غروب آخرین جمعه‌ی تعطیلات، دل‌گیرتر از چیزی بود که باید.

گذشته، چیزی نیست که بتوانی هر روز صدایش کنی و زنده نگهش داری. گذشته هرچه دورتر، کمرنگ‌تر؛ و هرچه کمرنگ‌تر، تحمل‌پذیرتر.

_سمفونی مردگان

خسته، سردرگم، بلاتکلیف و بی‌بغلم.

اگه پامو تکون ندم، یهو دیدی بلند شدم جیغ زدم.

عزیزم منم خارج هستم، البته از کنترل.