کیفیت هوا و سلامت روان: ارتباط آلودگی هوا با افزایش خودکشی‌ها؟

✍️ دکتر امیرحسین آرام

یک پژوهش منتشرشده در مجله Nature Sustainability با استفاده از داده‌های بلندمدت و روش‌های آماری پیشرفته، نقش بهبود کیفیت هوا را در کاهش نرخ خودکشی در چین بررسی کرده است.

یافته‌ها نشان می‌دهد بدتر شدن کیفیت هوا با افزایش هفتگی «۲۵ درصدی» خودکشی‌های منجر به مرگ در جمعیت تحت پوشش همراه بوده و در مقابل، با بهبود کیفیت هوا، کاهش نرخ خودکشی مشاهده شده است.

چین حدود «۱۶ درصد» از کل خودکشی‌های جهان را به خود اختصاص می‌دهد. طی سال‌های اخیر، این کشور سیاست‌ها و برنامه‌های گسترده‌ای برای کاهش آلاینده‌ها اجرا کرده که بهبود چشمگیر کیفیت هوا را در پی داشته. تحلیل داده‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ نشان می‌دهد که میزان خودکشی‌ها هم کاهش یافته و پژوهشگران می‌گویند که حدود ۱۰ درصد این کاهش، به خاطر بهبود کیفیت هوا بوده است.

در این مطالعه از مدل‌های اقتصاد‌ سنجی استفاده شده تا اثر کیفیت هوا از سایر عوامل مؤثر بر سلامت روان جدا شود. ارزیابی‌های میان‌مدت و بلندمدت نشان می‌دهد کاهش غلظت آلاینده‌هایی مانند ذرات معلق ریز (PM2.5) که معیار اصلی در این پژوهش بوده و همینطور دی‌اکسید نیتروژن و دی‌اکسید گوگرد که در دیگر پژوهش‌ها مورد بررسی قرار گرفته، می‌تواند با کاهش استرس و افسردگی در جمعیت همراه باشد و در نهایت به اُفت نرخ خودکشی بینجامد.

این نتایج با شواهد پیشین هم‌خوان است که ارتباط هوای آلوده با افزایش اضطراب، افسردگی و برخی اختلالات روانی را گزارش کرده بودند؛ اما پژوهش حاضر با اتکا به داده‌های منطقه‌ای و طولانی‌مدت، این ارتباط را در مقیاس ملی تأیید می‌کند و بهبود کیفیت هوا را یک راهکار پیشگیرانه مهم برای سلامت روان عمومی برجسته می‌سازد.

بر همین اساس، تقویت سیاست‌ها و زیرساخت‌های کنترل آلودگی هوا نه‌تنها برای سلامت جسمی، بلکه برای بهبود سلامت روان و کاهش رفتارهای پرخطر مانند خودکشی ضرورت دارد.

با توجه به دگرگونی‌های سریع جمعیتی، اقتصادی و اجتماعی چین، کاهش اخیر نرخ خودکشی در این کشور همچنان یک موضوع مهم سلامت عمومی است و بهبود کیفیت هوا به‌عنوان یکی از عوامل مؤثر در این روند شناخته می‌شود. پژوهشگران تأکید می‌کنند این یافته‌ها احتمالا قابلیت تعمیم به کشورهایی را دارد که هم آلودگی هوا و هم نرخ خودکشی در آنها بالاست.

جمع‌بندی این است که بهبود کیفیت هوا می‌تواند نقش معناداری در سلامت روان و کاهش نرخ خودکشی داشته باشد.

https://updatemd.com/neurology-psychiatry/4450/

کانال «آپدیت اِم دی» در تلگرام:
https://t.me/updatemd

آپدیت اِم دی در یوتیوب:
https://www.youtube.com/@UpdateMD

مردمانی که بر گورها می‌رقصند

علی صدر

در بی‌رحمی و وحشی‌گری و خشونت یک نظام سیاسی چه حرفی مانده که نگفته باشند؟ آن‌کس که تابحال نپذیرفته، هرگز نخواهد پذیرفت.

