واقعا از بعضیا چیزایی میشنوم که اصلا انتظار ندارم. کاش دغدغه های منم انقدر کصشر بود.

‏واقعاً امروز ۱۴ بهمنه؟ کی بهمن شروع شد و چهارده روز هم ازش گذشت؟ من هنوز توی اون دی ماه لعنتی گیر کردم.

‏بی حوصلگی، پرخاشگری، بد دهنی و خیلی رفتارهای دیگه الان عادیه. گیر نده.

وقتی یه سری حرف ها بهتون زده میشه، زود جبهه نگیرید. اکثرا یه چیزی دیدن که میگن، فقط باید یکم دقت کنین و درستش کنین، قبل از اینکه بقیه هم بهشون ثابت بشه حرف طرف درمورد شما درست بوده.

این خیابون‌ها خون دیدن، تیرباران مردم بیگناه رو دیدن. برای همینه دیگه شهر رنگی نداره، روحی نداره، عزادار‌ه.

اینکه در این شدت از دپرشن هنوز توانایی لاس زدن دارم خودش جالبه.

‏همین زنده بودنمون هم از رودروایسی با مامانامونه.

‏لغو مذاکرات لغو شد. مرتیکه داره f(f(x)) می‌گیره.

این یه ماه برای من اصلا نگذشت.
هر روز اون پنجشنبه واسم تکرار میشه و انگار قرار نیست اون دو روز تموم شن.

‏من می‌خواستم هنرمند باشم، کتاب بخونم، گلامو آب بدم، فرش خونه‌ام رو جارو کنم و برای پیاده روی صبح ذوق داشته باشم.
اما الان ازم یه آدم سیاسیِ شکست خورده در اهدافِ لازم با دایره لغاتی سراسر فحش و ناسزا مونده.

‏در حال حاضر مفهوم «انگیزه» برام خیلی غریبه‌ست.

You fucked with the wrong generation, Madar jende❤️

‏کاش خانواده بدونه ما دیگه اعصاب و روانی برامون نمونده که بخوایم تو این وضعیت با اونا هم بحث کنیم.

‏امیدوارم اتفاق بعدی که خواست قوی ‌ترم کنه به جاش بکشتم.

یکم وقت بذاری و دقت کنی می‌بینی که هرکس به اندازه‌ی وسع خودش روانی شده.