نکته: جامعه شناسی تجربه
764 subscribers
449 photos
32 videos
78 files
438 links
جامعه شناسی تجربه
یادداشت ها و فعالیتهای
محمد زینالی اناری:
@Mohamadzeinaliunari
(گروه بحث کانال)
@SoExperience

not for selling
Download Telegram
لحظه های از دست رفته
یادداشت ستون روزمرْگی روزنامه همشهرِی
محمد زینالی اُناری، ۱۳ آبان1396

@thing
Forwarded from یادداشت
لطفا گوسفند باشید

محمد زینالی اُناری

امروز به سبب کارم به محیطی مراجعه کرده بودم که باید با افراد به مدت پن تا ده دقیقه مصاحبه کرده و موارد کاری مربوطه را تشخیص می دادم. افراد مراجعه کننده، چندان کسوت متشخصی نداشتند و طبع بسیاری از افرادی که مشکل داشتند، داغ ننگی داشتند و با آن ها چندان که باید در باره ی یک فرد عادی رفتار شود، رفتار نمی شد. متصدی ای که آن ها را به دفتر محل کار من می آورد، به صورت چهار، پنج و گاه تا شش نفر وارد اتاق می کرد و من شروع می کردم به پرسش درباره ی زندگی، زن و مسائل مربوط به امور داخله ی آن ها.

من به متصدیان اعتراض می کردم و می گفتم که به این صورت فله ای آدم ها را نیاورید و به ایشان مثال می آوردم که در این شهر بسیاری از مردم نسبت به پذیرش فله ای مردم در مطب پزشک معترض بودند و می گفتند متاسفانه رفتاری مانند گوسفند با مردم دارند و به صورت گروهی و بدون توجه به طرح موضوعات مربوط به حریم خصوصی در اتاق پزشک برخورد می کنند. این رفتار آن ها و اعتراض مردم که این رفتار را با گوسفند شمردن شان مقایسه می کردند، مرا یاد عنوان کتاب لطفا گوسفند نباشید انداخت.

گفتم پس چرا نویسنده ی این کتاب از شریعتی و حلاج و سعدی پیام می آورد و انسان را معاصر ایرانی را به دنبال خودآگاهی، خنده و عشق می فرستد؟ آیا در چنین شرایطی که انسان قرار است به صورت رمه ای پیش پزشک برود و در پیش چشم بر و بر سایر شهروندان به طور خصوصی به پزشک بگوید دمبه ام درد می کند یا علف به دهانم مزه نمی دهد! نویسنده ی کتاب لطفا گوسفند نباشید می خواهد ما بفهمیم عشق یعنی ایثار و برای فهمیدن آن به نور خورشید تماشا کنیم تا ببینیم چه چیزی ایثار است. اما وقتی که به صورت فله ای پیش افرادی رفتیم که از بهترین دانشگاه های ایران فارغ التحصیل شده اند که به ما بفهمانند عشق یعنی درآمد، عشق یعنی معاینه ی گروهی مردم عادی.

حال من نمی دانم که این مردم عادی که نه ننگ خورده اند و نه مدعی اند به ایشان انگ زده شده است، چگونه می توانند کلک برخی پزشکان برای شلوغ نشان دادن مطب ها را باور کنند و نوبت به افراد آسیب دیده ی دیگری برسد که من با ایشان مواجه شوم و به صورت گروهی بیایند پیش روی من صف بکشند و بر و بر نگاهم کنند. ان گاه فکر می کنم میبینم در چنین شرایطی که بر متولیان امر طبابت و متصدیان امور در هم برهمی که من با آن کار می کنم یا نباید چنین کتابی منتشر شود، یا این که برای این که مردم چنین شرایطی را بتوانند تحمل کرده و با تناقض های متافیزیکی مواه نشوند، محمود نامنی را مجاب کنیم که اسم کتابش را عوض کرده، روی جلدش بنویسد: لطفا گوسفند باشید!

