[Forwarded from Elham Gohari}
✨✨✨تآملی در جلب #مشارکت حداکثری✨✨✨
در کارگاه های آموزشی دریافتم که اگر در #خودارزیابی پایانی فعالیت ها یا فعالیت های #فراشناخت، از روش " هرکس آمادگی داره پاسخ بده دستش رو بلند کنه" استفاده کنم تعداد کمتری مشارکت می کنند؛ ولی وقتی می گویم : "به نوبت از یکطرف شروع می کنیم و اگر کسی نظری نداشت بگوید بعدی " تعداد بیشتری مشارکت می کنند.
فکر می کنید چرا باید چنین اتفاقی بیفتد؟
من فکر می کنم که مدل دوم امنیت خاطر بیشتری را به شرکت کنندگان القا می کند. شما چی فکر می کنید ؟ لطفا در قالب
"من فکر می کنم که ......" ایده هاتون رو با این کانال در میون بذارید. ایده های شما با اجازه ی خودتان در کانال گذاشته می شود.
سپاسگزارم🌷🌷🌷🌷🌷




من فکر میکنم مدل دوم اجبار می کند به عملی که در مدل اول افراد به دلیل اعتماد به نفس پایین از آن گریزانند.
الهام گوهری

[ Photo ]
کارگاه مقدماتی آشنایی با برنامه درسی فلسفه برای کودکان

بخشی از وصیت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به امیرالمومنین علیه السلام:

يَا عَلِيُّ لَا تَغْضَبْ فَإِذَا غَضِبْتَ : ای علی! خشمگین مشو و هرگاه به خشم آمدی

رویکرد رفتاری تغییر فضا و موقعیت : فَاقْعُدْ ؛ بنشین

رویکرد شناختی تفکر منطقی : وَ تَفَكَّرْ فِي قُدْرَةِ الرَّبِّ عَلَى الْعِبَادِ وَ حِلْمِهِ عَنْهُمْ ؛ و درباره قدرتی که پروردگار بر بندگان دارد و بردباری ای که در مواجهه با آنان می کند بیاندیش

رویکرد معنوی یاد خدا : وَ إِذَا قِيلَ لَكَ اتَّقِ اللَّهَ ؛ و هرگاه به تو گفته شد از خدا پروا کن

رویکرد شناختی – هیجانی : فَانْبِذْ غَضَبَكَ وَ رَاجِعْ حِلْمک ؛ خشمت را دور افکن و به بردباری خویش مراجعه کن

تحف العقول، النص، ص: 14

[ Photo ]
کارگاه مقدماتی آشنایی با برنامه درسی فلسفه برای کودکان

امام علی (ع) :اضربوا بعض‏ الرّأي‏ ببعض‏ يتولّد منه الصّواب :رأيها را، برخى بر برخى ديگر، عرضه كنيد (و آنها را كنارهم نهيد)، كه رأى درست اين گونه پديد مى‏آيد(غرر الحكم و درر الكلم‏، تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، قم،‏دار الكتاب الإسلامي‏،1410 ق‏، ص158)

تفاوت آموزش سنتی و ایستا با آموزش پویا

💡باورهای برخی از مردم بر اساس عواطف استوار است و البته نقش منافع اجتماعی را نیز در پیدایش برخی از باورها نمی‌توان نادیده گرفت. باورها نمی‌پرسند؛ ولی عقل دربارۀ باورها به طرح پرسش می‌پردازد. کسی که از طرح پرسش دربارۀ باورها ناتوان است یا از آن امتناع می‌ورزد، نمی‌تواند از برتر بودن یک باور بر باورهای دیگر سخن بگوید. باور از آن جهت که فقط یک باور است، بر باورهای دیگر برتری ندارد. برتریِ یک باور بر باورهای دیگر، در عقلانی ‌بودن آن و همچنین در براهین و شواهدی است که منشأ پیدایش آن شناخته می‌شوند.

