و گویند
چون لشکریان مغول بغداد را زیر سم اسبانشان درنوردیدند اب دجله سیاه شد از بسیاری کتابها که به دجله افکنده آمد

فکت اول

در اساطیر ایرانی تیشتر الهه باران است و اپوش دیو خشکسالی

تیشتر نام ستاره ای است که اکنون انرا بیشتر با نام شعرای یمانی میشناسند

اپوش بر جهان مسلط میشود و جهان خشک میشود
مردم دست بر آسمان بر می دارند و اورمزد را می خوانند و اورمزد تیشتر را در قالب اسبی سفید با یال و دمی سپید و بلند به جنگ اپوش میفرستد
اپوش در قالب اسبی سیاه با یال و دمی بریده بر تیشتر می تازد و تیشتر را می تاراند
تیشتر به درگاه اورمزد نالان میشود و اورمزد او را با هزار فروهر یاری می دهد و تیشتر بر اپوش می تازد و او را می راند و باران جاری میشود


فکت دوم
دیدن تیشتر یا شعرای یمانی به معنی امدن پاییز و اغاز بارشها است که چیزی در دهه اخر شهریور تا دهه اول مهر احتمال دیدنش می رود

فکت سوم

ماه رمضان تا سال اخر زندگی محمد ابن عبد الله در شهریور ثابت بود (رجوع شود به ماه نسی در تاریخ اعراب) البته با حدود ده روز پس و پیش
برای همین دقیقا نمیشد زمان‌مشاهده تیشتر را تعیین کرد

فکت چهارم

میزان نیایشی که مردم برای تیشتر می کردند میزان باران مقدرشان را تعیین می کرده

فکت پنجم

انا انزلناه بی لیله القدر
مقایسه شود را فکت چهار و دو
و ما ادراک ما لیله القدر
فکت سوم
لیله القدر خیر من الف شهر
فکت اول
تتنزل الملائکته و الروح فیها باذن ربک من کل امر
سلام هی حتی مطلع الفجر

🔰معروفترین زیگورات های عراق
انتشار با #ذکر_منبع
#مطالعات_عراق
@iraqstudy

زارهای ۲۶ گانه معروف

متوری، شیخ‌شنگر، دینگ‌مارو، اُم‌گاره، بومریوم، چین‌یاسه، پِه‌په، دای‌کتو، بوجمبه، بابور، نمرود، تقروری، قصاص، ارنوند، برسات، وَدَل، فاصل، کُست، دَم‌فه، وَرَر، اُف مَمیت، لوگیت، اَدمو، اَن‌بَسو، اسکندر، رایلو، یوسف، انکولال، اَدی‌کتو، کت‌میری، می‌یاسا، هونگو، سَروَن، حُبَّن، بِلّو ، سودَن، شرحه، و نابیت‌زار

سنگ آرزو
سنگی از جنس یشم یا شاید سرپانتین

سنگی که در کناره حصار پایتخت پرشکوه امپراتوری هیتی سالهای سال انتظار دیدار مردم را کشیده است

ابزارهای سنگی و استخوانی دوره پارینه سنگی
کاربرد آنها مشخص نشده است

#خرده_روایت

🔹می‌گویند اسب‌ها تا زمان حضرت سلیمان نبی(ع) بال داشتند و در دریاها زندگی می‌کردند. حضرت سلیمان که می‌توانست با تمام حیوان‌ها گپ بزند، به اسب‌ها گفت چرا به خشکی نمی‌آیید. اسب‌ها گفتند ما برای آمدن به خشکی شرط داریم. حضرت سلیمان پرسید چه شرطی. اسب‌ها گفتند به این شرط که زن‌ها بر پشت ما ننشینند. حضرت سلیمان از زن‌ها قول گرفت که بر پشت اسب‌ها سوار نشوند. اسب‌ها هم پذیرفتند و بال زدند و از دریا به خشکی آمدند. اما زن‌ها به قول‌شان وفا نکردند و اسب‌ها را سوار شدند. برای همین هم بال اسب‌ها افتاد و بعد از آن دیگر هیچ کس، اسب بالداری ندید...


.
@oshtorkhajou
.

دژ باستانی کسار(=قصر؟) درعا در محاصره شنهای روان
الجزایر