چگونه میتوانیم مدت زمان اجرای یه بخش از کد رو اندازه بگیریم؟

🔺در حالت عادی، معمولاً این کار به کمک تابع System.currentTimeMillis انجام می‌شه، به این صورت که قبل از اجرای اون بخش از کد، یک بار این تابع رو فراخوانی می‌کنید، و زمان شروع رو به دست میارید.


🔺بعد از اجرای کد هم یک بار فراخوانی می‌کنید و زمان پایان رو به دست میارید. بعد این ۲ تا رو از هم کم می‌کنید و مدت زمان اجرای برنامه در واحد میلی‌ثانیه به دست میاد. مثلاً:


✅ public static void f() {
....
}

public static void main(String[] args) {
long t1 = System.currentTimeMillis();
f();
long t2 = System.currentTimeMillis();
System.out.println("Time in milliseconds: " + (t2 - t1));
}


🔺در صورتی که سرعت اجرای کدتون انقدر بالا هست که به یک میلی‌ثانیه نمی‌رسه و نیاز به واحد دقیق‌تری دارید، می‌تونید از System.nanoTime استفاده کنید که با دقت بیشتری بهتون زمان رو برمی‌گردونه.



@this_java

#this_java

کپسوله سازی

معنای کپسوله کردن این است که اطمینان حاصل شود که اطلاعات "حساس" از کاربران پنهان است.
برای رسیدن به این هدف باید:
متغیر های کلاس را با دسترسی private تعریف کنید(تنها در همان کلاس در دسترس خواهد بود)
برای مقدار دهی و یا خواندن مقدار یک متغیر یک Getter , Setter تعریف کنید

کپسوله سازی چه فایده هایی دارد؟
۱-کنترل بهتر : متغیرهای کلاس را فقط می توان به صورت read-only (اگر Stter را حذف کنید) یا write-only (اگر Getter را حذف کنید) قرار داد
۲-انعطاف پذیر: برنامه نویس می تواند یک قسمت از کد را بدون تاثیر بر سایر قسمت ها تغییر دهد
۳- افزایش امنیت اطلاعات

برای اطلاعات بیشتر به این لینک مراجعه کنید :
http://appinapps.com/View/articles/view/aid/135
@this_java
#Why_Encapsulation

بعضی اینترفیس ها در جاوا هیچگونه پیاده سازی ای ندارند .. به چه درد میخورند؟(Marker Interface)مثال : Serializable

به این نوع اینترفیس ها Marker Interface گفته میشه که برای طبقه بندی یا classified کردن مجموعه ای از تایپ ها، کلاسها، اینترفیس ها استفاده میشن!

فرض کنین شما یکسری کلاس دارین که کارشون انتقال داده از یک مکان به مکان دیگس
شما یه اینترفیس میتونین بسازین به نام Transferrable که هیچی توش نیست
سپس مادامی که کلاس ها و اینترفیس های دیگه بصورت مستقیم و یا غیرمستقیم (از طریق پدر)، از این اینترفیس ارث بری داشته باشن، میتونن توی جاهای مختلف استفاده بشن

مثلا میتونین بعنوان ورودی یک متد بفرستینشون :

public void doAction(Transferrable tf)

اینجا شما میدونین که حتما کلاسها و اینترفیس های قابل Transfer شدن میتونن برن داخل

یعنی اومدین طبقه بندی کردین تایپ رو ...

یا مثلا ممکنه شرطی باشه که فقط بخواد به یکسری کلاس یا اینترفیس که یه اینترفیس مارکر رو به ارث بردن اجازه بده که واردش بشن
@this_java
#marker_interface

🔹به تازگی JetBrains گزارش و آمار جالبی از تغییرات مهم زبان‌های برنامه نویسی در سال ۲۰۱۹ منتشر کرده‌است؛ #Java محبوب‌ترین زبان برنامه نویسی، #JavaScript پرکاربردترین.

http://bit.ly/2FONzD0

@this_java

کلمه ی کلیدی transient چیست؟
هنگامی که با عملیات Serialization داده هارا به صورت توالی از بایت ها در میاورید تمام فیلد های کلاس به صورت توالی از بایت ها در می ایند در صورت عدم تمایل به تبدیل یک متغیر به توالی بایت ها میتوانید از این کلمه ی کلیدی استفاده کنید:

public class Foo implements Serializable
{
private String saveMe;
private transient String dontSaveMe;
private transient String password;
//...
}

کاربرد transient در زمینه Serialization می باشد و به این معنی هست که فیلد مورد نظر در عمل Serialization استفاده نشود، فیلد هایی رو transient می کنند که نمی خواهند آن ها را نگهداری کنند یا در انتقال شی ها در شبکه نیازی به انتقال اطلاعات آن ها نیست. مثلا اگر شما وضعیت لحظه به لحظه ی یک فرآیند را در یک فیلدی از یک شی نگهداری کنید در موقع ثبت و Serialization ممکن است دوست نداشته باشید آن فیلد را نگهداری کنید چون همیشه در زمان اجرا محاسبه میشود.