📘 کتاب ”اندیشیدن باور یا باور به یک اندیشه” ص 67
🖊 غلامحسین ابراهیمی دینانی i

امام علی علیه السلام:
إِيَّاكَ‏ وَ الْكَلَامَ‏ فِيمَا لَا تَعْرِفُ طَرِيقَتَهُ وَ لَا تَعْلَمُ حَقِيقَتَه‏ ؛ از این¬که در چیزی سخن بگویی که درست راه آن را نمی¬دانی و حقیقت را نمی-شناسی پرهیز داشته باش

حضرت علی (علیه السلام) فرمودند: «أَلَا وَ إِنَّ اللَّبِيبَ مَنِ اسْتَقْبَلَ وُجُوهَ الْآرَاءِ بِفِكْرٍ صَائِبٍ وَ نَظَرَ فِي‏ الْعَوَاقِب‏».
«آگاه باشید خردمند کسی است که با اندیشه ی درست به سمت اندیشه ها رود و پایان کارها را بنگرد»

✨✨آیا در کلاس های فلسفه برای کودکان تنها باید از داستان به عنوان محرک تفکر فلسفی استفاده کرد؟✨✨
پیوند محکمی که بین خواندن، اندیشیدن و گفت و گو وجود دارد، ما را وادار می سازد که غالبا از محتواهای داستانی استفاده کنیم ؛ به علاوه آماده سازی حرفه ای متن های داستانی فلسفی کم هزینه تر و در دسترس تر از محرک های دیگر مانند انیمیشن یا نمونه های هنری دیگری است.هماتطور که شارپ و لیپمن می گویند یک داستان فلسفی قابلیت دارد که حاوی مفاهیم فلسفی و منطقی گوناگونی باشد.( ن.ک. مصاحبه های ناجی با لیپمن و شارپ) همچنین ضعف خواندن و درک مطلب در کودکان امروز که تحت سیطره ی رسانه ها قرار گرفته اند بر اهمیت محتوای متنی می افزاید ؛ اما همه ی این دلایل ما را از استفاده ی محرک های دیگر باز نمی دارد. لیپمن در کتاب فلسفه در کلاس درس میگوید: « در این برنامه تلاش می کنیم از انواع فعالیت های نمایش خلاقه- نظیر بازی ها، نمایش نامه ها، نمایش های عروسکی و اشکال دیگر هنری_ استفاده کنیم. همه ی آن ها مستقیم یا غیرمستقیم در توانایی کودکان در بیان تجربه های شان و کشف پیامدها و معانی این تجربه ها تأثیر دارند.»( کودکان و مهارت های تفکر، ص113) مان گریگوری معتقد است که وقتی آموزگاران و دانش آموزان در به کارگیری ابزارها و روش ها توانا باشند هر مطلب محرکی می تواند به کار آید؛ به عنوان مثال یک بخش تفکر بر انگیز متن ادبی، یک اتفاق روزمره ، یک برخورد در زمین بازی..
, e.g. film clips, stories the children bring to the classroom, current events, and
children’s literature. However, such materials should be selected carefully, for the same
criteria.( مصاحبه ناجی با مان گریگوری)
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

پنجم جمادی الاولی روز ولادت باسعادت بانوی قهرمان کربلا #حضرت_زینب کبری (سلام الله علیها) است. همچنین این روز به شایستگی جهت تکریم و بزرگداشت مقام پرستار انتخاب گردیده است.

آیت الله جوادی آملی علاوه بر گرامیداشت روز پرستاران و خدمتگزارنِ بهورز، اذعان می دارند:

روز پرستار جزء شعب فرعي اين بانوست چرا که او عقيله بني‌هاشم است، يعني در بيت وحي، يعني در بيت ولايت، يعني در بيت امامت، يعني در بيت رسالت اين بانو عقل ممثّل است.

