بعضی تصویرها فقط یک قاب نیستند؛
تکه‌ای از تاریخ‌اند که هنوز نفس می‌کشند...

اینجا ایران است؛ جایی که رقص باله برای یک دختر، گاهی رؤیایی‌ست که باید پنهانی دوستش داشت.

متاسفانه برای یک دختر در ایران، گاهی حتی انتخاب‌های ساده هم با محدودیت همراه‌اند.

با وجود مرگ چهل هزار نفر و دلار 200 تومنی چجوری اعتراض کنم که اسممو وطن فروش نزارین؟!

تمام لبنان فدای یک وجب از خاک جنوب ایران.

دلم برای روزهایی تنگ شده که همه چیز ساده بود.

دلم برای بازی‌ها و حس خوب کودکی تنگ شده.