✅در حاشیه دوره جامع تربیت درمانگرACT با دکتر علی فیضی، امروز ۱۸ اردیبهشت


🍃طرحی‌نو، برگزار کننده دوره های معتبر رواندرمانی و روانکاوی در کشور
@TarhinowChannel

شما هم حتمالاً مثل بسیاری از رواندرمانگران، دریافت نظارت بالینی را بخش مکمل رشد حرفه‌ای خودتان در نظر می‌گیرید (منبع شمارۀ یک). من مخصوصا وقتی که در کار با یک درمانجو گرفتار شده‌ام و پیشرفت نمی‌کنم تصورش هم برایم سخت است کسی را نداشته باشم که با او مشورت کنم.
نظارت بالینی را به عنوان «فن تعلیمی شاخص» در حوزۀ رواندرمانی برشمرده‌اند (منبع شمارۀ دو). ادوارد واتکینز در مطالعۀ مهمی که به سال دو هزار و یازده میلادی انجام داد(منبع شمارۀ سه) یافته‌های 30 سال پژوهش دربارۀ نظارت بالینی را مرور کرده است (خواندن آن را به شدت توصیه می‌کنم). او هیجده مطالعۀ تجربی را یافته که به طور خاص به سنجش تاثیر دریافت نظارت بالینی بر نتایج درمانجو پرداخته‌اند. دکتر واتکینز اشاره می‌کند که از هیجده مطالعه، تنها یازده مطالعه تاثیر نظارت بالینی به نتیجۀ درمان را نشان داد. او می‌نویسد: «داده‌های جمع‌شده به نظر می‌رسد که چندان موضوع را روشن‌تر نکردند. به نظر می‌رسد که امروز هم (مثل سی سال قبل) نمی‌توانیم بگوییم نظارت بالینی منجر به بهبود نتایجی می‌شود که درمانجویان از رواندرمانی به دست می‌آورند.»

رواندرمانگر ممتاز کاشف فروتن خطاهای خود است!
(بخش اول)
کانال تلگرامی آکادمی رواندرمانی
https://t.me/AcademyofPsychotherapy

اغلب انسان‌ها وقتی می‌خواهند مهارت‌ها و ویژگی‌های خود را ارزیابی کنند به شدت در معرض خودفریبی قرار دارند؛ اگر بخواهیم نرم‌تر این مساله را بیان کنیم می‌توانیم بگویی که انسان‌ها در خودارزیابی مهارت‌هایشان ضعیف عمل می‌کنند. مساله‌ای که به سرعت می‌خواهم به آن بپردازم این است که اشتغال به حرفۀ رواندرمانی و مشاوره در این مورد باعث کسب مزیت خاصی نمی‌شود. اگر رواندرمانگر و مشاورید احتمالا از خواندن سطرهای قبلی چندان خوشتان نمی‌آید. لطفا بدانید نیت من در نهایت کمک به ایجاد فرهنگ خبرگی و ممتازی در رواندرمانی است و امیدوارم به خاطر تلخ بودن پیام به پیام‌آور شلیک نکنید. خوب طبق معمول بهتر است بروم سراغ پژوهش‌ها تا مشکل و راه‌حل‌های احتمالی رفع آن را بهتر متوجه بشویم.

📚وقتی اضطراب را بر تخت پادشاهی می‌نشانیم📚


آیا هیچ یک از ما حاضر هستیم با آرامش و متانت این احتمال را بپذیرد که در زندگی‌مان همه‌چیز به‌طرزی شدید و وحشتناک خراب شود و این وضع خراب همه زندگی‌ ما را در اختیار بگیرد؟ قطعاً پاسخ بسیاری از ما نه است. (اما این کاری است که خیلی از ما در حال انجام آن هستیم). .
ما نگرانیم، ما وحشت­‌زده­‌ایم. ما می­‌ترسیم... مثل فال­گیرها، دائما با دقت به آینده می­‌نگریم و گذشته را  زیر و رو می­‌کنیم، به‌دنبال چیزی، هر چیز، که بتواند پادزهری باشد در مواجهه با ناشناخته­‌ها.
گاهی این گرایش به نگرانی و ترس حتی ربط خود را نسبت به رویدادهای مشخصی که ما را در زندگی تهدید می­‌کنند هم از دست می‌دهد. ما شروع می­‌کنیم به «نگران بودن از نگرانی» و «ترسیدن از خودِ ترس». ما دچار حمله وحشت­‌زدگی می­‌شویم، و پس از آن، وحشت­‌زده می­‌شویم که نکند یک­بار دیگر هم دچار حمله وحشت­‌زدگی شویم. .
به عبارت دیگر، ما گرفتار اضطراب می­‌شویم، و برای برخی از ما «نداشتن اضطراب»، به معنای دقیق کلمه، تبدیل به «هدف اصلی زندگی» می­‌شود. ما همه چیز را در زندگی تسلیم این احساسات می­‌کنیم. و آنها کنترل زندگی ما را کاملاً به‌دست می­‌گیرند. .
به معنای واقعی، این ما نیستیم که اضطراب داریم، بلکه اوست که ما را در اختیار گرفته.