@this_java

کاربرد annotation در جاوا چیست؟



در زبان برنامه نویسی جاوا، Annotation نوعی metadata (فراداده یا توضیح درباره اطلاعات) درباره برنامه است و قسمتی از برنامه حساب نمی شود و هیچ اثر مستقیمی در عملکرد کد ندارد. کاربرد های Annotation عبارتند از:

- فراهم کردن اطلاعات برای کامپایلر: توسط کامپایلر برای یافتن خطاها یا اعلام warning ها استفاده می شوند.
@Override
void mySuperMethod() { ... }

- پردازش رمان کامپایل (Compile-time) یا زمان deploy: کتابخانه ها و ابزار ها از اطلاعات Annotation ها برای ایجاد کد، فایل های XML و ... استفاده می کنند.

- پردازش زمان اجرا (runtime): بعضی از Annotation ها برای چک کردن در زمان اجرا کاربرد دارند.

Annotation یکی از مفاهیمی است که در جاوا 1.5 معرفی شد، روشی برای مستندسازی اجزای برنامه از قبیل کلاسهای، اینترفیسها، متدها، فیلدها، پارامترهای متدها، و متغیرهای محلی است. برخلاف دیگر روشهای سنتی مستندسازی، یعنی استفاده از متن های توضیحی در لابلای کدهای برنامه که فقط برای انسان قابل درک است و توسط کامپایلر صرفنظر می شود، مستندسازی با استفاده از Annotation هم برای انسان هم برای کامپایلر جاوا و هم برای اجراکنندة جاوا قابل درک است.



@this_java

سورس کد این پروژه
@this_java

سورس کد این پروژه پیشنهاد دوم
@this_java

سورس کد یک پروژه ی ساده ی spring boot به همراه jsp
اموزش spring :
https://t.me/this_java/655
@this_java

Timer ,TimerTask
یکی از کلاس های مفید پکیج java.util تایمر و تایمر تسک هستند ..با استفاده از این کلاس ها میتوانید یک نخ در حال انتظار در پس زمینه بسازید. با فرا رسیدن زمان مربوطه وظیفه ی منتسب شده به نخ انجام میشود. تایمرتسک واسط Runnable را اجرا میکند بنابراین میتوان از ان برای ساخت یک نخ اجرایی استفاده کرد.
مثال :
public static void main(String[] args) {
Timer tm = new Timer();
tm.schedule(new TimerTask() {
@Override
public void run() {
System.out.println("s");
}
}, 10000, 1000);
}

سایر متد های سودمند کلاس TimerTask :
boolean cancel()
وظیفه را به پایان میرساند.. در صورتی که مانع اجرای وظیفه شود ترو و در غیر این صورت فالس بر میگرداند
abstract void run()
کد وظیفه ی تایمر را در بر دارد
long scheduledExecutionTime()
زمان اخرین اجرای وظیفه ی برنامه ریزی شده را بر میگرداند


سازنده های کلاس Time:

Timer()
Timer(boolean DThread)
Timer(String tName)
Timer(String tName,boolean DThread)
سازنده ی اول یک نخ معمولی را اجرا میکند دومین سازنده یک نخ daemon اگر مقدار DThread ترو باشد استفاده میکند.یک نخ daemon تنها در صورتی اجرا میشود که بقیه ی برنامه در حال اجرا باشد(نخ متد main) ..سازنده ی سوم به شما اجازه میدهد یک نام برای تایمر ساخته شده انتخاب کنید

@this_java

دانلود فایل در جاوا

import java.io.FileOutputStream;
import java.net.URL;
import java.nio.channels.Channels;
import java.nio.channels.ReadableByteChannel;

public class Download {
    public static void main(String[] args)throws Exception {
        URL url = new URL("url");
        ReadableByteChannel readableByteChannel = Channels.newChannel(url.openStream());
        FileOutputStream fileOutputStream = new FileOutputStream("fname.format");
        fileOutputStream.getChannel().transferFrom(readableByteChannel, 0, Long.MAX_VALUE);

