صفحۀ شخصی علی فیضی در اینستاگرام
https://www.instagram.com/feizi.ali.63/

فاجعۀ ساختمان پلاسکو: اشاره‌ای دردناک به ضرورت تقویت ایدۀ ایمنی رفتاری
علی فیضی، دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت در دانشگاه تهران
سلام بر اساتید و همکاران عزیز
فاجعۀ ساختمان پلاسکو قلب همگی شاهدان آن را به درد آورد و ما را بیش از پیش متوجه این نکته کرد که در برابر بحران‌ها و بلایای طبیعی و غیرطبیعی چقدر آسیب‌پذیریم. هم اکنون بسیاری از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان روانشناسی در پی این هستند که به بازماندگان نیروهای امدادی درگیر این حادثه و خانوادۀ شهیدان این ماجرا به نحوی کمک برسانند. این نوع‌دوستی و مسئولیت‌پذیری ستایش‌انگیز است و مهم. این رفتار انسان‌دوستانه نمونه‌ای از واکنش به یک حادثه دردناک است و امیدوام به سرانجام خوب و موثری برسد؛ اما مسالۀ مهم دیگری که ذهن مرا به عنوان یک دانشجوی روانشناسی سلامت به خود مشغول کرده این است که روانشناسان ابرای پیشگیری از چنین مشکلاتی چه کمکی هرچند کوچک می‌توانند ارائه بدهند. طبق اظهارهای نظرهای رسمی و غیررسمی، اخطارهای پی در پی شهرداری و سازمان آتشنشانی به مدیران ساختمان پلاسکو جهت افزایش ایمنی ساختمان در مقابل حوادث غیرمترقبه سودی نداشته است؛ کپسول‌های اطفای حریق خالی بوده‌اند و حتی برخی کسبه این شکایت را داشته‌اند که نمی‌دانستیم چه چیزهایی برای جلوگیری از آتش‌سوزی نیاز است. آنچه که بر اساس این اطلاعات روشن می‌شود این است که در کنار بسیاری از کمبودهای دیگر، وضعیت ساختمان پلاسکو به لحاظ "ایمنی رفتاری" بسیار ضعیف بوده است. اما ایمنی رفتاری چیست؟ ایمنی رفتاری کاربرد روانشناسی رفتاری برای ارتقاء رفتارایمن در کارخانه، سازمان، مجتمع بر اساس مشارکت کارکنان و اعضای آنها است. حال سوالی که بر گردۀ وجدان اجتماعی و حرفه‌ای روانشناسان سنگینی می‌کند این است که ایشان به عنوان اعضای بالقوه اثربخش -بلکه بسیار اثربخش- جامعه برای افزایش فرهنگ مبتنی بر "ایمنی رفتاری" در جای جای شهرها بالاخص مکان‌های پرخطر چه کاری می‌توانند انجام بدهند؟ اگر حادثۀ غمناک و عبرت‌انگیز ساختمان پلاسکو مشتی نمونۀ خروار باشد آنگاه می‌توان پرسید برای تقویت "ایمنی رفتاری" در سازمان‌ها، کارخانه‌ها، ساختمان‌های تجاری، کارگاه‌های تولیدی جمع‌شده در مکان‌هایی نظیر ساختمان پلاسکو چه می‌توان کرد؟ نقش روانشناسان در آگاه‌سازی جامعه به این تکنولوژی به شدت مورد نیاز و افزایش کاربست آن چیست؟