مستحضريد «تاء» عقيله بني‌هاشم «تاء» مبالغه است نه «تاء» تأنيث؛ هم حسين‌بن‌علي بن‌ابي‌طالب عقيله بني‌هاشم بود هم زينب كبرا. اگر مي‌گوييم آدم خليفة الله است اين «تاء»، «تاء» مبالغه است، نه اینکه چون (زينب كبرا) زن است اين «تاء»، «تاء» تأنيث است، بلكه آن قدر عقل جمع ‌بود و آن قدر عقل بني‌هاشم بود، كه عقل جامعه را تأمين كرده است.

زينب كبرا (سلام الله عليها) كسي است كه طبق بيان امام سجاد (سلام الله عليه) ظاهراً به مقام شامخ ولايت بار يافته است، براي اينكه كسي كه بدون تعليم عالم بشود، معلمش بلا واسطه خداست؛ كسي كه بدون تفهيم، اهل فهم باشد معلمش، مفَهِمش، ذات اقدس الهي است كه وجود مبارك امام سجاد به زينب كبرا (سلام الله عليهما) فرمود: «أنتِ بِحَمدِ الله عالِمَةٌ غَيرُ معلَّمَةٍ فَهِمَةٌ غَيرُ مُفهَّمَةٍ».

یاحبیب الباکین
خطِ خون نقطهء پایان سلیمانی نیست
بهراسید که این اولِ بسم الله است...
سیدحمیدرضابرقعی
@hamidrezaborgheii

لزوم #مناسب-سازی #داستانهای-فلسفی
تنها در صورتی فلسفه در مدارس می تواند جدی گرفته شود که بدنه ی گسترده فلسفی ای که برای کاربرد کلاسی مناسب سازی شده است به تدریج برساخته شود و در باره ی مطالب فلسفی ای که نسل به نسل به ما منتقل شده، بیشتر و بیشتر اندیشیده شود. اکنون که ما در حال نوشتن این جملات هستیم( 1955) فلاسفه و آموزگاران در بسیاری از کشورها در حال نوشتن، منتشر کردن و اجراکردن داستان های فلسفی کوتاه یا بلند برای کودکان اند و همچنین به همراه این داستان ها کتاب های راهنمای آموزگاران که به مفاهیم کلیدی توجه کرده و آن ها را توضیح داده اند نیز در دسترس قرار دارند. بسیاری از این مجموعه داستان ها غالبا حاصل همکاری خود کودکان است. ما این تلاش های #خلاقانه را تشویق و تأیید می کنیم، با این امید که افرادی که به افزودن فلسفه به برنامه ی آموزشی مدارس معتقدند بیشتر به کار گرفته شوند.( چگونه بهتر اندیشیدن را آموزش دهیم، ص 195)

#شعر و #ضرب_المثل در تمرین ها و فعالیت های برنامه درسی فلسفه_برای_کودکان
توجه لیپمن به #اشعار کودکانه و تحلیل مفاهیم آن ها و همچنین #ضرب_المثل های مناسب در کتاب راهنمای معلم داستان #الفی ( ویژه کودکان پیش دبستانی و کلاس اول و دوم) نشان می دهد که به درک زبان عرفی و تحلیل آن و درک متعارف از واژه های به کارگرفته شده در زبان معمولی اهمیت می دهد و به این وسیله قدرت زبان شناختی کودکان را ارتقا می دهد

⭕️⭕️⭕️
در مقاله ی
Philosophy for Children and the Incidence of Teachers’ Questions on the Mobilization of Dialogical Critical Thinking in Pupils

از
Marie-France Daniel , Karima Belghiti , Emmanuèle Auriac-Slusarczyk

آمده است که چنانچه کودکان 10 الی 16 سال را در کلاس های فلسفه برای کودکان با سؤالات سبز یا آبی رها کنیم و دخالت معلم از طریق سؤالات نقادانه، تأملی و سقراطی را به موقع و بجا استفاده نکنیم- طبق نتایج آماری - تجربی به دست آمده در سه کشور - معرفت شناسی کودکان به سوی نسبی گرایی می رود

