نکته: جامعه شناسی تجربه pinned «دیزنی لند ایرانی محمد زینالی اُناری، پژوهشگر فرهنگ عامه سرزمین جادوها یا دیزنی لند، شهرک ها یا پارک هایی بازساخته شده شبیه قصرهای جادویی ای است که در کارتون های کودکانه مانند سرزمین عجایب و ... دیده می شد. این پارک ها در کشورهای غربی مثل آمریکا و ... شکل…»
Audio
سخنرانی سیدجواد میری در بقعه شیخ صفیالدین اردبیلی و شاه اسماعیل صفوی
عنوان سخنرانی:
تاملی در باب "نسبت" ما و شیخ صفیالدین اردبیلی
چهارشنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۲
@seyedjavadmiri
عنوان سخنرانی:
تاملی در باب "نسبت" ما و شیخ صفیالدین اردبیلی
چهارشنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۲
@seyedjavadmiri
Forwarded from 👩🌾 زنان روستایی و عشایری
درد بی درمان سدسازی
روزی نیست که مصاحبه، میزگرد، اظهارنظر کارشناسی و نوشتار کارشناسان و مسئولان سابق و حاضر و حتی متهمان وضعیت موجود آب کشور از آبهای زیرزمینی گرفته تا آبهای سطحی و تالابها در رسانه های معتبر کشور چاپ نشود.
اما دریغ از این که یک مدیر به این هشدارها توجه کند. اگر چنین بود این همه فریادهای دلسوزان کشور و کنشگران به جایی می رسید.
یک دهه است که کارشناسان هشدار میدهند؛ اما روزبه روز وضعیت منابع آب بدتر و تصمیمات مدیران در همه حوزه ها ترسناک تر شده است. سدسازی و خشکاندن رودها و تالابها با تعداد چاههای غیرمجاز و مجاز مسابقه خشکاندن ایران گذاشته اند.
بعنوان مثال احداث سد خرسان 3 برای منابع برفی و یخچالهای زاگرس سم است؛ اما شرکت آب نیرو که دهها کارشناس دارد درخواست احداث آن را می کند. سوال این است که با وجود نقش مهم جنگلهای زاگرس در تعادل بخشی به آب و هوا و تامین منابع آب کشور؛ ایا آنها نمیدانند این سد چه عواقبی برای زاگرس و منابع آب کشور دارد؟
بسیار بعید است که ندانند اما چرا با این که میدانند (و یا اگر هم نمیدانند صدها کارشناس درباره همه پیامدهای زیستی، اجتماعی و اقتصادی آن هشدار میدهند) این همه برای احداث این سد که جهنمی در دل زاگرس ایجاد میکند دست و پا می زنند؟
منافع چه کسانی مهمتر از محافظت از آب و خاک و جنگل و زمینهای باارزش کشاورزی کشور است که اینچنین تیشه بر ریشه پایداری سرزمین می زنند؟ چه کسانی از منافع این سد سود می برند که از قانون و اصل 50 قانون اساسی فراترند؟
این مساله است که فهم این همه سدسازی و پشت بند آن پروژه های انتقال آب را بر سرشاخه های کارون و زاگرس دشوار می کند.
🆔@ruralwomenissues
#نه_به_سد_خرسان۳
روزی نیست که مصاحبه، میزگرد، اظهارنظر کارشناسی و نوشتار کارشناسان و مسئولان سابق و حاضر و حتی متهمان وضعیت موجود آب کشور از آبهای زیرزمینی گرفته تا آبهای سطحی و تالابها در رسانه های معتبر کشور چاپ نشود.
اما دریغ از این که یک مدیر به این هشدارها توجه کند. اگر چنین بود این همه فریادهای دلسوزان کشور و کنشگران به جایی می رسید.
یک دهه است که کارشناسان هشدار میدهند؛ اما روزبه روز وضعیت منابع آب بدتر و تصمیمات مدیران در همه حوزه ها ترسناک تر شده است. سدسازی و خشکاندن رودها و تالابها با تعداد چاههای غیرمجاز و مجاز مسابقه خشکاندن ایران گذاشته اند.