#یک_راه_عملی_برای_درمان_سلفی‌گیری_در_حوادث

تحقیقات مختلف علمی و نیز تجربیات کشورهای توسعه‌یافته‌ای چون ژاپن نشان می‌دهد که زوم کردن بیش از اندازه روی نقاط منفی و تاریک رفتاریِ یک جامعه و انتشار مداوم آنها، نه تنها به اصلاح آن رفتارهای ناپسند نمی‌انجامد؛ بلکه، پس از مدتی حتی به ضدّ خود تبدیل می‌شود، یعنی با ایجاد یک روحیه ی خنثی و بی‌تفاوت در میان بینندگان و شنوندگان، به یک #درماندگی_آموخته_شده تبدیل می‌گردد که همگان حضور آن را می‌پذیرند و به راحتی با آن کنار آمده و تحمل می‌کنند، و برای راحت کردن وجدان ناآسوده ی خود به خاطر این ناهماهنگی شناختی و تضاد درونی، دست به ساخت #مکانیسم‌های دفاعی خام (مانند طنزپردازی، همرنگی با جماعت، انتساب به نظام سیاسی، نظام اداری و ... ) در مورد آن رفتار ناگوار می‌زنند تا بتوانند به راحتی مرتکب آن شوند.
پس راه اصلاح یک رفتار زشت یا غیراخلاقی چیست؟ چرا در جامعه ی ما همه از بی اخلاقی می‌نالیم و در عین حال هر روز دریغ از دیروز می‌شود و هر یک از ما به موقع خودش تبدیل به یک کنش‌گر غیراخلاقی می‌شویم؟
به‌نظر می‌رسد که یکی از بهترین راه‌ها در کنار لزوم آموزش‌های تدریجی، حرفه‌ای و هنرمندانه از سنین پایه و نیز در رسانه‌های عمومی، پررنگ کردن مداوم نقاط مثبتی است که در آن جامعه روی می‌دهد؛ به‌ویژه نقاط مثبتی که در رخدادهای تلخ اتفاق می‌افتند. البته، پررنگ کردنِ مداومِ کنش‌های مثبت نباید به شکل کلی‌گویی‌های مبهم و کلیشه‌های مضحکی چون «هنر نزد ایرانیان است و بس»، «ایرانیان خون گرم و مهمان نوازند» و ... باشد؛ بلکه، باید دقیقاً و به طور خاص و عینی نشان داد که فلان فرد یا فلان قوم یا گروه و شهر، فلان کنش یا عادت خوب رفتاری را دارد؛ مثلاً شیوه ی مهمان نوازی‌شان دقیقا عبارت است از انجام رفتارهای الف و ب و ج و د.
به گمانم برای درمان معضلات تازه‌ای چون تماشاچی بودن در حوادث (که یکی از مصادیق امروزین آن سلفی گرفتن است) و پر کردن شبکه‌های اجتماعی از این نقاط منفی و نثار سیل برچسب‌های منفی و گاه توهین‌آمیز به این افراد (و به عبارتی، به خودمان؛ زیرا انواع فراوان این بی‌اخلاقی‌ها گریبانگر همه ی ما شده است و کسی نمی‌تواند خود را با پوشش نقاب‌های مثبت مستثنی کند)، باید به‌طور گسترده، پررنگ و پرحجم به انتشار نقاط مثبتی بپردازیم که در این حوادث در کنار نقاط منفی در حال رخ دادن هستند؛ یعنی افرادی که در میان همین تماشاچیان کارهای مثبت کوچک و بزرگ و حتی جانفشانی می‌کنند؛ آن‌هم با ذکر مشخص کاری که انجام می‌شود؛ با تمام جزئیات.
ده ها سال از تحقیقات روانشناسان رفتاری‌نگر می‌گذرد که نشان داده اند #تقویت_مثبت و ارائه ی #الگوهای مثبت، عینی و قابل مشاهده هزاران برابر تأثیری بیشتر و ماندگارتری از تنبیه،‌ در انواع و اقسام مختلفش، دارد. بیایید عادت تاریخی مان در پذیرش و ترجیح #تنبیه_و_تحقیر را ترک کنیم و تا آنجا که ممکن است به انتشار خوبی‌های عینی و مشخصی که در حال رخ دادن هستند بپردازیم؛ حتی اگر نشان دادن کودک خردسالی باشد که در پارک مشغول دانه ریختن برای یک پرنده یا گربه است.
آنقدر باید خوبی‌ها را گفت که کنش های خوب تبدیل به یک قاعده و اصل شود، و کنش زشت و نامطلوب، خود را مانند روغن روی آب نشان دهد و معده ی سالم جامعه آن را پس بزند؛ نه اینکه با انتشار مداوم و گسترده ی بدی ها، کنش‌های زشت را تبدیل به #مزاج اصلی یک جامعه کنیم؛‌ مزاجی که خوبی‌ها را دیگر برنمی‌تابد و اگر خوبی یا نکته ی مثبتی می بیند آن را به بهانه های مختلف پس می‌زند، به طنزپردازی در مورد آن می‌پردازد یا در نیت کنشگر تردید وارد می‌کند.
شاید بتوان گفت خداوند متعال نیز در قرآن (سوره ی نور، آیة 19) به شکلی به این سخن اشاره داشته است، در آنجا که می‌گوید: إِنَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ ؛ بدرستی کسانی که دوست دارند امر زشتی را در میان اهل ایمان شیوع دهند، برایشان در دنیا و آخرت عذاب دردناک خواهد بود.
و چه غذاب دنیایی‌ای بالاتر از همین نارضایتی گسترده‌ای که در میان ما وجود دارد؛ در حالی‌که هر یک از ما به نحوی و به بهانه ها و توجیهات گوناگون در آن شریک هستیم. اجتماع مانند یک درخت با تمام اجزایش است؛ درختِ سالم میوه ی خوب می‌دهد و درخت ناسالم میوه ی بد. هیچ جزیی از درخت نمی‌تواند تقصیر را گردن اجزای دیگر بیندازد و خود را بی‌تقصیر بشمارد.
استفاده از تقویت مثبت و ارائه ی الگوهای عملی و در دسترس به معنای ندیدن و نادیده گرفتن عیوب و نقد ضعف‌ها نیست؛ بلکه به معنای آن است که راه اصلاح جامعه، سالم کردن معده ی آن است تا خود به خود هر غذای فاسدی را پس بزند. جامعه را چنان معطر کنیم که بوی بد همه را بیازارد.