    }
}

@this_java

کپی کردن فایل با استفاده از Channel (پکیج java.nio):

package com.parsakav.nio;

import java.io.File;
import java.io.FileDescriptor;
import java.io.FileInputStream;
import java.io.FileNotFoundException;
import java.io.FileOutputStream;
import java.io.IOException;
import java.net.InetAddress;
import java.net.InetSocketAddress;
import java.nio.ByteBuffer;
import java.nio.channels.ReadableByteChannel;
import java.nio.channels.SocketChannel;
import java.nio.channels.WritableByteChannel;
import java.util.Scanner;
import org.w3c.dom.events.Event;

public class CopyFile {

    public static void main(String[] args) throws IOException {
        FileInputStream fis = new FileInputStream(new File("/root/testing.txt"));
        ReadableByteChannel rbc = fis.getChannel();
        FileOutputStream fos = new FileOutputStream(new File("/root/pm.txt"));
        WritableByteChannel wbc = fos.getChannel();
        ByteBuffer bb = ByteBuffer.allocateDirect(8 * 1024);
        while (rbc.read(bb) != -1) {
            bb.flip();
            while (bb.hasRemaining()) {
                wbc.write(bb);
            }
            bb.clear();
        }
        rbc.close();
        wbc.close();
    }

}

@this_java

خواندن فایل متنی در جاوا :

import java.io.BufferedReader;
import java.io.IOException;
import java.io.InputStream;
import java.io.InputStreamReader;
import java.nio.file.Files;
import java.nio.file.Path;
import java.nio.file.Paths;

public class ReadFile {

    public static void main(String[] args) throws IOException {
        Path file = Paths.get("/root/pm.txt");
        InputStream is = Files.newInputStream(file);
        BufferedReader bf = new BufferedReader(new InputStreamReader(is));
        String line = null;
        while ((line = bf.readLine()) != null) {

            System.out.println(line);
        }
        bf.close();
    }

}

@this_java

🔸آشنایی با #Redis
The Open-Source Data Structure Server

🔷redis.io

ردیس (Redis) یک سرور پایگاه داده است، با قابلیت کلاستربندی ، متن باز، درون حافظه اصلی و همچنین Key,value دیتابیس می باشد.

مثلا من به ردیس می گم «تا 24ساعت بعد یادت باشه که X اجازه داره توی سایت لاگین کنه» و بدونم که هر وقت بخوام می تونم از ردیس بپرسم X می تونه لاگین کنه؟» و جواب صحیح رو بگیرم.

این «اطلاعات» خود به خود بعد از ساعتی منقضی میشه.
منبع:@programming_tips
@this_java

چک کردن وجود داشتن یک فایل یا پوشه :

import java.nio.Files.*;

public Class LearnJava{
public static void main(String[] args) {
boolean Exist=Files.exists(Paths.get("/root/Fandom2.zip"));// ادرس فایل یا پوشه
boolean Dir= Files.isDirectory(Paths.get("/root/FandomProxy")); // درصورتی که فایل وجود داشت ترو و اگر فایل نبود و پوشه بود فالس برگردانده میشود


}
}
@this_java

راه اندازی Dynamic Port Forwarding با جاوا:
همانند سوییچ D در ssh عمل میکند و یک پراکسی ساکس راه می اندازد ..یک پورت روی لوکال باز میشود و به ssh فروارد میشود...
کتابخانه ی jsch در این مورد عملکرد مناسبی ندارد اما بوسیله ی apache mina میشود آن را انجام داد :

package com.parsakav.sshtunnelsocks;

import java.io.IOException;
import java.util.concurrent.Executors;
import java.util.concurrent.ScheduledExecutorService;
import java.util.concurrent.TimeUnit;

import org.apache.sshd.client.SshClient;
import org.apache.sshd.client.keyverifier.AcceptAllServerKeyVerifier;
import org.apache.sshd.client.session.ClientSession;
import org.apache.sshd.common.forward.PortForwardingEventListener;
import org.apache.sshd.common.session.Session;
import org.apache.sshd.common.util.net.SshdSocketAddress;
import org.apache.sshd.server.forward.AcceptAllForwardingFilter;

public class Main {
public static void main(String[] args) {
m();
}
public static void m() {
String remote_host = "remotehost";
String login = "user";
String password = "pass";
SshClient client = SshClient.setUpDefaultClient();
client.setServerKeyVerifier(AcceptAllServerKeyVerifier.INSTANCE);
client.setForwardingFilter(AcceptAllForwardingFilter.INSTANCE);
client.start();
ClientSession session = null;
try {
session = client.connect(login, remote_host, 22).verify(1000).getSession();
session.addPasswordIdentity(password);
session.auth().verify(10000);
session.addPortForwardingEventListener(new PortForwardingEventListener() {