@ardabilnote
Forwarded from ناصر غلامی
بسیاری از رفتارهای اجتماعی ما تابعی از قانون عرضه و تقاضاست . چه در مورد سیب زمینی که وقتی زیاد عرضه میشود قیمتش افت می کند و چه در مورد بیماران که وقتی به مطب اطباء هجوم می آورند رمه ای به داخل هدایت می شوند و چه در مورد خیل عظیم زندانیان که مرتکب جرم شده اند و انتظار مهمان نوازی در زندان برایشان متصور نیست چون که به تعداد زیادی به زندان عرضه شده اند . و رشد فرهنگی و اجتماعی ما زمانی اتفاق خواهد افتاد که بدانیم فراتر از قانون عرضه و تقاضا قوانین دیگری نیز بر این هستی حاکم است اما چه باید کرد برخی قوانین عالی زندگی هیچ وقت مجالی برای ظهور ندارند .
13960817-3950-16-14.pdf
1001.2 KB
پای رفتن
محمد زینالی اُناری

روزنامۀ اعتماد، 17آبان 1396

@thing
Forwarded from نکته: جامعه شناسی تجربه (محمد زینالی)
کار یا بهره کشی؟
محمد زینالی اُناری

امروز طبقه یا صنف‌هایی ایجاد شده‌اند که در غفلت ده ساله وزارت کار و بیمه، می توانند با دریافت یک سری امضاها افرادی را که مستأصل هستند به قیمت ارزانی به کار بگمارند و از فقر معیشتی آن ها سوء استفاده کنند. دیگر این طبقه به قول گفتنی انگل که اتفاقا در غفلت دهه هشتادی شکل گرفت و تقویت شد، آن قدر در بازار و عرف‌های من درآوردی آن قوی شده است که انگار وحی منزل است که امروزه برای هر کسی مبلغ ماهانه دویست و سیصد هزارتومان که هزینه ایاب و ذهاب هم نمی شود پیشنهاد شغل دهند.
ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید:
http://ardabil.isna.ir/default.aspx?NSID=5&SSLID=46&NID=26412

@thing
چرا روشنفکران مسلمان به صلح نمی اندیشند؟

محمد زینالی اُناری

هر الگویی که از مدیریت جوامع اسلامی در نظر داشته باشیم، اسلام ولایی، اسلام مدرن، اسلام خلافتی، اسلام رادیکال و ... که مدل های مختلف شیوه ی سرزمین داری مردم این منطقه است، امروز به یک چیزی باید بیندیشد. سران ممالک اسلامی باید بدانند که با هر گونه درگیری که ایران و عربستان رو در رو یا نیابتی به اختلاف در بیایند، پایانی برای جهان اسلام خواهد بود. البته بعد از این درهم ریزی، اتفاقات بسیاری خواهد افتاد و معلوم نیست که سرنوشت این منطقه به مدرنیزاسیون برود یا مخاطره! اما چنین اختلافاتی یک چیز را اساساً خواهد داشت و آن این که چیزی به نام اسلام با چنین اختلافی به باد خواهد رفت.

دو کشوری که در پرچم شان « الله اکبر » و « لا اله الا الله » نوشته شده، امروز در رویاروی هم قرار گرفته اند، آیا این دو شعار و سمبل نتوانسته اند این دو کشور را به هم بیامیزند و بین شان را صلح و صفا بخشند؟ امیل دورکیم، گفته که پرچم ها بازنمودی جمعی یا برآمده ای از روح و باورهای جمعی مردمان هستند، اگرچه شیوه ی حکومت در این سرزمین بر ساخت های اجتماعی و نشانه هایش بیشتر تأثیرگذارند، اما با همه حال، این دو خاستگاه که نشانه های اصلی اذان که شعار جامعه ی اسلامی است، امروز به یک فرضیه قصد اختلاف دارندو به فرضیه ی دیگر، برخی گروه ها سعی دارند این دو کشور را به سر دعوا ببرند.

روشنفکران دینی و حتی روشنفکرانی که به روح جمعی مردم و ریشه های فکری جوامع احترام می گذارند حتی اگر در گذشته با جامعه ی دینی خود به تقابل بر خواسته اند، باید بدانند که نیاز به صلح در این سرزمین، صرفاً حل اختلاف میان کشورها نیست. بلکه دو نماد اساسی اسلامی که در شعاری ترین و نمایان ترین حالت هویتی مدرن و سنتی کشورهای ایران و عربستان هستند، در صورتی که هر نوع وسوسه ی جنگی در این میان به وقوع بپیوندد، به مصاف هم خواهند رفت. نتیجه، گذشته از هر گونه ناراحتی ها و چالشهایی که درون این دو کشور یا در بین شان هست، نتیجه ای به مراتب بدتر از هر چیزی است که فکرش را بکنند. هر رویارویی خشنی در میان این دو کشور، با افول مشروعیت دین اسلام همراه است!

