ادمایی که رفتارشون با همه ی ادمای زندگیشون یکسان نیست رو ستایش میکنم.

بجای تماشای پنجره زندگی دیگران از کتاب عمرت لذت ببر. داشته‌‌هایت را جلوی چشمانت قاب بگیر و برای نداشته‌‌هایت تلاش کن. حسرت باغچه دیگران را نخور. در عوض باغبان دنیای خودت باش✨

ولی بچگیم‌ یه قول به این شهر دادم بِش گفتم ببین دور میگیرم یا نه.
- ᴍᴏᴏᴅ

آدمهایی که میرن هیچ وقت دلتنگ ما نمیشن چون اگه قرار بود دلتنگ بشن نمی رفتن...
اگه یه روزی برگشتن دلشون برای خودشون تنگ شده وقتی کنار ما بودن... برای حال خوبشون کنار ما...

"ترس" سرچشمه اصلی "خرافات" است ،
و یکی از منابع اصلی "بی رحمی" است ،
فائق آمدن بر ترس آغاز "دانایی" است !

‏نمیدونی چقدر پست سیو کرده بودم که بعد از اینکه آشتی کردیم نشونت بدم

از پین کردن پیوی تا آرشیو کردن تار مویی فاصله است.

من عاشق این ورژن از خودمم که رها کردن رو خیلی خوب بلده، به ورودی‌های ذهن و روحش اهمیت میده، اولویت اولش آرامش و حال خوبشه، از دیگران دیگه توقع و انتظاری نداره، و برای وجود و احساسش بیشترین ارزش رو قائله.

-new

از قد کشیدن آدم ها لذت ببرید،
ما همه درختان یک جنگلیم!

در من کسی است که تو را از من، و من را از خویش گرفت.

یکی از خوبیای دیر سین کردناتون اینه که، ما میتونیم به بقیه هم رسیدگی کنیم، خر تو خر نمیشه.

باید بپذیری که برخی افراد برای همیشه در قلبت جا خواهند داشت بدون اینکه جایی در زندگیت داشته باشند...

«گویند: بهشت، حور و کوثر باشد،
جوی می و شیر و شهد و شکّر باشد؛
پر کن قدح باده و بر دستم نه،
نقدی ز هزار نِسْیه بهتر باشد.»

«چون حاصل آدمی در این جای دو در
جز درد دل و دادن جان نیست دگر
خرم دل آنکه یک نفس زنده نبود
و آسوده کسی‌که خود نزاد از مادر»