نویسندگان: کلی ویلسون و توری دوفرین
مترجم: #پیمان_رضایی_مرام

منبع:

Wilson K.G. & DuFrene, T. (2010). Things might go terribly, horribly wrong: a guide to life liberated from anxiety (p. 6). Oakland, CA: New Harbinger Publications, Inc.


#contextual_behavioral_science

رواندرمانگر ممتاز کاشف فروتن خطاهای خود است!
(بخش دوم)
کانال تلگرامی آکادمی رواندرمانی
https://t.me/AcademyofPsychotherapy
در بخش اول به این سوال رسیدیم که چرا درمانگران هرچه خود را ماهرتر قلمداد می‌کردند نتایج ضعیف‌تری می‌گرفتند؟ و جرا تقریبا هرکسی که بدون در نظر گرفتن نتایج واقعی کارش، مهارت‌های رواندرمانی خودش را خوب و کم‌نقص تصور می‌کند به احتمال قوی همین قضیه دربارۀ او هم صادق است؟
2. اولین دلیل به پدیدۀ توهم اعتبار مرتبط است
از هر زن و شوهری که با هم زندگی می‌کنند بپرسید که هرکدام از آ«ها چند درصد از کارهای خانه را انجام می‌دهند مجموع تخمین آنها بیش از صد درصد خواهد شد. اولین روانشناسی که نوبل اقتصاد برد (دکتر دانیل کانمن) این سوگیری در خودارزیابی را به عنوان «توهم اعتبار» توصیف می‌کند (منبع شماره چهار). او این پدیده را به عنوان مغالطه‌ای توصیف می‌کند که در آن توانایی‌های خود را به طور شهودی ارزیابی می‌کنیم (بی آنکه از منابع بیرونی برای رد یا تایید این ارزیابی شهودی استفاده کنیم). این مغالطه در میان متخصصین و حرفه‌ای‌ها به دلیل سوگیری خوش‌بینانۀ متخصص دربارۀ توانمندی‌اش دربارۀ پیش‌بینی آینده و تصمیم‌گیری اتفاق می‌افتد. به عنوان مثال دکتر کانمن دریافت متخصصینی که ارزیابی‌های سیاسی می‌کنند، خرید و فروشندگان حرفه‌ای سهام و مشاورین مالی نه تنها پیش‌بینی غلط انجام می‌دهند بلکه به ارزیابی‌های خود بسیار اطمینان دارند. سوگیری‌های مشابهی در زمینۀ خودارزیابی در میان پزشکان نیز یافته شده است (منبع شمارۀ پنج).
در کار ما به عنوان رواندرمانگر، مقدار سالمی از خوش‌بینی باعث می‌شود به کار خود ادامه دهیم؛ اما فقط تکیه کردن به شهود و اعتماد به نفس بدون توجه به داده‌های مستند دربارۀ سطح مهارت، منجر به خودارزیابی خوشبینانه و زوال مهارت و اثربخشی خواهد شد.
2. رواندرمانگر ممتاز کاشف فروتن خطاهای خود است
پژوهش‌های قبلی دربارۀ رواندرمانی بعضی شیوه‌های بهبود مهارت را نشان می‌دهد. گروه پروژۀ پژوهشی واندربیلت دریافت که درمانگران موثر نسبت به درمانگران ضعیف، بیشتر از کار خود انتقاد می‌کنند و اشتباهات بیشتری را گزارش می‌دهند (منبع شمارۀ شش). در پژوهش دیگری معلوم شد، پریشان خاطر بودن درمانگری دربارۀ مهارتش که «شک به خود حرفه‌ای» نامیده می‌شود اثر مثبتی روی درجه‌بندی «درمانجو» از اتحاد درمانی داشت (منبع شمارۀ هفت). به عبارت دیگر میزان شک به خود حرفه‌ای هرچه بالاتر باشد، منجر به نگرش گشوده‌تر درمانگر نسبت به تصدیق کمبودها و نقص‌های مهارتی‌اش می‌شود و همین در نتیجه باعث می‌شود با درمانجو اتحاد درمانی قوی‌تری برقرار کند . این پژوهش‌ها نشان می‌دهند که درمانگر موثر دقیق‌تر خودارزیابی کرده و بیشتر به دنبال راه‌هایی برای بهبود عملکرد خود است.
نتجیۀ جالبی که می‌توان گرفت این است که آن درمانگرانی که فکر می‌کنند مبتدی‌اند بیشتر شبیه متخصصان ماهر عمل می‌کنند و آنها که فکر می‌کنند متخصصان ماهری‎اند بیشتر شبیه تازه‌کاران کارنابلد عمل می‌کنند.
در بخش بعدی به شیوه‌های بهبود مهارت در رواندرمانی از طریق بازخورد گرفتن از درمانجو و دریافت نظارت بالینی و نیز پرهیز از گرفتار شدن در توهم اعتبار می‌پردازم.
شایان ذکر است منبع و الهام‌بخش جملاتی که مطالعه کردید نوشته‌ای از دکتر داریل چو در سایت شخصی‌شان با این عنوان است:
Why Our Self-Assessments Might be a Delusion of Reality.
https://darylchow.com/frontiers
منابع:
4. Kahneman, D. (2011). Thinking, fast and slow. New York, NY: Farrar, Straus and Giroux; US.
5. Davis, D. A., Mazmanian, P. E., Fordis, M., Van Harrison, R., Thorpe, K. E., & Perrier, L. (2006). Accuracy of physician self-assessment compared with observed measures of competence: A systematic review. JAMA, 296(9), 1094-1102. doi:10.1001/jama.296.9.1094
6. Najavits, L. M., & Strupp, H. H. (1994). Differences in the effectiveness of psychodynamic therapists: A process-outcome study. Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training, 31(1), 114-123 6. Najavits, L. M., & Strupp, H. H. (1994). Differences in the effectiveness of psychodynamic therapists: A process-outcome study. Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training, 31(1), 114-123.
7. Lambert, M. J., & Shimokawa, K. (2011). Collecting client feedback. Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training March, 48(1), 72-79. doi:10.1037/a0022238

