اخه تحت درمان باش یعنی بیماری ...

باید ازش پرسید دقیقا چیکار میکنه و دید چه چیزی والدین رو ناراحت و نگران میکنه و ایا این نگرانی واقعا فقط به اون جوان مربوط میشه یا والدین وسواسی کنترلگر مشکل دارن.

چرا باید فکر میکنید برای ساعات های زندگی توضیح بده؟؟؟؟

اینها محدود کردن هایی هستند که جوان رو مجبور به جبران افراطی میکنه. و این رفتارها ناخوداگاه اتفاق میفته

قابل درک هست برام. باید روی نگرانی مادر کار کرد و ترس از دست دادنش.
رفتار کودکان رابطه مستقیم با رفتار والدین داره.

دقیقا ...و ما میدونیم که اینها باورهای اشتباه یک مادر هست که به خودش نقش ناجی رو میده چون خودش قربانی یک حادثه هست و در نقش قربانی خودش اقدام میکنه.

ایشون برای چیزی نگرانه که اتفاق نیفتاده پس به اون پسر مربوط نمیشه.

خواهرش چند ساله هستند؟

باید به این جوان گوش داد گوش داد و گوش داد

ایا خواهرشون میخوان این نقش رو به عهده بگیرن؟ میتونن؟

تحت تاثیر فراوان رفتار مادر نیستند؟

تصور کنید ...

مادری که بخواد فقط با اه و ناله و نصیحت وارد صحبت بشه یک جوان قطعا هر چهار گوش خودش رو میبنده و نخواهد شنید.

میبایست دست از نصیحت کردن و قربانی بودن بردارن و برای فرزندش احساس گناه نسازه و باج گیری عاطفی نکنه تا بتونه ان پسر با مادر وارد گفتگو بشه.

تا وقتی بچه مطمین نشه که گناهکار نیست برای رفتارش بلکه رفتارش یک پیامد از سیستم هست رفتارش رو تغییر نخواهد داد چون مشکل سیستم رو درک نخواهد کرد.

بسیار خوب

باید باهاشون صحبت کنند و ببینند مشکلات حوان چی هست و چرا به این چیزها روی اورده اگه صحت داره. و باید دید چه چیزی نیاز داره تا بتونه این رفتار رو تصحیح کنه که یک کار حرفه ای هست