در مظلومیت و صبوری و تنهاییِ مردمانی بلاکِش و رنج‌دیده و آزادی‌خواه چه‌چیز مانده که نگفته باشند؟ آن‌کس که این را هم تابحال نشنیده، هرگز نخواهد شنید.

در میانِ این‌همه جنایت و مرگ، یک تصویرِ تکرارشونده روحِ ملتی را در انزوا «می‌خورد و می‌تراشد»: بازماندگانِ داغداری که بر گورِ عزیزِ کشته‌شده می‌رقصند. در زمانه‌ی ما، وزنِ این تصاویر را فقط یک ایرانی می‌فهمد. غمِ مادری که دستمال‌به‌دست با جامه‌ای سیاه بر گورِ فرزندِ درخون‌غلطیده‌ی خویش پا بر زمین می‌کوبد و می‌رقصد را فقط یک ایرانی می‌فهمد. ترجمه‌پذیر نیست. روایت‌کردنی هم نیست. شاید روزگاری به یاریِ هنر کسانی توانستند راویِ این تراژدیِ عظیم باشند، منتها تا آن روز، مبادا که «ما» عظمتِ این غمِ حیرت‌انگیز را درنیابیم. مبادا که ما چشم ببندیم بر این رقص‌های موحش. مبادا که حقارتِ هیولای شر و ظلم را در پسِ این پاکوبیدن‌ها نبینیم.

برادری که با دست و آغوشِ باز می‌چرخد، مادری که در برابر جنازه‌ی فرزند، به دورِ خویش می‌گردد و می‌گردد، خواهری که اشک‌ می‌ریزد و بر گورِ برادر می‌رقصد.

این رقص‌ها تصویر نمادینِ روزگار ماست.

سوگواریِ ملتی آزادی‌خواه. سوگواریِ مردمانی که خود را برای همیشه از سنتِ نفرت‌انگیزِ ظلمی تاریخی جدا کرده‌اند. سوگواریِ نسلی که گفت «نه»، نسلی که همواره می‌گوید «نه». سوگواریِ نسلی که حتی با مرده‌ی درخون‌غلطیده‌ی خویش بر دوش، باز هم می‌گوید «نه، دیگر نه».

مراسمِ نمادینِ مردمی که بر آن است ازین پس به شیوه‌ی خود بخندد، به شیوه‌ی خود بگرید و به شیوه‌ی خود به خاکِ سیاهِ سوگ بنشیند.

مردمانی که فرزندانِ خویش را به رسمِ خویش به دنیا آوردند، به شیوه‌ی خویش پروردند، و هزارها افسوس و آه، که بسیار پیش از آن که بر تن‌شان رختِ عروسی ببینند، به ناچار جنازه‌ی «زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد» را به رسمِ خویش به خاکِ پاک سپردند. و گفتند مبادا به شیوه‌ی منحوسِ قاتلِ ظالم.

و این شد تصویرِ نمادین روزگار ما، تصویرِ مردمانی که «جان‌های نازنینِ خویش را یک‌به‌یک گردآوردند و به آن سو روانه کردند». تصویرِ «مردمانی که بر گورها می‌رقصند».

‏آن خبری که شما دنبالش هستید آنقدر صدایش بلند هست که بدون دائما چک کردن هر خبری به گوشتان برسد. دائما خود را در معرض اخبار متناقض از هر اکانت و منبعی قرار دادن، واکنش‌های احساسی لحظه‌ای شدیدی را در فرد ایجاد می‌کند و قدرت تصمیم‌گیری درست را از او می‌گیرد. فرد تاب‌آوری‌اش را از دست می‌دهد و به سرعت سرخورده می‌شود و راه برای تصمیمات اشتباه باز می‌شود. یک شخصیت متزلزل شدیدا احساسی که توانی برای تحلیل وقایع ندارد، بازیچه هر فیک نیوزی می‌شود. ‏آن کسی هم که روبروی شماست، هم سرمایه‌اش را دارد، هم لشکر سایبری‌اش را، هم تجربه‌اش را و هم دلایلش را که تا می‌تواند فیک نیوز تولید کند. هدفش هم اساسا این نیست که شما گفته‌های او را باور کنید بلکه این است که شما دیگر «هیچ چیزی را باور نکنید.» یک مشت آدم افسرده و سرخورده که دائما دچار تشنج‌های احساسی می‌شوند، دیگر نه امیدی دارند، نه قدرتی، نه می‌توانند تغییری ایجاد کنند.
- محمد الف