تماس با زمان حال به دقت کردن، توجه‌کردن، تمرکز کردن، آگاهی اشاره دارد و همان فکر کردن دربارۀ چیزی نیست. ما می‌توانیم تمرین تماس با زمان حال را با هرچیزی در اتاق درمان انجام بدهیم. در این مورد امکان انعطاف بسیار زیادی وجود دارد. ما می‌توانیم از درمانجو بخواهیم تا هرچیز درون خودش از جمله افکار، احساسات یا حس‌هاس بدنی‌اش را مشاهده کند یا هرچیری در بیرون از خودش از جمله صداها، بوها یا چیزهای قابل مشاهده در اتاق یا حالت بدنی‌اش را با کنجکاوی، بدون قضاوت و با انعطاف‌پذیری مورد توجه قرار بدهد‌.
تماس با زمان حال اولین قدم برای تمرین گسلش، اولین قدم برای تمرین پذیرش و اولین قدم برای تمرین خود به عنوان بافتار است.
#mindfulness
#بهوشیاری

در فضای روانشناسی ایران «اغلب» یا تعریف پوزیتیویستی اولیه و خامی از علم بر ذهن‌ها حاکم است یا رویکرد ابطال‌گرایی پوپر یا این که کلا کاری به کار علم و شبه علم نداریم. شنیدن این اپیزود مخصوصاً برای آن‌هایی که ابطال‌گرایی را تنها/آخرین/معتبرترین معیار تمایز علم و شبه‌علم می‌دانند مفید خواهد بود
https://castbox.fm/episode/philosophy-of-science-3-id2928286-id274252831?country=us

🔴 من در برابر همه ناگواری‌ها

▪️ وجودگرایان در باره‌ی کرونا چه می‌توانند به ما بیاموزند؟

✍️ دکتر کِرک جِی. اشنایدر، روانشناس وجودگرا-انسانگرا - ترجمه: امیرحسن رفیعی

📍وقتی شرایط بیرونی - مثل وضع فعلی ما در مورد کرونا - چندان قابل تغییر نیست، برای تنظیم نحوه‌ی برخورد درونی با آن از وجودگرایان چیزهای زیادی می‌توان آموخت.