از این رو، اختلافات این دو کشور اگر بالا برود، به قیمت لرزش و افول نمادهای اساسی اسلام خواهد بود و اگر سران و مجامع رسمی کشورهای اسلامی، سیاستمداران، روشنفکران و فعالان مدنی کشورهای اسلامی خوابی خوش داشته باشند، چه بسا این اختلافات بالا هم برود. امروز بیش از هر روز، باید از صلح های پیامبر و دوستی مهاجرین و انصار سخن بگوئیم، امروز باید به این بیندیشم که حکومت های مدرن، نباید نسبت های اسلام و کفر را، آن چه که داعش می کند، رویاروی هم قرار دهند. امروز باید این کشورها به چند موضوع اشراف داشته باشند، پرچم های امروزی نماد ناسیونالیسم های مدرن، اما نماد هویت های تاریخی-اسلامی این دو کشور هم هستند. این دو پرچم، نماد روح آئینی و دین رسمی مردم این دو کشور هستند. بنابراین جنگ رودررو یا نیابتی میان این دو کشور، جنگ میان اسلام علیه اسلام است و یک منهای برابر است با صفر!

حکّام مسلمان و روشنفکران دینی باید بدانند که جنگ اسلام علیه اسلام، چیزی جز پایان مشروعیت دینی و پایان قدرت اسلامی نخواهد بود، اسلامی که سالها پُز جمعیت یک و اندی میلیاردی اش را می دهد، نشان می دهد که در این تمدن جهانی، چند آیه و روایت محکم برای شکل دادن به برادری و دوستی میان کشورهای اسلامی نداشته و این افول قدرت، افزایش هژمونی سایر ادیان و رژیمهای سیاسی جهانی و ضعف و قهقرای زندگی و باورهای مردم این سرزمین ها را همراه خواهد داشت. البته نتیجه ی انضمامی این وضعیت هم، افول شدید ارزشهای اخلاقی و به احتمال زیاد، مرگ بی شمار مردم مسلمان خواهد بود. مردم مسلمان و روشنفکرانش باید اتحادی بزرگ علیه جنگ را آغاز کنند و شاید در این موقعیت، بتوانند با شکل دادن به نواندیشی و جهاد اکبر، بهترین فرصت را برای شکل دادن به دوستی کشورهای اسلامی و پایان دادن به اختلافات بی معنا خلق کنند.

@thing
روح مدرج
محمدزینالی اناری
همشهری، ۲۰آبان ۱۳۹۶

@thing
04.pdf
9.4 MB
تحلیلی بر خودکشی دو دختر دانش آموز اصفهانی
« زوال تجربه ی زندگی در نوجوانان »

محمد زینالی اُناری
روزنامه روزان، 21آبان 96


@thing
Forwarded from … …
✅شماره جدید روزان
☑️
🔹زوال تجربه زندگی در نوجوانان/تحلیلی جامعه شناختی بر خودکشی دو دانش آموز اصفهانی
📌اگر دوست دارید زوایای خاص زندگی روزمره را مطالعه کنید و به معنای نهفته برخی بدیهیات پی ببرید، ما کانال " نکته" را به شما پیشنهاد می کنیم؛ "نکته" به پدیدارشناسی زندگی روزمره می پردازد.
@thing

💦
Forwarded from Virast/ ویراست
سوار موج فاجعه

يك سلفی ديدم از سه هنرپيشه ی جوان خندان، با پيرمردی كرد داغديده و ماتمزده و سخت اندوهگين؛ خواستم عكس را هم بگذارم،ديدم خوارتر از آنند كه مطرحشان كنم !
ياد حرف ژيژك افتادم،كه از نوعدوستی آدم هایی از این دست، پرده برداشته بود؛و به نقد كارهای خيريه ای چهره های جهانی پرداخته بود؛ سلبریتی هایی مثل بیل گیتس و جولي؛این ها با این نوع کمک های "انسان دوستانه" توریست وار می روند که باتری های اخلاق خود را شارژ کنند و به توحشی نهان، صورتی خیرخواهانه بدهند.كمكي كه كارکردی نمايشی و تبليغاتی و در کل بی اهمیت دارد.
با این تفاوت، که بیل گیتس فردی خلاق و توانمند و کارآفرین است؛ اما این ها بی خاصیت!
شبه هنرمندانی, که تنها بر روی جلد مجلات زرد جلوه گری می کنند!
کَد-یر: در باب ابتذال مدیریت

محمد زینالی اناری

@thing
اپیدمی خشونت

دکتر مریم سیدحاتمی
سالن آمفی تئاتر دانشگاه پیام نور اردبیل، ۱آذر۱۳۹۶

@thing
سمینار تلگرامی: نهادها
کانال تفکر

محمد زینالی اُناری

@thing
منظر خسته زمان

محمد زینالی اناری؛ ستون روز مرگی روزنامه همشهری
۴آذر۱۳۹۶

@thing
🔰 کجایند مدعیان ناجی؟!

