش یکشنبه نوبت دکتر داشتم ولی نبود دوشنبه رفتم نه یکشنبه ببخشید دوشنبه یعنی یکشنبه رفتم ولی خب شلوغ بود دوشنبه رفتم.