دکتر محسن زندی؛ روان شناس.
کانال تلگرامی نقد حال ما.

https://telegram.me/naghdehalema

اگر براي آتش نشانان احترام قائليم از اين پس رفتارمان را تصحيح كنيم/ با انتشار آن به اصلاح رفتارها كمك كنيد
@akharinkhabar

✅نه سلفی گرفتن نه فیلم...کاش یاد بگیریم

#باشعور_باشیم

تفاوت فرهنگ در ایران و اروپا

#کانال_روشنگری_تفکرات_عمیق
@Sarzamin_tafakor

#سیاه‌‌_سرفه‌های_ما

آقای نون پسری در خانه دارد که سیاه سرفه گرفته است. سیاه سرفه با تنفسِ هوای درون خانه به همه منتقل می شود. اما آقای نون کاملا سنتی فکر می کند و اعتقادی به پیشگیری از بیماری دیگر اعضا ندارد. مدام به همسرش، خانم دال، می‌گوید اسپند دود کن تا عفونت هوا از بین برود. اما دختر آقای نون هم بعد از یک ماه سیاه سرفه می گیرد. او امید زیادی دارد و مدام فکر می کند که "خودش خوب می شود؛ همه چیز درست می شود".
وضعیت بحرانی می شود، اما آقای نون بازهم راه خودش را می‌رود. نهایت کاری که این بار می کند، پیش عطار محل می رود تا چند دم نوش ضد سرفه بگیرد. مدام هم قولنج پسرش را می شکند و به هنرش در قولنج شکنی افتخار می کند. خودش هم شروع می کند به عرق آویشن خوردن تا سیاه سرفه نگیرد. اما ناگهان بانگ برآمد که خواجه بِمُرد.

وضعیت انتخاب های امروزه ی ما چیزی شبیه آقای نون است.
چرا باید در مکان های #تخصصیِ_تصمیم‌گیری کسانی را انتخاب کنیم که نقششان مثل رجوع به عطار برای سیاه سرفه است؟ خب، دودش توی چشم خودمان می رود.
وقتی برای تصمیات کلان شهری، ملاکمان فیتنسِ هیکلِ یک ورزشکار یا خوش‌تیپیِ کسی باشد، خب، نتیجه اش را هم باید بپذیریم. دیگر غُر زدن ندارد؛ خود کرده را تدبیر نیست.
"اِنَّ اللّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَومٍ حَتّیَ یُغَیِّروا ما بِاَنفُسِهِم" خداوند سرنوشت هیچ قوم (و ملتی) را تغییر نمی دهد، مگر آنکه خودشان، خودشان را تغییر دهند. (سوره ی رعد، آیه ی 11).