🔻چند روزیست برای انجام وظیفه در حوزه تخصصی ام باتفاق جمعی از همکاران تلاشگرم در انجمن آسیب شناسی اجتماعی ایران در مناطق زلزله زده استان کرمانشاه حضور دارم و در قالب یک تیم تخصصی در حال ارزیابی شرایط و وضعیت روحی روانی آسیب دیدگان از زلزله هستیم. تقریبا در این چند روز در همه مناطق آسیب دیده حضور یافتیم و ضمن انجام برخی مداخلات روانشناختی در مورد برخی آسیب دیدگان اوضاع منطقه را از این حیث مورد ارزیابی کامل قرار دادیم و در راستای تهیه نقشه راه و چشم انداز یکساله ای برای تیمهای حمایت روانی سازمانهای هال احمر و بهزیستی گزارشی جامع و علمی تهیه نمودیم که امیدواریم با تکیه بر مبانی برنامه ریزی اصولی، عملکرد و بهره وری فعالیتهای این تیمها بهبود و تقویت گردد.

🔻بی تردید مشاهدات ما حاکی از عمق فاجعه ای انسانی است که دل همه مردم نوع دوست ایران را به درد آورده است.
در این نوشتار کوتاه قصدم صرفا بازگفت آسیبها و مصائب زلزله اخیر نیست بلکه مایلم نکته ای که ذهن مرا به خود جلب کرده در قالب چند پرسش و تذکر به اطلاع مردم شریف برسانم.

🔰 درحالیکه روح همدلی و همراهی مردم ایران در همه اقشار این روزها صحنه های دردآور مناطق زلزله زده را به تمثیل زیبایی از عشق و یکرنگی ملت مبدل کرده است، من در عجبم چرا از مدعیان همیشه منتقد و پر فروغ! مدافعان حقوق حیوانات و محیط زیست در این درد ملی خبری نیست؟

🔻قطعا منظور صدور بیانیه و عرض تسلیت و یا جمع آوری مقادیری کمک مالی و غیر مالی نیست که مردم ایران در این زمینه ها انصافا گل کاشتند بلکه سوال اصلی اینجاست که چرا در میان خیل مددکاران و امدادگران داوطلب از سراسر ایران هیچ خبری از حضور عملی و تخصصی این مدعیان و باصطلاح ناجیان محیط زیست و حقوق حیوانات نیست؟ (اگرم هست لااقل من و مردمانی که این چند روز در محضرشان بودم ندیدیم)

🔻مگر غیر از اینست که امروز بخش اعظمی از محیط زیست این مردم در معرض خطر نابودی و درکنار آن به خطر افتادن بهداشت و سلامت مردم قرار گرفته است؟ پس کجایند طرفداران محیط زیست که امروز آستین همت بالازنند و پابه پای سایر امدادگران و تیمهای حامی قدمی مثبت بردارند؟

🔻مگر غیر از اینست که امروز در اثر زلزله بخش قابل توجهی از حیوانات اهلی و دام و ... این مردم یا تلف شده اند یا به جهت مصائب حیاتی مردم در معرض اتلافند؟ و این درشرایطیست که بخش اعظم این حیوانات منبع ارتزاق و تداوم زندگی عادی این مردم هستند! پس کو مدافعان همیشه در صحنهِ! حقوق حیوانات که گاهی فقط بخاطر انتشار یک کلیپ از کشته شدن یک حیوان وحشی (که قطعا عملی مذموم و محکوم است) در یک منطقه، زمین و زمان را بهم میدوزند و ساعتها پای لب تاپ و گوشی موبایل خود با ژست حقوق بشری و فعال مدنی عرض اندام میکنند و به مقصر و غیر مقصر میتازند؟

🔻آیا این محیط زیست و این حیوانات جزو درس و مکتب آموخته شده این عزیزان نیست؟ یا نه! ظاهرا این فقره عرصه تاخت و تاز رسانه ای نیست و محتاج عمل است که اندکی سخت بنظر میرسد؟

🔻آیا محیط زیست فقط رودخانه ها و پارک و جنگلهای شاخص و رسانه ای ماهستند؟ (که همینها هم سرمایه ملی ما هستند)