🔴🔴 اگر در شرایط حاضر افکار خودکشی دارید، سوگ را پشت سر میگذارید یا از لحاظ روانی در بحران قرار دارید و نیاز به دریافت کمک دارید میتوانید از طرق زیر اقدام کنید:
(تمام خدمات زیر رایگان هستند)

۱. خط ملی اورژانس اجتماعی
شماره تماس:
123

۲. سامانه طعم گیلاس: (تکست‌لاین)
https://irancrisisline.org/

۳. هاتلاین بیمارستان روان‌پزشکی روزبه:
02154467000

۴. لیستی از روانشناسانی که به طور رایگان خدمات ارائه میدهند:
https://t.me/intreatmentpsy/6376
https://t.me/PsychologyinCrisis/396

اگر فکر میکنید کسی به این خدمات نیاز دارد لطفا این پیام را براشون ارسال کنید.

@NeuroINRP

🗣 درنگ

#دکتر_امیرحسین_جلالی_ندوشن. روان‌پزشک‌

چهلمِ «فرمایشی» برای سوگی «توقیف شده»
به کسی که هنوز خونریزی دارد نمی‌گوییم «دیگر تمام شد»

ایسنا گزارش داده که سید ضیا هاشمی معاون فرهنگی و اجتماعی معاون اول رئیس‌جمهور با بیان اینکه دی‌ماه امسال رخداد تلخی برای کشور رقم خورد، گفته که سوگواری ملت ایران برای جان‌باختگان، از جمله مظلومانی که به دلیل اقدامات نادرست جان خود را از دست دادند، یادآور اهمیت استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی برای تقویت هویت جمعی و سرمایه‌ی اجتماعی است. او در ادامه گفته به همین منظور مقرر شده که مراسم چهلم همه‌ی جانباختگان حوادث دی‌ماه در مصلی تهران و حرم امام رضا(ع) برگزار شود.
از سویی گویی دولت تنها متولی نیست، و رقابتی برای برگزاری چهلم پا گرفته است. تا اینجا طبق اخبار منتشر شده، و به گزارش ایرنا از روابط عمومی شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی مراسم چهلم شهدا و جان‌باختگان فتنه در روزهای چهارشنبه ۲۸ و پنجشنبه ۲۹ بهمن در مساجد، بقاع متبرکه و حسینیه‌های سراسر کشور برگزار خواهد شد. البته ادامه‌ی اطلاعیه‌ی این نهاد آشکار می‌کند که چهلم این سازمان آن شمول «همه»‌ی چهلم دولتی را هم ندارد، و آشکارا با توصیف‌هایی که نموده کشتگان و چهلم را هم دسته‌بندی کرده است. بخشی از این اطلاعیه حاوی این کلمات است؛ «... با ایجاد رعب و وحشت، تخریب اموال عمومی، تعرض به جان هم‌میهنان عزیز و شهادت نیروهای مردمی، انتظامی و امنیتی و با راهبرد «کشته‌سازی» و تحریک احساسات عمومی ـ به‌ویژه جوانان - چرخه حکمرانی و نظم عمومی کشور را مختل سازند، اما...»

اما، در واقعیت نادیده‌گرفته شده‌‌ی روایت‌های دولتی این است که سوگِ کشتگانِ دی‌ماه برای بخشی از افکار عمومی و برای گروهی از بازماندگان، «سوگِ توقیف‌شده» است؛ یعنی سوگی که تاکنون اجازه پیدا نکرده مسیر طبیعی خودش را طی کند.