لذا توصیه می شود چنانچه معلمان سؤالی نقادانه و سقراطی را بلد نیستند حتما از کتاب های راهنما استفاده کنند تا کم کم به مرور تمرین و تجربه اینکار را یاد بگیرند

این مقاله در واقع پاسخ کسانی است که می گویند فلسفه برای کودکان نسبی گرایی را باعث می شود
اگر معلم تماشاچی کلاس بشود ممکن است در کلاس حتی کودکان به هم آسیب و جراحت هم وارد کنند
آنگاه درست است که بگوییم مدرسه خطرناک است

پس اگر معلم در کلاس دایه ی مهربان تر از مادر بشود و فقط میدان صحبتی را برای کودکان باز کند این امر نه تنها فلسفه برای کودکان نیست بلکه خلاف ان است

لذا توصیه می شود در کلاس های تربیت معلم روی روش ها به درستی کار شود تا معلمان بدانند به چه روشی باید بحث ها را اداره کنند!

به پژوهشگرانی که در نقد #فلسفه_برای_کودکان معتقدند #لیپمن به #هستی_شناسی و #متافیزیک توجهی نداشته است، پیشنهاد می کنم کتاب داستان #الفی را همراه با راهنمای معلم مطالعه کنند تا توجه لیپمن به سوال های وجود شناختی را حتی برای کودکان پیش دبستانی تا دوم ببینند.

بارها دوستان با انگیزه و دغدغه مند که علاقه مند به تولید محتوا برای #فلسفه_برای_کودکان هستند، از نحوه ی #تولید_داستان می پرسند. باید بدانیم که :
برای نوشتن "داستان های فلسفی" در برنامه ی درسی "فلسفه برای کودکان " چند ساحت به هم گره می خورد: ساحت فلسفه و منطق، ساحت خلاقیت و هنر داستان نویسی، ساحت تعلیم و تربیت، ساحت روانشناسی( به ویژه در رشد شناختی).
به زبان ساده یعنی باید مطالعه جامعی صورت بگیرد که:
- هر سنی از کودکان با چه مسائلی رو به روست
-و هر سنی را تا چه حدی میتوان درگیر چالش های فلسفی کرد
-و هر سنی باید چه مهارت هایی را یاد بگیرد
-در نتیجه چه مفاهیم فلسفی و منطقی را باید در داستان گنجاند
- چه طرح بحث و تمرین هایی برای آموزش مهارت ها باید نوشت
-در نهایت چطوری این مفاهیم را به صورت داستان در آورد که هم جذاب باشد و هم کودک یا نوجوان بتواند با آن ارتباط برقرار کند
خوب این در صورتی است که شما می خواهید از اول مثل لیپمن شروع کنید به داستان نویسی . این گونه داستان مولفه های دیگه ای هم دارد مثل چالش برانگیز بودن ، گفتگو محور بودن، دارای قهرمان در سن کودکان مخاطب، دارای یک بزرگسالی که نقش تسهیلگر رو داشته باشد، مطابق شرایط محلی بودن، پایان بسته نداشته باشد، ......این گونه داستان نویسی آن را به یک پروژه تبدیل می کند و به طور معمول از عهده ی یک نویسنده خارج است.
اما یه کار دیگری هم میشود کرد:
شما بدون این مقدمات فقط با انتخاب یک یا چند مفهوم فلسفی یک داستان بنویسید و آن را بدید به اساتید عالی " فلسفه برای کودکان" که بخوانند و بگویند که ایا قابلیت اجرا در این برنامه را دارد یا نه و در چه کلاسی می تواند استفاده شود ؛ سپس آن را از حیث جذابیت در آن پایه و سن خاص به ازمون بگذارید و ببینید ایا دانش آموزان با آن ارتباط برقرار می کنند یا نه؟ سوال های فلسفی در باره آن دارند یا نه؟
وقتی دو مرحله ی فوق گذشت حالا به کمک کس یا کسانی که منطق و فلسفه و فلسفه برای کودکان می شناسند یا به کمک کتاب هایی مثل "فلسفه ورزی" ،"با هم فکرکردن" ، " ایده های بزرگ برای بچه های کوچک" ، " 20Tools" برای داستان تولید شده ،تمرین و طرح بحث بنویسید و البته دوباره به آزمون گذاشته شود و اگر جواب داد شما توانسته اید یک داستان در این زمینه خلق کنید.