🔻و آیا حیوانات مستحقِ توجه و واجد حقوق فقط سگهای پشمالوی خارجی (که خیلی هم محترمند) و تک سوژه های منتشر شده در کلیپها هستند؟

🔻هرچند ذکر این مساله نمیتواند بطور مطلق و تعمیم یافته ناظر بر همه گروههای فعال در حوزه های محیط زیست و حقوق حیوانات باشد چراکه برخی از چهره های سرشناس و فعالان این حوزه هارا به صداقت در عمل و گفتار میشناسم اما من به عنوان یک شهروند ایرانی از این پس نمی توانم به بیانیه ها و اقدامات برخی از این گروهها اعتماد کنم بلکه تردید دارم که این اقدامات صادقانه و بدور از جنجال سازی رسانه ای باشد! و مایلم پاسخ سوالاتم را دریافت کنم.

🔻بنظرم وقت آن رسیده که برخی فعالان مدنی در حوزه های زیست محیطی و حقوق حیوانات از لاک شعارگرایی و اقدامات صرفا رسانه ای و گوشی ها و لبتاپهایشان بیرون آمده و به موازات دفاع از حقوق منابع و سرمایه های ملی و شناسنامه دار ما، در صحنه های بحرانی ملی نیز با مردم سرزمین خویش صادقانه همراه و همصدا شوند. قطعا مناطق روستایی زلزله زده، امروز عرصه ای ناب و آزمونی عملی برای حضور داوطلبانه و تخصصی این گروههاست تا مردم بتوانند به سایر اقدامات و بیانیه های پی در پی و دندان شکن شان! در حوزه های دیگر اعم از رسانه ای و غیر، قدری اعتماد کنند!

🔰 کورش محمدی
رئیس انجمن آسیب شناسی اجتماعی ایران


http://telegram.me/Iranianspa
اولین ویژه نامه همایش فرهنگ دانشگاهی و نهادینه شدن گفتمان علم در مجله مطالعات اجتماعی ایران منتشر شد.

در این ویژه نامه شماری از مقالات ارسالی به همایش به چاپ رسیده است که عبارتند از:

ویژگی های فرهنگی دانشجویان رشته های هنر(شناخت وضع موجود پیش شرط برنامه ریزی فرهنگی) / غلامرضا اسکندریان، هادی برغمدی

تمهیدی برای پاسخ به این مسئله که چه کسی می‌تواند به مسئله دانشگاه بیاندیشد؟ / طاها بخشی نژاد

انسجام اجتماعی، دانشجو و دانشگاه در ایران / محمدعلی زكینگرش دانشجویان نسبت به خانواده، زنان و جنسیت / خدیجه کشاورز

پیشنهاد مدل و روشی چند بعدی برای سنجش فساد در آموزش عالی / داود حسینی هاشم زاده، محمد فاضلی، حسن محدثی گیلوایی

فلسفة دانشگاه عامه پسند: تبارشناسی مجادله‌های گفتمانی دانش / علی اصغر هدایتی، محمد زینالی اُناری

این مقالات در شماره زمستان ۱۳۹۵ دوره دهم این نشریه منتشر شده و در آینده نیز بخش دیگری از مقالات همایش در ویژه نامه های بعدی این نشریه چاپ خواهد شد. شایان ذکر است که پیشتر مقالات همایش فرهنگ دانشگاهی و نهادینه شدن گفتمان علم ثبت ISC نیز شده بودند.