سوگ سالم معمولاً چند کارِ مشخص دارد: به‌رسمیت‌شناختن واقعیتِ فقدان، معنا دادن به آن در یک روایت قابل‌تحمل، تجربه‌کردن موج‌های غم و خشم و ترس، و در نهایت رسیدن به نوعی جا دادنِ فقدان در زندگی (نه فراموشی، نه پاک‌کردن).
اما سوگ «توقیف‌شده» وقتی رخ می‌دهد که جامعه یا نهادِ قدرت، یا حتی خانواده و اطرافیان، به هر دلیل این کارویژه‌های سوگ را مانع شوند. آدم‌ها می‌مانند با یک فقدانِ واقعیت‌مند، اما بی‌روایت؛ با دردی جانکاه، اما بی‌جایگاه؛ با خشمی روان، اما بی‌مسیر.

با این توصیف، می‌شود حدس زد چرا «مراسم حکومتیِ چهلم» به این وضعیت دامن می‌زند و رهگشا نیست.

در سنت ایرانی، «چهلم» قرار است نقطهٔ جمع‌بندی باشد؛جمع شدنِ خانواده و دوستان، شنیده شدنِ دوباره‌ی قصهٔ فقدان، احترام به رنج، و کمک به اینکه بازمانده از شوکِ اولیه کمی به زمین برگردد، در یک کلام یعنی یک آیینِ اجتماعی برای کمک به استمرار جریان سوگ.


اما وقتی چهلم به شکل فرمایشی برگزار می‌شود، معمولاً چند اتفاق می‌افتد که دقیقاً خلافِ کارکرد سنتی آن است. اول آنکه آیین به جای التیام، تبدیل به پیام سیاسی می‌شود. دوم، مراسم از « رنجِ بازمانده» جدا می‌شود و به «نمایشِ روایتِ رسمی» بدل می‌گردد. بازمانده احساس می‌کند صاحبِ سوگ نیست؛ مهمانِ سوگِ خودش است. هنوز مراسم برپا نشده، در همین اطلاعیه‌ها این فرجام نمایان شده است.

از دیگر جانب، سوگ فقط با شمع و گل و نوحه و مرثیه حل و فصل نمی‌شود، اگر حقیقت روشن نگردد، و اگر در واقعیت و عمل نه در مجاز و شعار مسئولیتی گردن گرفته نشود.
اگر توضیحات همچنان قانع‌کننده نباشد، چهلم مثل یک درِ بسته عمل می‌کند. قرار است فصل «سوگوارانه» را ببندد، اما چون «قفلِ اصلی» باز نشده، فقط فشارِ درون را بیشتر می‌کند.

و در نهایت باید گفت که سوگِ جمعی ذاتاً چندصدایی است: خانواده‌ها، شاهدان، شهرهای مختلف، تجربه‌های مختلف. اما مراسم حکومتی مانند گزارش‌های حکومتی و روایت رسانه‌ها‌ی دولتی می‌خواهد یک روایت واحد بسازد. این کار، صدا وسیما و سخن و رنج بخش بزرگی از مردم را از آیین بیرون می‌گذارد و احساسِ «دیده نشدن» را تشدید می‌کند. سوگِ دیده‌نشده تبدیل به خشم می‌شود. پس به‌جای همدلی، احساسِ اجبار و تحقیر تولید می‌کند.

چهلمِ فرمایشی می‌خواهد «پایان» اعلام کند، اما جامعه هنوز در شوک است. اعلامِ پایان، وقتی هنوز بدن‌ها و ذهن‌ها در بهت‌اند، شبیه این است که به کسی که هنوز خونریزی دارد بگوییم «دیگر تمام شد». نتیجه معمولاً نه پایان که بازتولید ترومای جمعی است.

#تجربه‌های_روان‌پزشکانه

وطنم! ایرانم!
عید آن روز مبارک بادم
که تو آبادی و من آزادم.

نوروز بر ایرانیان نیک باد.

#فیلترینگ به ما تحمیل شد,
ولی #اینترنت_طبقاتی رو شما باید درخواست بدی تا بهت بدن...

🆔 @iaghapour

حلقه درمانگران | اولین گردهمایی تخصصی منتوریس

آکادمی منتوریس با افتخار آغاز «سلسله حلقه‌های تخصصی روان‌شناسی» را با نخستین رویداد خود در تبریز اعلام می‌کند.