📍آزادی درونی ما برای اثرگذاری بر شرایط سوگناک (تراژدی) به جای فروپاشی منفعلانه در برابر آن، مولفه‌ی برجسته‌ای در فلسفه‌ی روانپزشک وجودگرا، ویکتور فرانکل بود.

📍 شاید هیچ کس بهتر از آلبر کامو امید را در بطن نومیدی کشف نکرده باشد. او در صفحات پایانی شاهکارش طاعون نشان می‌دهد که نیم‌نگاهی به آزادی درونی چه قدر مهم و حتی حیاتی است.

📍نخستین آموزه‌ی وجودگرایی این است که توانایی‌های خود را به رسمیت بشناسید تا آنها شرایط را برای شما رقم بزنند، وگرنه این شرایط‌اند که حد و حدود توانایی‌های شما را تعیین خواهند کرد.

📍 آموزه دیگر آن‌ها این است که از منابع درونی‌تان، یعنی از خاطرات‌تان، تخیل‌تان، افکارتان، و احساسات‌تان، کار بکشید تا ظرفیت‌تان برای اثرگذاری بر شرایط ناگوار توسعه یابد و مجبور نباشید با آنها صرفا به صورت واکنشی برخورد کنید.

📍 آموزه سوم وجود‌گرایان برای ما، برقراری ارتباط و تماس با کسی یا چیزی است که دوستش دارید. تقریبا همیشه کسی یا چیزی هست که ارتباط با او شیرینیِ زندگی را به یاد ما آورَد – حتی در سخت‌ترین لحظات.

👇متن کامل را در اینجا بخوانید یا در موبایل خود روی کلمه instant view بزنید
https://bit.ly/2B3Gb7k

@panjereh_iran

" با عرض سلام و احترام "

🧑‍💻 پرسشنامه پژوهشی حاضر به منظور پیش بینی پریشانی روان شناختی و عوامل موثر بر آن طراحی شده است. شرکت شما عزیزان در این پژوهش کمک خواهد کرد تا به پیش بینی و مدلسازی جامعی در ارتباط با آسیب شناسی روانی این حوزه دست پیدا کنیم. باعث مسرت و افتخار است چنانچه این پرسشنامه را تکمیل نموده و آن را در اختیار دوستان و آشنایان خود نیز قرار دهید. نتایج حاصل از پژوهش به صورت کلی بیان شده و اطلاعات افراد کاملا محرمانه باقی خواهد ماند.
پیشاپیش از همکاری و صرف وقت گرانبهایتان کمال تشکر و قدردانی را داریم. 🙏🌹🌹🌹🙏
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdKcGbpQWldTASNsK2ygGjwMlHY-eBy-KHdXm4izBUrVhV2SQ/viewform?usp=sf_link

داشتن روابط صمیمانه برای سلامت روان ضروری است. احساس‌ تنهایی و ارتباط ضعیف اجتماعی یکی از موارد نگران‌کننده در مورد سلامت عمومی است که به‌ اندازه مصرف سنگین سیگار و بیشتر از مصرف سنگین الکل و چاقی موجب مرگ می‌شود.
روان‌درمانی تحلیلی کارکردی (FAP) رویکردی بافتاری، رفتاری و رابطه‌محور به روان‌درمانی است که روان‌درمانگر در آن بر آنچه تمرکز می‌کند که در جلسه درمان بین درمان‌جو و درمانگر اتفاق می‌افتد. درمانگر از این طریق به رفتارهای بین فردی، آگاهی هیجانی و خود بیانگری ضروری برای درمان‌جویان شکل می‌دهد تا درمان‌جو بتواند روابط صمیمانه‌ای ایجاد کرده و آن‌ها را نگه دارد و نیز زندگی معنی‌داری داشته باشد.
#رواندرمانی_تحلیلی_کارکردی
#FAP

رواندرمانی تحلیلی کارکردی و درمان اختلال وسواسی جبری
لوک واندنبرگ
مترجم: علی فیضی