بعنوان مثال احداث سد خرسان 3 برای منابع برفی و یخچالهای زاگرس سم است؛ اما شرکت آب نیرو که دهها کارشناس دارد درخواست احداث آن را می کند. سوال این است که با وجود نقش مهم جنگلهای زاگرس در تعادل بخشی به آب و هوا و تامین منابع آب کشور؛ ایا آنها نمیدانند این سد چه عواقبی برای زاگرس و منابع آب کشور دارد؟
بسیار بعید است که ندانند اما چرا با این که میدانند (و یا اگر هم نمیدانند صدها کارشناس درباره همه پیامدهای زیستی، اجتماعی و اقتصادی آن هشدار میدهند) این همه برای احداث این سد که جهنمی در دل زاگرس ایجاد میکند دست و پا می زنند؟
منافع چه کسانی مهمتر از محافظت از آب و خاک و جنگل و زمینهای باارزش کشاورزی کشور است که اینچنین تیشه بر ریشه پایداری سرزمین می زنند؟ چه کسانی از منافع این سد سود می برند که از قانون و اصل 50 قانون اساسی فراترند؟
این مساله است که فهم این همه سدسازی و پشت بند آن پروژه های انتقال آب را بر سرشاخه های کارون و زاگرس دشوار می کند.
🆔@ruralwomenissues
#نه_به_سد_خرسان۳
👍2
Forwarded from مجله میدان فرهنگ
22.pdf
75.3 MB
ویژه نامه استاد علی رضاقلی (والا)
مجله رسانه فرهنگ
انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات
مدیرمسئول: دکتر هادی خانیکی
@ResaneFarhang
مجله رسانه فرهنگ
انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات
مدیرمسئول: دکتر هادی خانیکی
@ResaneFarhang
❤2
Forwarded from مجله میدان فرهنگ
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from جامعه شناسی حوزه عمومی
«اساس ریاضیات بر آزادی بنا نهاده شده»
سخنرانی دکتر امیر جعفری، در گردهمایی فارغالتحصیلان دانشگاه صنعتی شریف را بشنوید که توضیح میدهد چطور با تدریس تاریخ ریاضیات باید آزاداندیشی را گسترش دهیم.
"متأسفانه حکومتها دوست دارند به مردمی حکومت کنند که اندیشههایشان گروگان گرفته شده، مردمی که گوسفندگونه باشند؛ یعنی هر چی به آنها گفته شود، بگویند: باشد. این فقط برای کشورهای جهان سوم نیست، من خودم پانزده سال در آمریکا زندگی کردم...."
@CircleMathematics
سخنرانی دکتر امیر جعفری، در گردهمایی فارغالتحصیلان دانشگاه صنعتی شریف را بشنوید که توضیح میدهد چطور با تدریس تاریخ ریاضیات باید آزاداندیشی را گسترش دهیم.
"متأسفانه حکومتها دوست دارند به مردمی حکومت کنند که اندیشههایشان گروگان گرفته شده، مردمی که گوسفندگونه باشند؛ یعنی هر چی به آنها گفته شود، بگویند: باشد. این فقط برای کشورهای جهان سوم نیست، من خودم پانزده سال در آمریکا زندگی کردم...."
@CircleMathematics
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
سخنرانی جناب آقای دکتر امیر جعفری
سخنرانی جناب آقای دکتر امیر جعفری در پنجمین کنفرانس سالیانه انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف 11 و 12 دی ماه 98
👍1👏1
Forwarded from انسانشناسی و فرهنگ
✅شماره ۲۵ فصلنامه رسانه-فرهنگ با موضوع انسانشناسی و فرهنگ منتشر شد
✍بیست و پنجمین شماره مجله رسانه فرهنگ، از سوی انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، به مدیر مسئولی هادی خانیکی و سردبیری یوسف پاکدامن منتشر شد. سردبیران مهمان این شماره زهره دودانگه و محمد زینالی اُناری هستند.
این شماره «رسانه فرهنگ»، به صورت ویژه، به انسانشناسی و فرهنگ پرداخته است.
انسانشناسی و فرهنگ که در میانه دهه هشتاد شمسی با یک وبگاه کار خود را آغاز کرد، فعالیتهای خود را در قالب نشستهای علمی، پروژههای پژوهشی، چاپ کتاب و ویژهنامه، برنامههای ویدئویی و… گسترش داده و به شبکه وسیعی از کنشگران علمی و فرهنگی شکل داده است. لذا در این ویژهنامه این پرسش اساسی موضوع بخش مهمی از مقالات بوده که آیا انسانشناسی و فرهنگ توانسته به یک نهاد اجتماعی تبدیل شود یا نه؟
علاقهمندان میتوانند نسخه رایگان این شماره مجله رسانه فرهنگ را از این وبگاه دریافت نمایند:
Https://Irancsca.Ir/2024/03/15951/
✍بیست و پنجمین شماره مجله رسانه فرهنگ، از سوی انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، به مدیر مسئولی هادی خانیکی و سردبیری یوسف پاکدامن منتشر شد. سردبیران مهمان این شماره زهره دودانگه و محمد زینالی اُناری هستند.