@Override
public void establishedDynamicTunnel(Session session, SshdSocketAddress local,
SshdSocketAddress boundAddress, Throwable reason) throws IOException {
PortForwardingEventListener.super.establishedDynamicTunnel(session, local, boundAddress, reason);
System.out.println(
"ColpMina.main(...).new PortForwardingEventListener() {...}.establishedDynamicTunnel()");
}
});
SshdSocketAddress sshdSocketAddress = session
.startDynamicPortForwarding(new SshdSocketAddress("localhost", 9780));

System.out.println("Host: " + sshdSocketAddress.getHostName());
System.out.println("Port: " + sshdSocketAddress.getPort());
} catch (Exception e) {
System.err.println("Error : "+e.getMessage());
}
while (session.isOpen()) {
}
}
}
کد زیر:
while(session.isOpen(): از خاتمه یافتن برنامه تا زمانی که کانکشن برقرار است جلوگیری میکند
@this_java

جستجوی یک فایل :

import java.io.File;
public class Search {
public static void listFilesInDirectory(File dir,String filename) {
String format=filename.substring(filename.indexOf("."));
String name=filename.substring(0, filename.indexOf("."));
File[] files = dir.listFiles();
if (files != null) {
for (File f : files) {
if (f.isDirectory()) {
listFilesInDirectory(f,filename);
} else {
if((filename.contains("**")&& f.getName().contains(format))||f.getName().equals(filename)||(filename.indexOf("*")==filename.indexOf(".")-1&&f.getName().startsWith(filename.substring(0,filename.indexOf("*")))&& f.getName().contains(format))||(filename.indexOf("*")==0&&f.getName().substring(0,f.getName().indexOf(".")+1).endsWith(filename.substring(filename.indexOf("*")+1,filename.indexOf("."))+".")&& f.getName().contains(format))||(f.getName().substring(0,f.getName().indexOf(".")+1).equals(name+".")&&format.contains(".*")) )
System.out.println(f.getAbsolutePath());
}
}
}
}
}

https://www.youtube.com/watch?v=9waW1A_s7K4&index=1&list=PLT--3zJy_gmmJPvWxif0w-KA2rEwVHGo-
دوره ی اموزش وب به زبان جاوا فارسی و رایگان
از servlet ها و معماری java ee شروع میکنند . بعد هم که میرند سراغ spring , hibernate
در اخر هم کمی spring security

دوستانی که وب جاوا میخوان شروع کنند این دوره میتونه شروع خوبی باشه
TopLearn هم یک دوره ی رایگان servlet و jsp داره که خیلی مفید هست

دوره ی اسپرینگ بوت ارکادمی هم میتونه شروع خوبی برای اسپرینگ بوت باشه ولی رایگان نیست متاسفانه
@this_java

انوتیشن های تزریق وابستگی در اسپرینگ:

(تزریق وابستگی چیست؟ https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%B2%D8%B1%DB%8C%D9%82_%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C)
(شرح مفهوم تزریق وابستگی :
https://barnamenevisan.org/Articles/Article2880.html)

(قوانین استفاده از انوتیشن ها به همراه وراثت در جاوا:
http://iropensource.com/?p=164)

@Autowirted برای ستر و گتر و سازنده هست و روی داده های اولیه کار نمیکنه
به محض ایجاد یک Bean از شی مورد نظر وابستگی تامین میشود

@Required 

موقعی که بین ساخته شد وابستگی حتما باید تامین بشه
در صورت تامین نشدن وابستگی توسط container برنامه خطای NullPointerException میدهد

@Qualifier 

در صورت وجود چند Bean از یک جنس انوتیشن @Autowired قادر به تشخیص نمیباشد پس با این انوتیشن مشخص میشود منظور ما کدام Bean بوده است

@Value

همانند @Autowired است..Autowired نمیتواند برای داده های اولیه (primitive type) کارایی داشته باشد پس با استفاده از انوتیشن

@Value

میتوان از داده های اولیه نیز استفاده کرد

#SPRING_DI_ANNOTATION
@this_java