در آنجا که حق انتخاب داریم، سه چیز معیار انتخابمان باشد: سلامت روانی کاندیدا، تخصص متناسب، وطن دوستی و ترجیح وطن بر خود. البته تشخیص سختی است، ولی راه دارد. سه راه ساده و مشخص دارد: مطالعه،‌مطالعه،‌ ومطالعه. بیایید روزی ده دقیقه مطالعه کنیم. حتی اگر خواندن کتاب راهنمای نصب ماشین لباسشویی باشد.
#پلاسکو_و_ما

دکتر محسن زندی (روانشناس)
کانال تلگرامی نقدِ حالِ ما

https://telegram.me/naghdehalema

ایمنی رفتاری چیست؟
مترجم: علی فیضی
هرکسی که برای کاهش تصادفات و بهبود عملکرد شغلی امن کار می‌کند دغدغه ایمنی رفتاری را دارد؛ اما آیا هرکسی که دغدغه کاهش میزان بیماری و آسیب‌دیدگی را در محل کار و عملیات کاری همراه با این بیماری‌ها و آسیب‌دیدگی‌ها را دارد از ایمنی رفتاری استفاده می‌کند.
بااینکه ایمنی رفتاری همراه با رویکردهای دیگر روان‌شناختی، رفتار انسان و عملکرد شغلی امن در محل کار را موردتوجه قرار می‌دهد اما فقط به این موضع نمی‌پردازد. امنیت رفتاری کاربرد پژوهش رفتاری درباره نحوه ارتباط عملکرد انسان با مشکلات ایمنی در محل کار است؛ یعنی آن برنامه‌ای که خود را برنامه ایمنی رفتاری می‌نامد باید معیارهای پژوهش تحلیل رفتاری را برآورده کند.

ایمنی رفتاری چطور مؤثر واقع می‌شود؟
تحلیل رفتار علم تغییر رفتار است. تحلیل رفتار کاربردی، کاربست علم تغییر رفتار برای حل مشکلات واقعی نظیر عملکرد شغلی ایمن است. وقتی این کار انجام می‌دهید به دنبال روابط سامانمند یا کارکردی بین:
• تغییرات محیطی نظیر محرک یا نشانه‌هایی هستیم که منجر به رفتار می‌شوند.
• خود رفتار مثلاً حوزه‌های خاص عملکرد شغلی
• و پیامدهای رفتار نظیر واکنش‌های مثبت و منفی هستیم که بلافاصله بعدازاین رخ می‌دهد که یک فرد تکلیف کاری خاصی را انجام می‌دهد.
این روابط به‌طور گسترده‌ای در آزمایشگاه‌ها موردمطالعه قرار می‌گیرد. تحلیل رفتار کاربردی آن درس‌هایی که در پژوهش آزمایشگاهی یاد گرفته می‌شود را برای مقابله با چالش‌هایی به کار می‌برد که توسط رفتار انسان در زندگی روزمره ایجاد می‌شود. در این مورد چالش موردنظر عملیات ایمن در محیط کاری است. برای انجام این کار برنامه‌های ایمنی رفتاری شامل این مراحل اساسی است:
1. عملکرد مطلوب به‌صورت رفتاری مشخص می‌شود.
به‌عنوان‌مثال اگر می‌خواهیم عملیات امن را در محیط شغلی خاصی بهبود بدهیم بایستی اول آن عملیات مثلاً عملیات خاک‌برداری صحیح را به‌صورت رفتاری مشخص کنیم یا اینکه پیامدهای عملیات صحیح را به‌صورت رفتاری مشخص کنیم مثلاً روی زمین کارگاه باید عاری از خطرهایی نظیر سیم‌های لخت برق یا روغن باشد. فرایند مشخص کردن این معیارها برای عملکرد خوب منجر به ایجاد ابزارهای اندازه‌گیری می‌شود که می‌توان از آن‌‎ها به‌صورت دوره‌ای برای نمونه‌برداری عملکرد ایمن در محیط کار و همین‌طور اندازه‌گیری عملکرد کارکنان استفاده کرد.

2. اندازه‌گیری عملکرد ایمن
با استفاده از معیارهای عملکرد شغلی ایمن، به‌طور دوره‌ای عملکرد امن را با این معیارها تطبیق می‌دهیم. این اندازه‌گیری‌ها ثبت‌شده و بخشی از پایگاه داده‌ها می‌شوند که کارنامه عملکرد برای هر محیط کاری است.

