همدلی👇👇👇👇👇

بزرگسال: چرا انقدر غر میزنی مامان؟
کودک: چون شما منو درک نمی‌کنید.
بزرگسال: چطوری باید درکت کنم؟
کودک: همونطوری که خودتونو درک میکنید.
(فاطمه پنج ساله)
@ChildrenOfIdea

🔹آیت الله حائری شیرازی رحمه الله علیه🔹

🔸اشکال از من بود!🔸

🌤 [ آیت الله حائری] می‌گفت به راحتی می‌شود آدم‌ها را با حرف‌هایشان شناخت. مثال می‌زد: ... یک قلمی، یک خودکاری در طاقچه است. هست! به یکی می‌گویی برو بیار. میرود میگردد. [خودکار] هست [اما] پیدایش نمی‌کند.می‌گوید: «نمی‌بینم». به دومی می‌گویی برو. [خودکار] هست [اما] پیدایش نمی‌کند. ولی نمی‌گوید «نمی‌بینم»؛ می‌گوید: «نیست». ... آن که می‌گوید نمی‌بینم یک شخصیت دارد؛ آن که می‌گوید نیست، یک شخصیت.

🌤 آن که می‌گوید نمی‌بینم ... ضعف‌ها و نقص‌ها را متوجه خودش می‌داند. فردا اگر اتفاق ناخوشی در زندگی‌اش افتاد، پای خدا [را] وسط نمی‌کشد، به حساب خودش می‌گذارد، چون اینجا به حساب خودش گذاشت. گفت ضعف بینایی من هست. «من» نمی‌بینم. اما آن که می‌گوید «نیست» ... فردا هر اتفاقی بیفتد، فرافکنی می‌کند. به دوش خدا و زمانه و روزگار می‌اندازد...

✨ از بیانات حجه الاسلام رنجبر در مراسم سالگرد ارتحال آیت الله حائری شیرازی رحمة الله علیه/ قم المقدسه. مسجد اعظم (28/9/97)

@haerishirazi

برنامه ی فلسفه برای کودکان و نوجوانان تنها برای آموزش مهارت های تفکر در ضمن مباحث فلسفی بسیار ساده و روزمره ی زندگی دانش آموزان تدوین شده است. محتواگرایی در این برنامه و بی محابا کودکان را به عمق مباحث فلسفی و فلسفه ی اسلامی بردن، می تواند آسیب های جبران ناپذیری را به دنبال داشته باشد. پژوهش نشده بیگدار به آب نزنیم.

در تفکر مراقبه ای/مراقبتی/مسئولانه باید به ارزش ها و هنجارها ی خود و دیگران در هنگام تفکر مستقل و با هم فکرکردن توجه کرد.
این ایه به این نوع تفکر بها می دهد:

وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَيَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ ﴿۱۰۸﴾

و آنهايى را كه جز خدا مى‏خوانند دشنام مدهيد در این صورت آنان نیز از روى دشمنى [و] از روی عدم آگاهی ،خدا را دشنام خواهند داد .

حساس به زمینه ها و شرایط در قضاوت منصفانه👇👇👇👇👇👇👇

کودک: مامان وقتی من یه کار اشتباه انجام دادم از من سوال کنین "چی شد این اتفاق افتاد" این خیلی بهتره این جوری من داد نمی زنم گریه هم نمیکنم.
(رستا ۴ساله)
@ChildrenOfIdea

در مذمت خودمحوری و مدح با هم فکرکردن👇👇👇👇
امام علی علیه السلام:
هر کس خودرأیی کند تباه می گردد و هر که با مردان ( با تجربه) شور نماید با آن ها در خردهایشان مشارکت ورزیده است.( نهج البلاغه، حکمت 152)

تعمیم نا بجا👇👇👇👇👇👇

کودک: مامان دیگه شبا قصه ترسناک نخونیم.
بزرگسال: من هم موافق ام.
کودک: می دونی دلیلش چیه؟ برای اینکه وقتی قصه ترسناک بخونیم من شب خوابش رو می بینم بعدشم خوابم تبدیل به واقعیت می شه.
بزرگسال: تبدیل به واقعیت می شه؟
کودک: آره دیگه. یادته اونبار که اسکیت گرفتیم من قبلش خوابش رو دیده بودم، بعد واقعیت شد!
(علی ۶ساله)
@ChildrenOfIdea

در مدح با هم فکرکردن:👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
امام علی علیه السلام:
مَن إستَقبَلَ وُجوهَ الآراءِ عَرَفَ مَواقِعَ الخَطاء
آن كس كه از افكار و آراء گوناگون استقبال كند، صحيح را از خطا خوب شناسد

اللهمّ إنّی أسئلک بفاطمةَ و أبیها و بَعلِها و بَنیها و سِرِّ المُستَودِعِ فیها أن تُصلّی علی محمد و آله و أن تَفعَل بی ما أنت آهلُه و لاتَفعَل بی ما أنا أهلُه

نهج البلاغه، حکمت 164

کارگاه فلسفه برای کودکان و دوره ی پیش دبستانی
در میان مردم خونگرم، علاقه مند و فرهیخته ی رفسنجان👇👇👇

🔹آیت‌الله حائری شیرازی رضوان‌الله‌علیه🔹

🔸 مرید کردن دانش آموز خطرناک است🔸

مرید کردن به این معنی که دانش آموز به مربی ارادت و اعتمادی پیدا کند که اندیشه و نظارت او از دست برود؛ خطرناک است. در برابر روحانی هم باید همین روش را داشت. اعتماد به مربی خوب است، اما به چه بهایی؟ این روش که «هر عیب که سلطان بپسندد، هنر است» روش غلطی است. مربی نباید شاگرد را مرید خودش بار آورد و خوش حال باشد که تا یک کلمه می گوید یا اشاره می کند، شاگرد دربست قبول می کند، والدین هم همینطور.
مرید و وابسته کردن ساده است، ولی بصیرت دادن مشکل! مربی اگر شاگرد را به خود وابسته کند که با ذائقه او همه مسائل را بسنجد کار دشواری نکرده است. طفل به دلیل ظرفیت کم خود، در مربی غرق و حل می شود و جرأت نمی کند درباره مطلبی قبل از این که مربی چیزی بگوید، حرف بزند یا اظهار نظری کند. روش انبیا این بود که به مردم بصیرت و نور و ملاک می دادند تا خودشان قضاوت کنند و نتیجه بگیرند.
راهنمایی در حد اعطای ملاک خوب است؛ ولی برای او نتیجه گیری کردن صحیح نیست. نتیجه را باید خود فرد کشف کند. طفل هر چیزی را که بدون کمک مربی نتیجه گیری کند، متعلّق به خودش می داند و به آن عقیده پیدا می کند.
در حالت مریدی، اگر روزی شاگرد به مربی بی عقیده شود، این خطر وجود دارد که در تمامی آنچه از مربی شنیده است شک کند! اما اگر از همان روز اول، مطالب را با ملاک بفهمد و نتیجه گیری کند اعتقاداتش را از دست نمی دهد؛ از این جهت مربیان باید با برنامه، استقلال متربّی را محفوظ نگاه دارند.

🔸@haerishirazi🔸