چکیده
در این مقاله استدلال می‌شود که روان‌درمانی تحلیلی کارکردی (FAP) می‌تواند برای درمان اختلال وسواسی جبری (OCD) مفید واقع شود. FAP یک رویکرد مبتنی بر تحلیل رفتاری برای رواندرمانی است که کوهلنبرگ و سای آن را ابداع کرده‌اند. این رویکرد از وقوع طبیعی رفتار آماج بالینی (رآب) در رابطه درمانجو-درمانگر برای کسب و تقویت تغییر درمانی استفاده می‌کنند. منتخبی از گفتگوهای درمانجو-درمانگر که مشتمل بر دو درمانجوی مبتلا به OCD است مورد بحث قرار می‌گیرد. به علاوه بخش‌هایی از مقاله نشان می‌دهد که FAP می‌تواند مواجهه و بازداری از پاسخ را هم در بر بگیرد؛ بنابر این یادگیری زنده در طول جلسه آنچنان که در FAP رخ داده و تقویت می‌شود می‌تواند یاری بخش درمان مبتلایان به OCD شده و مستحق توجه در پژوهش‌های درمانی است.
کلمات کلیدی: رفتاردرمانی؛ اختلال وسواسی جبری؛ روان‌درمانی تحلیلی کارکردی
#رواندرمانی_تحلیلی_کارکردی
#FAP

‍ 💠جنبه تاریک وجود خود را روشن کنید


🔻از تکنیک‌هایی که در دورۀ جامع رواندرمانی مبتنی بر شفقت به خود و بهوشیاری ارائه خواهد شد.


🔻تیچ نات هان در کتاب خود با عنوان خشم: خردمندی خاموش کردن شعله‌ها (2001) دربارۀ آب دادن به دانه‌های #رنج خود صحبت می‌کند. اگر شما اغلب پیغام‌های نامهربانی به خود می‌فرستید (همانطور که ظاهرا همۀ ما این کار را انجام می‌دهیم) دارید به دانه‌های رنج خودتان آب می‌دهید. اگر انجام این کار را متوقف کنید در زندگی شما چه تفاوتی ایجاد می‌شود؟
وقتی با افراد و موقعیت‌های ناخوشایند سر و کار پیدا می‌کنید ممکن است رنجش و خشم را احساس کنید. اگر وقتی فردی دارد خواسته یا ناخواسته روی اعصاب شما راه می‌رود با ذهنی تازه‌کار ،قلبی گشوده در این موقعیت حاضر شوید.شما چه رفتاری انجام می‌دهید؟ فردی را در نظر بگیرید که گفتگویی سخت یا تعارضی با او داشتید. آیا ممکن است کلمات و اقدامات آن فرد با چالش‌هایی که با آن رو در روست ارتباطی داشته باشد؟ چندلحظه‌ای وقت بگذارید و دربارۀ ویژگی‌های مثبت این فرد و دلائلی که پشت رفتار ناخوشایند این فرد قرار دارد با بهوشیاری تامل کرده و بنویسید.
مسلما این نوع کاوش کار آسانی نیست. در واقع صاف کردن ذهن و قلب‌ تان ممکن است کاملا سخت باشد و در ذهنتان این فکر پدید بیاید که دارید ارزش خود را پایین می‌آورید اما متوجه باشید که زندگی با رنج مسیری بسیار سخت‌تر برای پیمودن است. همچنان که دارید نور آگاهی را به #جنبۀ_تاریک_خود می‌تابانید آگاه باشید که هرکسی #سایه‌ای درونی یا هیولایی در درون دارد و همین جنبه در واقع خاک حاصلخیزی برای رشد ما است. کاوش دربارۀ پیامی که به خود می‌دهید اولین قدم به سوی آزادی بزرگ‌تر است. با آگاهی، شفقت رشد می‌کند. باشد که نور آگاهی و شفقت شما را رها کند.


📚منبع:

Stahl, B., & Goldstein, E. (2010). A mindfulness-based stress reduction workbook. New Harbinger Publications.‏


🖊ترجمه: #دکتر_علی_فیضی ( دانش آموخته دکتر راس هریس و استیون هیز) و امیر اعتمادی

#شفقت_به_خود #بهوشیاری

🍃طرحی‌نو، برگزار کننده دوره های معتبر رواندرمانی و روانکاوی در کشور
@TarhinowChannel

