‏من می‌خواستم هنرمند باشم، کتاب بخونم، گلامو آب بدم، فرش خونه‌ام رو جارو کنم و برای پیاده روی صبح ذوق داشته باشم.
اما الان ازم یه آدم سیاسیِ شکست خورده در اهدافِ لازم با دایره لغاتی سراسر فحش و ناسزا مونده.

‏در حال حاضر مفهوم «انگیزه» برام خیلی غریبه‌ست.

You fucked with the wrong generation, Madar jende❤️

‏کاش خانواده بدونه ما دیگه اعصاب و روانی برامون نمونده که بخوایم تو این وضعیت با اونا هم بحث کنیم.

‏امیدوارم اتفاق بعدی که خواست قوی ‌ترم کنه به جاش بکشتم.

یکم وقت بذاری و دقت کنی می‌بینی که هرکس به اندازه‌ی وسع خودش روانی شده.

این دو روز، ۴۰ بار بیشتر غمگینم.

بهمن تموم شد، ولی زمان توی دی‌ماه متوقف شده.

‏من دیگه توی هیچ زمینه‌ای با هیچ‌کس نه علاقه به بحث کردن دارم نه اصلا توانشو دارم. مثلا الان یکی بیاد بهم بگه تو سگی می‌گم درسته داداش، هاپ.

‏تو ایران حتی تبریک تولدهامون‌ هم نفرینه. ایشالله خودت ۱۲۰ ساله بشی بی‌شرف.