‏تصویر خوانی و خلق داستان، فعالیت جذابی است برای پرورش فکر و خیال.
کودک اگر از قوه خیالش بهره ببرد، می تواند دست به خلق بزند و آنگاه است که جسارت پیدا می کند.

سخن از بی نیازی به #فلسفه و #منطق دقیقا ورود به ساحت فلسفه و منطق است. وقتی #فلسفه را می خواهید بی اعتبار کنید ،ناچارید در ساحت معرفتی دلیل بیارید و تفکر کنید که همان فلسفه ورزی است و وقتی برای عدم نیاز و عدم اعتبار #منطق دلیل اقامه می کنید دقیقا فعالیتی انجام می دهید که عین پیروی از قوانین منطقی است.
استاد بزرگوار علامه حسن زاده آملی در کتاب "قرآن، عرفان ، برهان از هم جدائی ندارند" حکایتی جالب از قول مرحوم تنکابنی نقل می کند:
«ملا خليل قزوينى در دو مساله بر خطا رفته:
...مساله دوم كه ملاخليل بر آن { به خطا} رفته اين كه شكل اول نتيجه نمى دهد زيرا كه مستلزم دور است زيرا كه نتيجه موقوف بر كبرى است
و كبرى نيز موقوف بر نتيجه و دور باطل است پس شكل اول باطل است پس استدلال به شكل اول در هر مقامى باطل است....
الحاصل چون ملا خليل اين دو مساله را اختيار نمود اشتهار در امصار يافت و چون به سمع علماى اصفهان رسيد، مانند آقا حسين و أضراب و أتراب او، نهايت در مقام تخطئه و انكار برآمدند.
چون انكار و تشنيع ايشان به گوش ملاخليل رسيد روانه اصفهان شد كه با ايشان در اين باب مجادله نمايد، پس وارد مدرسه اى شد كه آقا حسين در آنجا تدريس مى كرد. آقا حسين در اندرون خانه بود . ملاميرزا محمد بن حسن شيروانى در مدرسه بود و در نزد آقا حسين درس مى خواند و اتفاق
افتاد كه ملاخليل به حجره ملا ميرزا وارد شد. ملاميرزا از كيفيت احوال او استفسار نمود. در جواب گفت: من ملا خليل قزوينى مى باشم و شنيدم كه آقا حسين در اين دو مساله معروفه بر من تشنيع و انكار نموده ، آمدم تا با او مناظره كنم.
ملا ميرزا گفت شما بگوييد كه چرا در شكل اول صغرى و كبرى مستلزم نتيجه نيستند؟
ملا خليل گفت : براى اين كه دور لازم مى آيد و دور باطل است ؛ پس شكل اول باطل خواهد بود.
ملاميرزا گفت: همين دليل شما شكل اول است و مشتمل است بر صغرى و كبرى و نتيجه و تو صغرى و كبرى را مستلزم نتيجه نمى دانى پس دليل تو بنا بر مذهب تو فاسد است.
پس ملا خليل صبر نكرد تا آقا حسين بيرون آيد؛ بلكه بلافاصله برخاست و بر دراز گوش خود سوار شد و به قزوين مراجعت كرد.»
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