@thing
hamsohbati.pdf
911.1 KB
همصحبتی

محمد زینالی اُناری، روزنامه اعتماد، 8آذر 1396

@thing
حس زندگی

محمد زینالی اناری، همشهری، ۱۱آذر۱۳۹۶

@thing
💢زنان مستقل
✍روشنک قاسمی

🔸در دوران دبیرستان دوستی داشتم شاداب و پرنشاط که دوست های زیادی داشت . یک روز با پوشش چادر به مدرسه آمد و در جواب نگاه های متعجب ما گفت : که عقد کرده نامزدش این را خواسته ، کم کم دایره ی دوستانش محدود و محدود ترشد تاجایی که به کل باهمه قطع ارتباط کرد ، شیطنت هایش را کنار گذاشت و تبدیل شد به دختر حرافی که تا فرصتی می یافت با آب و تاب از نامزدش تعریف میکرد ...
🔸چند سال که گذشت همیشه با به یاد آوردن او با خود میگفتم آن همه تاثیر پذیری به خاطر سن کمش بوده ، وارد محیط دانشگاه شدم و با دختران فراوانی که شبیه دوستم بودند مواجه شدم با وابستگی شدید تر . اینبار نه همسر عقدی بلکه هرپسری که با یکی از همکلاسی هایم دوست میشد برای کل زندگی او تصمیم می گرفت . بارها شد موقع بیررون رفتن دسته جمعی ، یک نفر با چهره ای ناراضی وناراحت از ما جدا میشد که چه ؟ فلانی خوشش نمیاد من با دوستام برم بیرون . و این قبیل جمله ها مدام تکرار میشد : فلانی اجازه نمیده ، فلانی دوست نداره آرایش کنم ، فلانی گفته هرجا میری باید به من بگی.....
🔸فضای مجازی که فراگیر شد به جای عکس پروفایلشان از عکس نوشته های اینچنینی استفاده کردند : آقامون گفته حق نداری عکس بذاری ، هرچی آقامون بگه ، ... و حتی شده که عکس (به قول خودشان ) آقایشان را روی پروفایل خود قرار داده اند
دوست داشتن و دوست داشته شدن حس بی نظیری است و حتی انسانها گاهی نیاز دارند که حس خوب از رابطه ی عاشقانه و سالمشان را با دیگران به اشتراک بگذارند ، اما اینکه مدام اعلام کنند تمام افکار و رفتارشان زیر نظر مستقیم فرد دیگری است عجیب است . و عجیب تر اینکه این زنان فکر میکنند اگر همه جا جار بزنند چقدر تحت تایر فرد مقابلشان هستند ، همه و مخصوصا هم جنسانشان رای به خوشبختی آنها میدهند . در صورتی که این رفتار فقط و فقط حاکی از یه چيز است : نداشتن استقلال هویتی . در واقع وابسته بودن ، تغییر دادن افکار و ظاهر خود به خاطر خوشایند فرد دیگر به هیچ عنوان افتخار کردن ندارد . فردی که برای شخصیت خود ارزش قائل نیست هرگز نمی تواند خوشبخت باشد .
🔸نکته ی دیگر نقطه ی مقابل ماجراست .
تا به حال دیده اید یک آقا پست بگذارد هرچی خانمم بگه ؟ یا به دوستانش بگوید : خانمم گفته با شما باشگاه نرم ، ظاهر و رفتارش را تغییر دهد و دیگر خودش نباشد صرف اینکه طرف مقابل آنگونه دوست دارد ؟ نمیگویم هیچ اما همه ی ما کمتر مردی را با این خصوصیات میشناسیم . ندیدن این رفتارهای وابسته از سمت آقایان می تواند دودلیل داشته باشد : اول اینکه آنها هویت مستقلی دارند که برایش احترام قائلند و به هیچکس اجازه نمیدهند تغییرش دهد و یا اینکه اگرهم شخصيت تاثیر پذیزی داشته باشند به خاطر مسائل فرهنگی آن را جار نمیزنند .
باید به این نقطه برسیم که اگر کسی من را دوست دارد باید با تمام خصوصیاتم دوست داشته باشد . البته که در یک رابطه ی سالم دوطرف باید تلاش کنند تا نواقص و رفتارهای بدشان را تصحیح کنند اما هرگز نباید نظر و عقیده ی شخصی خود را به دیگری تحمیل کنند . من اگر افسار تمام حرکات و رفتار زندگی ام را به بهانه ی دوست داشتن به طرف مقابل بدهم دیگر من نیستم . فرد ساختگی ای شده ام باب میل او ، وتا همیشه درگیر این سوال اساسی می مانم : اگر او آن فرد ساختگی را میپسندد پس چرا از اول به سراغ من آمد ؟
🔸اگر رفتار و خصوصيات من كه مهم ترين موضوع در رابطه است را دوست نداشت پس چه چيزي باعث جذبش به سمت من شده ؟
چهره؟ موقعيت اجتماعي؟ ثروت؟
كه هركدام از اينها باشد بايد فاتحه ي آن رابطه را خواند .
🔸در آخر شايد با خواندن اين متن با خود فكر كني نكند من هم از آن دسته زن هاي وابسته هستم كه در هر مكان و زمان فرياد ميزنم من و شخصيتم به شدت تحت تاثير فرد ديگري هستيم ؟
🔸دوست عزيز خودت را باور داشته باش وهر زمان كه احساس كردي شخصيتت براي بهتر شدن نياز به تغييير دارد تغيير كن و با اراده و تصميم خودت از ديگران تاثير بگير
به اميد دنيايي مملو از زنان مستقل و شاد
@thing
@WomenDemands