3. عملکرد ایمن را از طریق بازخورد یا دیگر پیامدها شکل بدهید.
پژوهش رفتاری درباره یادگیری به ما درس‌های خوبی درباره کیفیت آموزش و ایجاد بهبود عملکرد آموخته است. اولین درس قدرت پیامدها است. پیامدها به عملکرد شکل می‌دهند. یکی از پیامدهای قدرتمند بازخورد دادن به عملکرد شغلی است. بازخورد به‌دقت طراحی‌شده باعث یادگیری و تغییرات عملکرد بسیار مثبت می‌شود.
همین‌که اندازه‌گیری انجام شد، یک برنامه ایمنی رفتاری ارائه‌شده و به کارکنان بازخورد داده می‌شود. به‌علاوه بازخورد روی دستاوردهای مثبت در عملکرد تمرکز خواهد داشت نه کاهش عملکرد منفی. این بازخورد قابل پیش‌بینی و معین خواهد بود و به شیوه‌هایی ارائه خواهد شد که برای افرادی که آن را دریافت می‌کنند معنادار باشد.
ارسال نمودارهای عملکرد گروه‌های کاری در ایجاد عملکرد ایمن مداوم یکی دیگر از انواع بازخورد است که فرصتی برای هدایت و بازخورد فراهم می‌کند. همین‌که گروه‌ها به سطوح بالای عملکرد ایمن دست پیدا کردند باید جشن گرفت تا عملکرد امن بیشتر تقویت شود.
این‌ها فقط چند نمونه از مسائل حوزه بسیار جالب ایمنی رفتاری است.

چرا همه به ایمنی رفتاری علاقه‌مندند؟
کاربرد پژوهش رفتاری برای حل مشکلات انسانی نشان‌دهنده اولین فنّاوری مؤثر و پایای تغییر رفتار در تاریخ است. هیچ حوزه روان‌شناختی یا علم رفتار دیگری در انجام چنین امری موفق نبوده است.
در آن محیط‌های کاری که میزان عملکرد ناایمن زیاد است، وقتی برنامه‌های ایمنی رفتاری انجام می‌شود عملکرد ایمن افزایش زیادی پیدا می‌کند و آسیب‌ها و بیماری‌های محیط کار کاهش عمده‌ای می‌یابد و رنج انسانی و هزینه‌های اقتصادی به‌شدت کم می‌شود. بیشتر از همه هزینه‌‌ای که برای این دستاوردها در عملکرد شغلی صرف می‌شود خود یک سرمایه‌گذاری خوب است که بارها و بارها سود خواهد داد.

حقوق معنوی محفوظ و ذکر منبع با کتاب‌شناسی زیر بلامانع است:
امنیت رفتاری چیست؟(1393). علی فیضی (مترجم). برگرفته در روز؟؟ سال ؟؟ از سایت مرکز خدمات روانشناسی و مشاوره زندگی HTTP://WWW.MRMZ.IR

هم اکنون از هم اکنون داد بستان
که اکنونست بیشک زندگانی
مکن هرگز حوالت سوی فردا
که حال و قصهٔ فردا ندانی
#سنایی
#توجه_آگاهی
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy

مراقبت از مراقبت‌کننده
تهیه و ترجمه: علی فیضی
اگر حرفه شما مربوط به یاری‌رسانی است (که حتماً شامل یک عضو خانواده بودن است!) نیاز دارید که باتری خود را دوباره شارژ کنید تا بتوانید نیروی کافی برای یاری به دیگران داشته باشید. به خودتان اجازه بدهید که نیازهای خود را ارضا کنید و بدانید که این کار نه‌تنها کیفیت زندگی شما را بهتر خواهد ساخت بلکه توانایی شما برای بودن کنار آن‌هایی که به شما متکی هستند نیز افزایش خواهد یافت. می‌توانید مثلاً برای این‌که به خود برسید می‌توانید به موسیقی آرامش‌دهنده‌ای گوش بدهید یا در یک کلاس یوگا شرکت کنید یا یک بعدازظهر با یک دوست برای تفریح بیرون بروید.
البته بعضی‌اوقات وقت ما محدود است و نمی‌توانیم از خودمان آن‌قدری که می‌خواهیم مراقبت کنیم. همچنین یکی از محدودیت‌های راهبردهای مراقبت از خود این است که باید موقع انجام آن کار مراقبت‌گری را متوقف کنیم؛ بنابراین مهم است که در حین کار هم از خود مراقبت کنید. وقتی احساس استرس یا از پا درآمدن در مورد فردی که مراقب او هستید داشتید می‌توانید کلمات حمایت‌آمیز تسکین‌دهنده‌ای به خود بگویید (مثلاً من می‌دانم این شرایط کنونی سخت است و کاملاً طبیعی است که احساس استرس داشته باشی. من اینجا برای تو هستم)؛ یا می‌توانید خود را به صورتی تسکین‌دهنده بغل کنید. این کار به شما اجازه می‌دهد که همچنان قلب خود را گشوده نگه‌دارید و به شما کمک می‌کند همزمان با مراقبت از دیگران از خود نیز مراقبت کنید.
#علی_فیضی
#شفقت
#compassion
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy

۱. یک مصاحبه‌ای دارد آقای جیمز کلی‌یر، یادی می‌کند از مرحوم استفان کاوی، می‌گوید که‌ هر آدمی یک دایره نگرانیها دارد و یک دایره تاثیر. دایره نگرانیها همه آن چیزهایی است که اتفاق می‌افتند و می‌روند روی اعصاب و روان آدمیزاد. دایره تاثیر ولی، شامل همه آن چیزهایی است که می‌شود برایشان کاری کرد و حرکتی کرد و تغییری ایجاد کرد. آقای جیمز کلی‌یر می‌گوید که خیلی مسایل نگرانمان می‌کنند که تاثیر خاصی رویشان نداریم و در همه آدمها، این دایره تاثیر بخش کوچکی است از دایره نگرانی. مدام هم آدمها این دایره نگرانی را تغذیه می‌کنند و بزرگ و بزرگترش می‌کنند‌ بی‌آنکه تاثیر خاصی روی این نگرانیها داشته باشند.

۲. آقای جیمز کلی‌یر می‌گوید درد اینجاست که آدمها هدف هم که برای زندگیشان می‌نویسند، بر اساس دایره نگرانی است و نه دایره تاثیر. دو تا مثال دارد آقای جیمز کلی‌یر. یکی اینکه طرف نگران وزنش است و هدفی تعریف می‌کند که تا ماه آینده پنج کیلو کم می‌کنم. در حالی که هیچ آدمی کنترل خاصی روی وزنش ندارد. هدف باید این باشد که هفته‌ای سه بار، از آسمان سنگ هم که ببارد، می‌روم باشگاه و ورزش می‌کنم. این هم برنامه ورزشم. آدم خودش را تبدیل کند به ورزشکار و نگران تصمیمات سلولهای چربی شکمش نباشد. مثال دومش اینست که این روزها آدمها مدام در شبکه‌های اجتماعی نگران تعداد فالوئر هستند. به جای اینکه هدفشان این باشد که دایره تاثیر را بزرگ کنند، و مثلا مثل خود آقای جیمز کلی‌یر مدام بخوانند و هفته‌ای دو بار بنویسند، مدام آن یک رقم را نگاه می‌کنند که هیچ تاثیری رویش ندارند و حرص می‌خورند.

۳. این را قبلا البته به ما گفته بودند. از آن هفت سالگی هر معلمی می‌رسید سر کلاسهایمان حرف اولش آسان بود که برای یادگیری بخوانید نه برای نمره. هر مربی می‌گفت برای سلامتی ورزش کنید نه برای وزن. آقای استیو جابز می‌گفت درد این روزها اینست که شرکت ثبت می‌کنند و روی یک اختراع کار می‌کنند فقط به این امید که روزی کسی بیاید و بخرد و پولدار شوند. اهمیت محصول باکیفیت یادشان رفته. تمرکز را باید گذاشت روی محصول، نه آنکه کس دیگری می‌خرد یا نه. خانم ایزابل آلنده می‌گفت که هدف شهرت نباشد، این باشد که روزی ده صفحه بنویسی و نه تایش را پاره کنی و یک صفحه خوب درآوری. همه اینها همین را می‌گفتند که فکر آن نگرانیهای خارج از دایره تاثیر آدمی نباشید، فکر آنها باشید که می‌توان‌ عوضشان کرد. گفتنش ولی از عمل راحتتر است.