افزایش خبرگی و مهارت در مهارت‌های پایه‌ای رواندرمانی (facilitative interpersonal skills) با استفاده از تمرین عامدانه
دکتر تونی رومنیر
مترجم: دکتر علی فیضی
اما چرا این مهارت‌ها؟
1. برخی از مهمترین مهارت‌های درمانی برای رواندرمانگران، مهارت‌های ارتباطی بین‌فردی است که شامل هماهنگی با درمانجو، همدلی و پاسخگویی می‌شوند (اندرسون، اوگلس، پترسون، لمبرت و ورمیرش، 2009؛ بوسول و کاستانوگی، 2007؛ هچر، 2015؛ نورکراس، 2011). مهارت‌های ارتباطی برای همۀ الگوهای بزرگ رواندرمانی لازم‌اند. در واقع یافته‌های پژوهشی نشان می‌دهند تاثیر مهارت‌های ارتباطی درمانگران بر نتیجۀ درمان در مقایسه با الگوی انتخابی آنها یا وفاداری‌شان به یک الگو، ده برابر بیشتر است (ومپولد و ایمل، 2015).
2. تاثیر مهارت‌های ارتباطی درمانگر وابسته به مهارت‌های درون‌فردی درمانگر و ظرفیت روانشناختی او برای هماهنگ ماندن با درمانجو به وقتی است که درمانگر احساس ناراحتی می‌کند. به عنوان مثال، درمانگری را در نظر بگیرید که وقتی درمانجویانش عصبانی یا خودکشی‌گرا می‌شوند یا ترومایی را توصیف می‌کنند ناراحت می‌شود. این تجربه می‌تواند موجب منفصل شدن درمانگر، تغییر دادن موضع و یا حتی جرو بحث با درمانجویان شود. این فرایند که اجتناب از تجربه نامیده شده، در میان بسیاری از الگوهای رواندرمانی از رفتاردرمانی شناختی گرفته تا رواندرمانی روانپویشی به عنوان یکی از موانع عمدۀ موفقیت درمانی معرفی شده است (ابانکز-کارتر، موران و سفران، 2015؛ گرینبرگ، 2010؛ هِیز، فولت و لینهان، 2004؛ همبری، راچ و فوا، 2003).

منابع:
Anderson, T., Ogles, B. M., Patterson, C. L., Lambert, M. J., & Vermeersch, D. A. (2009).
Therapist effects: Facilitative interpersonal skills as a predictor of therapist success. Journal
of Clinical Psychology, 65, 755–768.
Boswell, J. F., & Castonguay, L. G. (2007). Psychotherapy training: Suggestions for core
ingredients and future research. Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training,
44(4), 378–383. doi:10.1037/0033-3204.44.4.378
Hatcher, R. L. (2015). Interpersonal competencies: Responsiveness, technique, and training in psychotherapy. American Psychologist, 70(8), 747–757. doi:10.1037/ a0039803
Norcross, J. C. (2011). Psychotherapy relationships that work: Evidence-based responsiveness (2nd ed.). Oxford, England: Oxford University Press.
Wampold, B. E., & Imel, Z. (2015). The great psychotherapy debate: The evidence for
what makes psychotherapy work (2nd ed.). New York, NY: Routledge.
Eubanks-Carter, C., Muran, J. C., & Safran, J. D. (2015). Alliance-focused training.
Psychotherapy, 52(2), 169–173.
Greenberg, L. S. (2010). Emotion-focused therapy. Washington, DC: American Psychology
Association Press.
Hayes, S. C., Follette, V. M., & Linehan, M. M. (Eds.). (2004). Mindfulness and acceptance:
Expanding the cognitive behavioral tradition. New York, NY: Guilford Press.
Hembree, E. A., Rauch, S. A. M., & Foa, E. B. (2003). Beyond the manual: The insider’s
guide to prolonged exposure therapy for PTSD. Cognitive and Behavioral Practice, 10(1),
22–30