این شماره «رسانه فرهنگ»، به صورت ویژه، به انسانشناسی و فرهنگ پرداخته است.
انسانشناسی و فرهنگ که در میانه دهه هشتاد شمسی با یک وبگاه کار خود را آغاز کرد، فعالیتهای خود را در قالب نشستهای علمی، پروژههای پژوهشی، چاپ کتاب و ویژهنامه، برنامههای ویدئویی و… گسترش داده و به شبکه وسیعی از کنشگران علمی و فرهنگی شکل داده است. لذا در این ویژهنامه این پرسش اساسی موضوع بخش مهمی از مقالات بوده که آیا انسانشناسی و فرهنگ توانسته به یک نهاد اجتماعی تبدیل شود یا نه؟
علاقهمندان میتوانند نسخه رایگان این شماره مجله رسانه فرهنگ را از این وبگاه دریافت نمایند:
Https://Irancsca.Ir/2024/03/15951/
Tasnif Ranghaye Tabiat / Avaz Afshari
Jalal Taj Esfahani, Morteza Mahjoubi, Arsalan Dargahi, Hossein Yahaghi…
رنگ های طبیعت (افشاری)
آهنگساز : عبدالحسین خان برازنده
شاعر : شیدا اصفهانی و سعدی شیرازی
خواننده : تاج اصفهانی
اجرا : ارکستر محجوبی ۱۳۱۲
پیانو : مرتضی خان محجوبی
تار : ارسلان خان درگاهی
ویلن : حسین خان یاحقی
تنبک : رضا روانبخش
غزل آواز از سعدی
وقت بهارست خیز، تا به تماشا رویم
تکیه بر ایام نیست، تا دگر آید بهار
@navayeirani
آهنگساز : عبدالحسین خان برازنده
شاعر : شیدا اصفهانی و سعدی شیرازی
خواننده : تاج اصفهانی
اجرا : ارکستر محجوبی ۱۳۱۲
پیانو : مرتضی خان محجوبی
تار : ارسلان خان درگاهی
ویلن : حسین خان یاحقی
تنبک : رضا روانبخش
غزل آواز از سعدی
وقت بهارست خیز، تا به تماشا رویم
تکیه بر ایام نیست، تا دگر آید بهار
@navayeirani
Forwarded from مجله میدان فرهنگ
56.pdf
40.1 MB
🔸 مجله رسانه فرهنگ
🔹شماره ۵۶
🔹مدیر مسئول: هادی خانیکی
🔹️سردبیر: یوسف پاکدامن
🔹سردبیر میهمان: زهره دودانگه و محمد زینالی اناری
🔹ویژهنامه انسان شناسی و فرهنگ
✴️ کانال مجله رسانه فرهنگ در تلگرام
@ResaneFarhang
✴ صفحه مجله رسانه فرهنگ در اینستاگرام
http://www.instagram.com/resanefarhang.mag
🔹شماره ۵۶
🔹مدیر مسئول: هادی خانیکی
🔹️سردبیر: یوسف پاکدامن
🔹سردبیر میهمان: زهره دودانگه و محمد زینالی اناری
🔹ویژهنامه انسان شناسی و فرهنگ
✴️ کانال مجله رسانه فرهنگ در تلگرام
@ResaneFarhang
✴ صفحه مجله رسانه فرهنگ در اینستاگرام
http://www.instagram.com/resanefarhang.mag
👏1
ArtMusic |l|l Telegram : @ir2taraneh
ArtMusic |l|l Telegram : @ir2taraneh
چو بید بر سر ایمان خویش می لرزم
شیطان، همواه در نجوا است. زندگی، میل به زیبایی های آن و دوری از سختی هایش، نیازها را فزون می دهد و آدمی همواره گرسنه ی منابع مالی است. هر قدر هم از زر و زیور زندگی دوری بجوئیم، نیازهای سلامتی خود و اطرافیان برای اشخاصی که دون پایه و دستمزدبگیر هستند، باز سختی های خود را دارد. نگه داشتن پاکی مالی و حفظ کرامت نفس روز به روز دشوار تر می شود و در این میان، پیشنهادهای بی شرمانه هم هر روز و همواره ما را به داشتن زنگی راحت تر و آسوده تر فرا می خواند. همواره ایمان مان برای از دست دادن شرافیت و وجدان، به خصوص در رعایت ساحت علم و اخلاق علمی، در حال سست شدن است و در این روزگار شنیدن این شعر حافظ با صدای بهرام سارنگ التیامی است بر زخم وجدان.
