بعضی روزها دلم می‌خواهد روی پیشانی‌ام بنویسم: «دارم برای زنده ماندن، آرام ماندن و عبور از طوفان‌های درونم می‌جنگم؛ لطفا زخمی دیگر بر روی زخم‌هایم اضافه نکنید.»

من اگه بیل زن بودم با بیل می‌زدم تو سر خودم تا بمیرم

گاهی عمیق‌ترین زخم‌ها اونی نیستن که خونریزی می‌کنن، اونایی‌ان که هیچ ردی از خودشون باقی نذاشتن؛ انگار یه گوشه‌ای از روحت تیر می‌کشه که دستت بهش نمی‌رسه

زمان می‌گذره و نبودن چیزایی برات عادی می‌شه که فکر می‌کردی بدون اونا هیچی نیستی.

وارد آخرین ماه سال شدیم یا آخرین ماه سال وارد ما شد؟ :)))

‏دیگه وقتشه که فلوکستین به آب شهری اضافه بشه.

بايد خوابمو درست كنم،
هرشب دارم فردا ميخوابم.

من و موجودی حسابم مثل همیم
جفتمون ناکافی

یک هزارم این استرس و فشار و غم به کوه وارد می‌شد، فرو می‌پاشید اما بنده سگ‌جون و امیدوار و ادامه دهنده هستم.

کسخل من دیگه دست و پا درآورده و داره راه می‌ره

بچه‌ها من واقعا دیگه یادم نمیاد قبل این اتفاقات کی بودم و چی بودم اصلا و چه کوفتی خوشحالم میکرد.

کل تصمیمات زندگیم محدود شده به دو مورد: برم جیش کنم یا از پنجره بپرم بیرون؟