هرآنچه امروز انجام دادی کافیست.
#شفقت_به_خود_بهوشیار
#پذیرش

https://ravandid.com/details_event/event_27349
من در این همایش، دربارۀ رواندرمانی تحلیلی کارکردی و نسبت آن با ACT صحبت خواهم کرد.
رواندرمانی تحلیلی کارکردی
در رواندرمانی تحلیلی کارکردی که به لحاظ نظری ریشه در خاک رفتارگرایی رادیکال دارد با استفاده از تحلیل رفتار بالینی به مفهوم‌سازی رفتار درونی و آشکار درمانجو و مداخله پرداخته می‌شود. درمانگر از طریق واکنش نشان دادن مشروط به افراط‌ها یا کمبودهای رفتاری در لحظه لحظه تعامل خود با درمانجو به دنبال آن است که رفتار داخل جلسه درمانجو را شکل بدهد. از دید این رویکرد مداخلات انجام شده در جلسه درمان قدرت بیشتری داشته و احتمال رسیدن به پیامد مثبت درمانی را افزایش می‌دهد. شایان ذکر است در فرایند این شکل‌دهی به رفتار بر آموزش و کاربست پذیرش و بهوشیاری تاکید می‌شود. موردپژوهی‌های بسیاری نشان دهنده اثربخشی این این درمان برای افسردگی، اختلال وسواسی جبری، درد مزمن، بازارهراسی و اختلال استرس پس از سانحه است. طرح‌های پژوهشی تک موردی و گروهی نشان می‌دهد که وقتی این درمان با رفتاردرمانی شناختی ترکیب می‌شود نتیجه درمانی بهتری حاصل می‌شود.
منابع:
Hayes, S. C., Villatte, M., Levin, M., & Hildebrandt, M. (2011). Open, aware, and active: contextual approaches as an emerging trend in the behavioral and cognitive therapies. Annual Review of Clinical Psychology, 7, 141-168.
لینک ثبت نام رایگان در همایش:
https://ravandid.com/details_event/event_27349

🌹زمانی که گرترود استاین (رمان‌نویسريال نمایسنامه‌نویس و شاعر آمریکایی) نوشت»: یک گل سرخ، یک گل سرخ است. یک گل سرخ است. یک گل سرخ است» سعی داشت ذهن خواننده را دوباره و دوباره بر مفهوم سادۀ گل سرخ متمرکز کند. شاید او می‌خواست به «آنچه گل سرخ نیست» اشاره کند. گل رز یک رابطۀ عاشقانه که چهارسال پیش به طرز غم‌انگیزی پایان یافته یا یادآوری هرس باغچه در تعطیلات آخر هفته نیست. گل سرخ فقط یک گل سرخ است. ادراکی که با این نوع از «توجه خالص» ظاهر می‌شود اغلب تداعی‌کنندۀ توجه‌آگاهی است.
اکثر افرادی که برای رواندرمانی مراجعه می‌کنند اسیر گذشته یا آینده‌اند. برای مثال، افرادی که افسرده‌اند اغلب با نفکر دربارۀ گذشتۀ خود احساس پشیمانی، غم یا گناه می‌کنند و افرادی که مضطرب‌اند از آینده می‌ترسند. وقتی توجه ما غرق در فعالیت‌های ذهنی می‌شود و شروع به نشخوار فکری می‌کنیم -بدون این که از کار خود آگاه باشیم- زندگی روزمرۀ ما هم غم‌انگیز می‌شود. برخی از بیماران ما تصور می‌کنند در سالن سینما گیر افتاده‌اند و یک فیلم تکراری و ناراحت‌کننده را دوباره و دوباره نگاه می‌کنند اما نمی‌توانند سالن را ترک کنند. توجه‌آگاهی به ما کمک می‌کند عادت‌های خود را کنار بگذاریم و با دیدی تازه به باطراف بنگریم، یک گل سرخ را همان‌گونه که است ببینیم.
🖊با کمی تغییر از کتاب «توجه‌آگاهی و اتاق درمان»/نویسندگان: کریستوفر گرمر، رونالد سیگل، پل فالتون/ترجمه: نوشین امیری/انتشارات ارجمند
#توجه‌آگاهی
#بهوشیاری
#شفقت_به_خود
#رواندرمانی_مبتنی_بر_توجه‌آگاهی

💠فردا، تاریخ شروع سومین دوره رواندرمانی مبتنی بر شفقت به خود و بهوشیاری می‌باشد.

🖊مدرس: دکتر علی فیضی ( دانش آموخته دکتر استیون هیز و دکتر راهس هریس )


‍ 🔶شفقت به خود ،شفایِ صلح و آزادی درونی:

🔻شفقت‌ به خود نه تنها توانایی ما برای جان به در بردن از ناخوشایندی‌های روزگار را افزایش می‌دهد بلکه موجب شکوفایی و پیشرفت اصیل ما نیز می‌شود،چون شرایط ایده‌آل برای تغییر و رشد را فراهم می‌کند.
در وضعیت شفقت به خود، ناکامل بودن ذاتی انسانی خود را می‌پذیریم و با مهربانی محدودیت‌ها و توانایی‌های واقعی خود را روشن‌تر متوجه می‌شویم. با پرورش شفقت، دیگر چشم و گوش بسته به احکام ناخوشایند و ناموثری که خانواده، جامعه یا فرهنگ برای ارزشمند بودن، موفق بودن و شایسته بودن در ذهن ما حک کرده‌اند گردن نمی‌نهیم.