«حلقه درمانگران» فضایی برای گفت‌وگوی حرفه‌ای، تبادل تجربه، شبکه‌سازی و گفت‌وگو درباره چالش‌های واقعی مسیر درمانگری است؛ نه یک کلاس آموزشی معمولی.

این رویداد، آغاز مسیری است که در ادامه با بهره‌گیری از دانش روز و همراهی اساتید و متخصصان برجسته ملی و بین‌المللی به موضوعاتی مانند رشد حرفه‌ای، مراقبت از خود، بهزیستی درمانگران و تمرین عامدانه خواهد پرداخت.

📍 تبریز
🗓 جمعه ۲۷ شهریور | ⏰ ۱۸ تا ۲۰
🎟 ظرفیت محدود

ثبت فرم اولیه به معنای ثبت‌نام قطعی نیست. فرم‌ها بررسی می‌شوند و برای متقاضیان منتخب جهت تکمیل مراحل ثبت‌نام تماس گرفته خواهد شد.

🔗 فرم ثبت‌نام اولیه:
https://forms.gle/BKUrF5Pddj2r7AyT8


به آغاز این مسیر حرفه‌ای در کنار شما خوشحالیم. 🌱

#آکادمی_منتوریس
#منتوریس
#روانشناسی
#رواندرمانی
#پژوهش_روانشناسی
#تربیت_درمانگر
#رشد_حرفه‌ای

فراخوان ثبت‌نام
سومین حلقهٔ درمانگران آکادمی منتوریس | تبریز
درمانگرِ درمانگران؛ ما برای بهزیستی خود چه می‌کنیم؟
ما درمانگران، بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای خود را صرف شنیدن رنج‌ها، همراهی با دشواری‌ها و حمایت از دیگران می‌کنیم؛ اما در این مسیر، چقدر برای مراقبت از خودمان فرصت داریم؟
چطور با فشارهای شغلی و بار هیجانی کارمان کنار می‌آییم؟ چه روش‌هایی برای حفظ سلامت روان و بهزیستی خود به کار می‌گیریم؟ و چقدر از تجربه‌ها و راهکارهای یکدیگر برای مراقبت از خودمان یاد می‌گیریم؟
در سومین حلقهٔ درمانگران آکادمی منتوریس، گرد هم می‌آییم تا در فضایی امن، حرفه‌ای و مشارکتی، دربارهٔ تجربه‌های واقعی خود گفت‌وگو کنیم؛ از شیوه‌های خودمراقبتی و منابع حمایت حرفه‌ای بگوییم و به نیازهای خودمان در مسیر درمانگر بودن بیشتر توجه کنیم.
محورهای این حلقه:
• تجربه‌ها و روش‌های خودمراقبتی در زندگی حرفه‌ای درمانگران
• مواجهه با فشارهای شغلی و پیشگیری از فرسودگی
• منابع حمایت، بازیابی انرژی و حفظ بهزیستی روان‌شناختی
• تبادل تجربه‌ها و راهکارهای عملی میان همکاران
در این نشست، با استفاده از یک پرسشنامهٔ کوتاه مرتبط با فرسودگی شغلی و تأمل دربارهٔ تجربه‌های شخصی، تلاش می‌کنیم شناخت روشن‌تری از وضعیت و نیازهای خود داشته باشیم و از تجربه‌های یکدیگر بیاموزیم.
این حلقه، کلاس آموزشی یا جلسهٔ سخنرانی نیست؛ فرصتی است برای گفت‌وگو، شنیدن، یادگیری جمعی و توجه به انسانی که پشت نقش حرفه‌ای درمانگر قرار دارد.
زمان: جمعه ۲۴ مهر ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ تا ۱۹
مکان: تبریز؛ محل برگزاری پس از ثبت‌نام به اطلاع پذیرفته‌شدگان خواهد رسید.


ظرفیت محدود
برای اعلام آمادگی و دریافت اطلاعات ثبت‌نام، از طریق صفحهٔ اینستاگرام آکادمی منتوریس پیام دهید:
@Mentoris_Academy
وب‌سایت: Mentorisacademy.com
آکادمی منتوریس جامعه‌ای برای یادگیری، گفت‌وگو و رشد حرفه‌ای روانشناسان