۴. همه اینها دیشب که گچ به دستم بود و برای دانشجوهایم از آلودگی رودخانه می‌گفتم رسید به ذهنم. می‌گفتم برایشان که هر رودی در مسیرش مرام تبخیر می‌شود و غلظت نمکش می‌رود بالا. هر رودی مدام از کناره‌ها نمک را حل می‌کند و غلظت نمکش می‌رود بالاتر. ما آدمها هم مدام آلودگی کشاورزی و صنعتی اضافه می‌کنیم و‌ این نمک را بیشتر می‌کنیم و خلاصه‌اش این می‌شود که آن بالادست به جریان آب می‌گفتیم "رودخانه کبیر" و این پایین دست تبخیر شده و نمک‌سود شده و تبدیل شده به جوق‌شور غیاث‌اباد. بعد گفتم روی خورشید و روی زمان‌ کنترل ندارید، طبیعت است. کناره‌ها را هم که نمی‌شود پارچه‌پیچ کرد، آن هم طبیعت است. تاثیر ما روی این آلودگیهاست، جلوی آن آلودگیها را بگیریم. بعد یاد آقای جیمز کلی‌یِر افتادم و دایره نگرانی و دایره تاثیر. به حال این روزهایمان بی‌ربط نیست. نگرانیها را کم کنیم و تاثیرها را بیش. جلوی این آلودگیها را بگیریم.

@Farnoudian
Farnoudian@Gmail.com

چگونه به سادگی و در چند دقیقه توجه‌آگاهی را یاد بگیریم و بیاموزیم.
در این ویدئو دکتر کوین پولک به زبانی ساده می‌آموزد که چطور از ماتریکس ACT برای تمرین توجه‌آگاهی استفاده کنیم.
#ماتریکس_ACT

از مبانی فلسفی تا انعطاف‌پذیری روانشناختی
#ACT
#علی_فیضی
#Learning_ACT
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy

افسردگی از دیدگاه رفتاری (بخش اول)

دکتر عیسی حکمتی
گرچه درباره افسردگی بسیار قلمفرسایی شده است و به نظر می رسد یکی از حوزه های پربار روانشناسی در سده اخیر، پژوهش و نظریه پردازی و درمان افسردگی است، اما اغلب این فعالیتها مبتنی بر مدل پزشکی بوده اند، و دیدگاههای روانشناختی، بویژه نظریه ها و مدلهای رفتاری افسردگی کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. رویکرد رفتاری با وجود ارائه مدلهای رفتاری مختلف راجع به این اختلال تا دهه اخیر توجه چندانی به خود جلب نکرده بودند و با ظهور رویکرد درمانی پذیرش و تعهد بود که مجددا رفتارگرایی جانی دوباره یافت و تبیین پدیده های روانشناختی از جمله افسردگی دوباره قوت گرفت. در این مقاله که بخش عمده آن بر اساس مقاله کانتر و همکاران است و در بخشهای مختلفی ارائه خواهد شد تلاش بنده بر این است که رویکردهای سنتی و مدرن رفتاری راجع به افسردگی به صورت اجمالی بیان گردد.
ادامه مقاله در لینک
http://zendeginov93.blogfa.com/

جلسه دوم سلسله سخنرانی‌هایی درباره موج سوم رفتاردرمانی
ارائه‌ای از علی فیضی
فردا دوشنبه ۹ اسفند ساعت ۱۱:۳۰ کلاس ۲۴۱

@anjoman_balini

جلسۀ دوم: درآمدی بر رواندرمانی تحلیلی کارکردی (FAP)

رواندرمانی تحلیلی کاکردی

در رواندرمانی تحلیلی کارکردی که به لحاظ نظری ریشه در خاک رفتارگرایی رادیکال دارد با استفاده از تحلیل رفتار بالینی به مفهوم‌سازی رفتار درونی و آشکار درمانجو و مداخله پرداخته می‌شود. درمانگر از طریق واکنش نشان دادن مشروط به افراط‌ها یا کمبودهای رفتاری در لحظه لحظه تعامل خود با درمانجو به دنبال آن است که رفتار داخل جلسه درمانجو را شکل بدهد. از دید این رویکرد مداخلات انجام شده در جلسه درمان قدرت بیشتری داشته و احتمال رسیدن به پیامد مثبت درمانی را افزایش می‌دهد. شایان ذکر است در فرایند این شکل‌دهی به رفتار بر آموزش و کاربست پذیرش و توجه‌آگاهی تاکید می‌شود. موردپژوهی‌های بسیاری نشان دهنده اثربخشی این این درمان برای افسردگی، اختلال وسواسی جبری، درد مزمن، بازارهراسی و اختلال استرس پس از سانحه است. طرح‌های پژوهشی تک موردی و گروهی نشان می‌دهد که وقتی این درمان با رفتاردرمانی شناختی ترکیب می‌شود نتیجه درمانی بهتری حاصل می‌شود.
#FAP
#علی_فیضی
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy
منابع:
Hayes, S. C., Villatte, M., Levin, M., & Hildebrandt, M. (2011). Open, aware, and active: contextual approaches as an emerging trend in the behavioral and cognitive therapies. Annual Review of Clinical Psychology, 7, 141-168.