@thing
شیطان، همواه در نجوا است. زندگی، میل به زیبایی های آن و دوری از سختی هایش، نیازها را فزون می دهد و آدمی همواره گرسنه ی منابع مالی است. هر قدر هم از زر و زیور زندگی دوری بجوئیم، نیازهای سلامتی خود و اطرافیان برای اشخاصی که دون پایه و دستمزدبگیر هستند، باز سختی های خود را دارد. نگه داشتن پاکی مالی و حفظ کرامت نفس روز به روز دشوار تر می شود و در این میان، پیشنهادهای بی شرمانه هم هر روز و همواره ما را به داشتن زنگی راحت تر و آسوده تر فرا می خواند. همواره ایمان مان برای از دست دادن شرافیت و وجدان، به خصوص در رعایت ساحت علم و اخلاق علمی، در حال سست شدن است و در این روزگار شنیدن این شعر حافظ با صدای بهرام سارنگ التیامی است بر زخم وجدان.
@thing
👍3❤1
هنرمند یا باعرضه
محمد زینالی اُناری
این روزها، دو سریال #در_انتهای_شب و #افعی_تهران در شبکههای خانگی در حال تماشا است. نگاهی اسطورهشناسانه به این فیلم نکاتی را که برآمده از معضلات جامعه ایرانی است، به ما رهنمون میکند. نوسازی اجتماعی و اقتصادی جامعه ایرانی مبتنی بر نیروی کار به ویژه نیروی کار مردانه است که در آن مسئولیت کار و زندگی بیشتر بر عهده مرد است. #مرد، قهرمانی است که باید خیر و سعادت را از دل هزاران حادثهی عمرش برچیند و برای خانوادهاش به ارمغان آورد. همانطور که قهرمانان باعرضهی جامعه سنتی با اتکا بر قدرت و #غیرت، مسائل ایل و قوم را ذیل ید خود در میآورند.اما جامعهی جدید، جامعهی ماهران و فنورزها است و چنین به نظر میآید که افراد با داشتن خلاقیت هنری میتوانند کار و زندگی کنند.
در این دو سریال سوژهی مرد ایرانی، هنوز همان قهرمان با عرضه است. چرا که هنوز هم همانند دوران فئودالیسم، مرد ایرانی، نه با مهارت، بلکه بواسطهی عرضه است که از زیر بار هزاران مشکل سرسامآور انباشته در زندگی امروزی بیرون میآید. به بیان مارکوزه، انسان ماهر منقاد مشکلات سرسامآور جامعه امروزی است که نظام اجتماعی او را اسیر فرایندهای سرکوب و سلطه کرده و برای مدیریت بهتر جامعه امکان مسئولیت اجتماعیاش را ندارد. اما در این دو فیلم روایت از این قرار است که فرد خلاق چنان بیارزش و از اعتبار ساقط شده که به موجودی زائد و بیارزش تبدیل شده است. در جامعهی ایرانی، به سبب دیرپا ماندن گفتما نفئودالیسم، امور صوری و تشریفاتی چنان رونق گرفتهاند که اگر فردی به هنر یا مهارتش به دید نقادانه و کیفی نگاه کند، به موجودی زائد، دردسرساز و بیعرضه تبدیل میشود.
بیعرضه، صفت هر فردی است که توانایی همنوایی با فرایند سطحیسازی و فرصتطلبی در جامعه معاصر را نداشته و به جنسیت فرد مربوط نیست، بلکه بار آن را نقش آشنای مرد در این فیلم میکشد.