🔻شفقت ما را آزاد می‌کند تا میل اصیلی که به زیستن، #خودشکوفایی ، نوع‌دوستی و افتخار به خود داریم را عملی بسازیم. با شفقت به خود است که می‌توانیم بهتر دریابیم که آنچه به عنوان ارزش‌ها یا قوانین اصلی زندگی پذیرفته‌ایم به چه میزان #اصیل و آگاهانه انتخاب شده است و به چه میزان حاصل #درونی_سازی‌ پیام‌ها و القائات مستقیم و غیرمستقیم دیگران است.


🔻انسانی که به خود به صورت مداومی شفقت می‌ورزد نه تنها به #صلح با خود می‌رسد و شکست‌ها و پیروزی‌هایش را همدلانه می‌فهمد و ارج می‌نهد بلکه می‌تواند همدلی شناختی و هیجانی عمیقی را نیز در ارتباط با دیگران به کار بگیرد. او می‌داند که درد کشیدن، سخت‌گرفتن بی‌رحمانه به خود و درون‌فکنی ارزش‌های نااصیل، همه و همه از ویژگی‌های مشترک انسان‌هاست نه نشانۀ بیمار یا خطرناک بودن. این همدلی عمیق او را قادر می‌کند تا هرجا که توانست و موثر بود با شفقت اقدامی برای تسکین رنج دیگران انجام دهد.


🔻این درون‌خوانی* عمیق و در نتیجه پذیرش خود و دیگران باعث می‌شود تا او روابطی موثرتر هم شکل بدهد چون تلاش می‌کند تا در خود و دیگران از هرآنچه که معنای انسانیت را می‌سازد بهوشیار باشد: آرزوها، امیال، رویاها، هوس‌ها و تکانه‌ها، ارزش‌ها، نیت‌ها و نیازها.


🔻درون‌خوانی یا #mentalization به توانایی ما برای تامل دربارۀ وضعیت ذهنی خود و دیگران و فهم صحیح و موثر آن اشاره دارد؛ به این معنا که نسبت به حال خود و دیگران و چرایی آن بینشی کنجکاوانه، همدلانه و حاکی از بهوشیاری پیدا کنیم. این توانایی مهارتی لازم برای تنظیم هیجان موثر و پیش‌شرط مهارت‌های ارتباطی، تسکین دادن خود، همدلی و دیگر مولفه‌های هوش هیجانی و نیز بهوشیاری است.

🔶برای آشنایی بیشتر با رزومه دکترعلی فیضی،مدرس دوره های طرحی نو به وب سایت طرحی نو(http://tarhinow.ir/drfeizi/ )مراجعه کنید.

💠 ثبت نام و کسب اطلاعات بیشتر:

@tarhinow10
📞 09901185710
☎️ 02188322631
☎️ 02188864725



🍃طرحی‌نو، برگزار کننده دوره های معتبر رواندرمانی و روانکاوی در کشور
@TarhinowChannel

سومین ویرایش این کتاب، درمانگران را یاری می کند تا زوج ها را بر اساس دیدگاه های چندگانه و با فنون متعدد، مفهوم پردازی و درمان کنند. نویسندگان از هیچ رویکرد زوج درمانی واحدی حمایت نمی کنند و در عوض، اصول و فنون اساسی را با قابلیت کاربرد فراوان و با قدرت فراخوانی تغییر ارائه می دهند که این کتاب را به سودمندترین منبع در زمینۀ #زوج_درمانی_سیستمی_یکپارچه_نگر تبدیل می کند.

در سراسراین کتاب، نویسندگان سیستم های فردی، تعاملی، و بین نسلی هر مراجع را در نظر می گیرند. #مدل_بین_سیستمیِ جرالد ویکس که یک فراچارچوب جامع، یکپارچه نگر و بافتارگرا است، می تواند با رویکردهای درمانی موجود انطباق پیدا کند. این مدل بر اصول درمانی تأکید دارد و می تواند ارزیابی و مفهوم پردازی مشکلات زوجها را تسهیل کرده و مداخلات سودمندی را در اختیار بگذارد. زوج درمانگران ترغیب می شوند تا به جای اینکه مراجع را به اجبار با نظریۀ خود سازگار کنند، از اصول این کتاب برای بهسازی فرایند درمان و سازگار نمودن رویکردشان با مراجع بهره ببرند.



#زوج_درمانی

#مشاورۀ_خانواده

#درمان_سیستمی