Encyclopedia of psychotherapy. Academic Press, 2002.

مراقبۀعشق‌-ورزی مهربانی: راهبردی قوی‌تر از توجه‌آگاهی برای افزایش سلامت جسم و روان
# loving_kindness_meditation
#Compassion
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy

پایان دورۀ 50 ساعتۀ درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد
*******
اوقات خوش آن بود که با دوست به سر شد
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy

@LCGPSYchanel

@PersianACBS

چند نکته درباره روان‌درمانی تحلیلی کارکردی (FAP)
علی فیضی

رواندرمانی تحلیلی کارکردی چیست و چه طور موثر واقع می‌شود؟
روان‌درمانی معمولا در اتاق کلنیک به صورت یک به یک و به مدت یک ساعت در هفته انجام می‌شود. جا دارد بپرسیم چطور چیزی که در یک اتاق بین دو نفر و در هفته به مدت یک ساعت اتفاق می‌افتد روی زندگی روزمره درمانجو اثر می‌گذارد؟ پاسخ در تعیین دقیق رفتارهایی نهفته است که درمانجو در داخل اتاق درمانگر از خود نشان می‌دهد و مربوط یا مشابه رفتارهایی است که او در خاج از اتاق درمان از خود نشان می‌دهد و روی کارکرد روابط اجتماعی او اثری مضر یا مفید دارد. در FAP ما چنین رفتارهایی را رفتارهای آماج بالینی (رآب) می‌نامیم و می‌توانیم رآب‌های مطلوب را تقویت و رآب‌های نامطلوب را کاهش دهیم. هرکاری که درمانگر انجام می‌دهد روی درمانجو اثر دارد و کمکی که درمانگر می‌تواند به درمانجو برساند تشخیص، فراخوانی و واکنش نشان داد به رآب‌ها است. هر اقدام درمانگر به خوبی آموزش‌دیده و با تجربه یکی از اثرات مذکور را برجای می‌گذارد.
چه کسانی FAP را ابداع کردند؟
دکتر رابرت کوهلنبرگ از دانشگاه واشنگتن و دکتر ماویس سای اولین اثر خود در مورد FAP را در سال 1987 منتشر کردند. از آن زمان تا کنون ایشان کار خود را به طور پیوسته بهبود بخشیده‌اند و به همراه شاگردان خود 4 کتاب و تعداد زیادی فصل کتاب در مورد FAP نوشته‌اند. این رویکرد از آن زمان تاکنون مورد مطالعه بسیاری قرار گرفته است و معلوم شده که یک ابزار مبتنی بر شواهد بسیار موثر برای انواع اختلالات روان‌شناختی است.
کدام درمانجویان از FAP بیشترین استفاده را می‌برند؟
تکنیک‌های FAP برای درمانجویانی بیشترین فایده را دارد که به دنبال یک تجربه درمانی عمیق، هیجانی و شدید هستند. این درمان همچنین برای آن درمانجویانی مناسب است که:
1. درمان‌های شناختی رفتاری سنتی به اندازه کافی برایشان سودمند نبوده است.
2. در برقراری روابط صمیمانه هیجانی یا روابط کارآمد با دیگران مشکل دارند.
3. مشکلات رابطه‌ای مزمن و گسترده‌ای دارند که معمولا به نام اختلال شخصیت شناخته می‌شود.

در FAP به دنبال رسیدن به کدام اهداف درمانی هستیم؟
هدف درمانی در مورد هر درمانجو معمولا متفاوت است اما می‌توان گفت حداقل می‌خواهیم درمانجو رفته‌رفته به این توانایی‌ها دست بیابد:
1. یادگیری درخواست نیازها
2. اعتماد کردن کارآمد
3. پذیرش عشق و ارزشمند شمرده شدن از سوی دیگران
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy

#علی_فیضی
#FAP
#موج_سوم_رفتاردرمانی

آیا شنوندۀ خوبی هستید؟
https://t.me/thirdwaveofBehaviorTherapy