‏یه ایران داره پاشو از استرس تکون میده.

فکر کنم دیگه وقتشه خدا بیاد بغلمون کنه و بگه "یه دست واسه دوربین تکون بده"

‏فقط ۵ روز از ۲۰۲۶ گذشته ولی انگار ۵ ساله توش گیر کردیم.

خدایا مراقب ما باش‌.

توی تاریخ بنویسید، 404 خدایی نداشت.

‏هیچ خبر خوبی وجود نداره. هیچ نقطه روشنی نیست، احساس می‌کنم هر شور و اشتیاقی در هر زمینه‌ای که تو وجودم بوده مرده. خاکسترش به شکل فکر نکردن به آینده و چند ساعت خندیدن با آدمای نزدیکم باقی مونده بود که همونم دیگه آخراشه. هیچ نقطه روشنی وجود نداره.

گفت نمردیم و چه چیزها دیدیم
" ای کاش مرده بودیم و نمی‌دیدیم "

فکر کن یه وزارتخانه ساختن به اسم ارتباطات که وظیفه اصلیش قطع ارتباطاته.

‏ایرانی چیزایی رو دید که هیچ انسانی نباید ببینه.

تا اطلاع ثانوی، تحمل آدم‌هایی که غم ما، غم‌شان نیست را ندارم.

بالاتر از سیاهی رنگ این روزهای ایرانه.

ما حتی روزای روشنی هم ندیدیم که بخوایم باهاش خداحافظی کنیم.

خسته؛
سوگوار؛
عصبانی؛
گیج؛
بی‌اعتماد؛
دلتنگ؛
خاموش؛
پر از بغض؛
بی‌خواب؛
دلشکسته؛
مات؛
بی‌پناه؛
معلق؛
سنگین؛
تلخ؛
ناامید؛
امیدوار؛
زخمی؛
شکسته؛
در انتظار؛
تنها؛
خشمگین؛
فرسوده؛
درمانده؛
عزادار؛
نگران؛
مضطرب؛
و بهت‌زده‌ایم.

علاوه بر vpnم زندگیمم رو محور 1ms- میچرخه.