🔊 روانپژوهشگران

📌《هفت ترسی که می‌توانند مردم را (در مورد قطع روابط عاطفی)به عقب برانند》

‌ترس از تغییر، ترس از تنهایی، ترس از شکست، ترس از طرد شدن، ترس از بلاتکلیفی، ترس از قضاوت شدن و ترس از دست دادن آزادی.
‌
نگاهی به روابط‌مان به طور کلی، و به رابطه‌ی عاطفی‌مان به طور خاص بیانداریم. به دلیل کدام یک از ترس های بالا رابطه‌ای که دیگر خوشحال‌مان نمی‌کند و به سمت تغییر هم پیش نمی‌رود را حفظ کرده‌ایم؟
‌
■ ترس از تغییر؟ بله، پایان یک رابطه‌ی عاطفی، تغییری بزرگ است. اما از کجا می‌دانیم این تغییر در نهایت و بعد از گذشتن سختی‌ها‌ی سوگواری به نفع ما نیست؟ اصلا مگر از ریشه و اساس تغییر واژه‌ای با بار منفیست؟
‌
■ترس از تنهایی؟ در رابطه‌ای که مدت‌هاست هیجان و صمیمیتی در آن وجود ندارد، تنها نیستیم؟
‌
■ترس از شکست؟ آیا داشتن رابطه نوعی پیروزی است که نداشتنش شکست باشد؟
‌
■ترس از طرد شدن: بله بعد از جدایی حس طرد شدگی و دوست نداشتنی بودن و بی‌ارزشی از طرف جامعه و پارتنر سابق حس‌هایی طبیعی و البته دردناک هستند، اما از سرِ ترس ادامه دادن هم‌، ضمانت نامه‌ی معتبری برای اینکه هرگز ترکمان نکنند نیست.
‌
■ترس از قضاوت شدن؟ پنجاه شصت سال دیگر، نه ما زنده‌ایم نه هیچ یک از قاضیان اطراف‌مان!
‌
■ترس از بلاتکلیفی (ابهام)؟ زندگی سراسر ابهام است، بزرگترینِ آن ابهام دنیای بعد از مرگ، که بالاجبار در تمام عمر تحملش می‌کنیم، دنیای بعد از جدایی، همانند دنیای پس از والد شدن، پس از ازدواج، پس از مهاجرت، پس از قبولی دانشگاه، پس از شاغل شدن، مبهم است. و اصلا مگر حین رابطه، همه چیز برای‌مان روشن و قطعیست؟
‌
■ترس از دست دادن آزادی؟ شاید عجیب باشد اما بسیاری هستند که اگر رابطه‌شان قفس بوده ترس از آزادی و پریدن دارند، می‌ترسند بال‌هایشان توان کافی نداشته باشد، دانه نیابند و ... و اگر احساس آزادی داشته اند برگشتن به دنیای تجرد شبیه بازگشت به قفس و ترسناک است اما این سختی‌ها همه، در نهایت بهایی است که باید برای پرواز بپردازیم.
‌

https://t.me/third_generation