@thing
محمد زینالی اُناری
این روزها، دو سریال #در_انتهای_شب و #افعی_تهران در شبکههای خانگی در حال تماشا است. نگاهی اسطورهشناسانه به این فیلم نکاتی را که برآمده از معضلات جامعه ایرانی است، به ما رهنمون میکند. نوسازی اجتماعی و اقتصادی جامعه ایرانی مبتنی بر نیروی کار به ویژه نیروی کار مردانه است که در آن مسئولیت کار و زندگی بیشتر بر عهده مرد است. #مرد، قهرمانی است که باید خیر و سعادت را از دل هزاران حادثهی عمرش برچیند و برای خانوادهاش به ارمغان آورد. همانطور که قهرمانان باعرضهی جامعه سنتی با اتکا بر قدرت و #غیرت، مسائل ایل و قوم را ذیل ید خود در میآورند.اما جامعهی جدید، جامعهی ماهران و فنورزها است و چنین به نظر میآید که افراد با داشتن خلاقیت هنری میتوانند کار و زندگی کنند.
در این دو سریال سوژهی مرد ایرانی، هنوز همان قهرمان با عرضه است. چرا که هنوز هم همانند دوران فئودالیسم، مرد ایرانی، نه با مهارت، بلکه بواسطهی عرضه است که از زیر بار هزاران مشکل سرسامآور انباشته در زندگی امروزی بیرون میآید. به بیان مارکوزه، انسان ماهر منقاد مشکلات سرسامآور جامعه امروزی است که نظام اجتماعی او را اسیر فرایندهای سرکوب و سلطه کرده و برای مدیریت بهتر جامعه امکان مسئولیت اجتماعیاش را ندارد. اما در این دو فیلم روایت از این قرار است که فرد خلاق چنان بیارزش و از اعتبار ساقط شده که به موجودی زائد و بیارزش تبدیل شده است. در جامعهی ایرانی، به سبب دیرپا ماندن گفتما نفئودالیسم، امور صوری و تشریفاتی چنان رونق گرفتهاند که اگر فردی به هنر یا مهارتش به دید نقادانه و کیفی نگاه کند، به موجودی زائد، دردسرساز و بیعرضه تبدیل میشود.
بیعرضه، صفت هر فردی است که توانایی همنوایی با فرایند سطحیسازی و فرصتطلبی در جامعه معاصر را نداشته و به جنسیت فرد مربوط نیست، بلکه بار آن را نقش آشنای مرد در این فیلم میکشد.
@thing
👍2
رضا پهلوی که طرفدارانش به نظر دکتر آزاد ارمکی به ۱۵ درصد هم نمیرسند با رسانه هایش انتخابات ایران را سیرک خواند و ۶۰ درصد را علیه اصلاح طلبان اجماع کرد.
البته ۳۰ درصد این افراد همیشه رای می دادند و ۳۰ درصد باقی سالها تحت تاثیر او یا بی تفاوتی خودشان بودند، در این انتخابات با تحریک داغدیدگان جنبش مهسا و اعتراضات کارگری، زنان، معلمان و دانشجویان آنها را در برابر اصلاح طلبان گذاشت.
البته بخشی از معترضان سالها از بی تفاوتی کارگزارانی های اصلاح طلب به درد و رنج آنها بویژه پس از رسیدن به قدرت ناراحت بودند و همین زمینه ساز شکاف بین دو جریان همیشگی کارگزاران و چپ شد.
یکی از برنده های اساسی اعتراض به رای، پهلویسم بود که بنظر خودش برای فردا روزی که حاکمیت با رویاهای پیامبرانه آقای جلیلی وارد نزاعهای بین المللی می شود برنامه دارد.
@thing
البته ۳۰ درصد این افراد همیشه رای می دادند و ۳۰ درصد باقی سالها تحت تاثیر او یا بی تفاوتی خودشان بودند، در این انتخابات با تحریک داغدیدگان جنبش مهسا و اعتراضات کارگری، زنان، معلمان و دانشجویان آنها را در برابر اصلاح طلبان گذاشت.
البته بخشی از معترضان سالها از بی تفاوتی کارگزارانی های اصلاح طلب به درد و رنج آنها بویژه پس از رسیدن به قدرت ناراحت بودند و همین زمینه ساز شکاف بین دو جریان همیشگی کارگزاران و چپ شد.
یکی از برنده های اساسی اعتراض به رای، پهلویسم بود که بنظر خودش برای فردا روزی که حاکمیت با رویاهای پیامبرانه آقای جلیلی وارد نزاعهای بین المللی می شود برنامه دارد.
@thing
👍2👎2❤1
نکته: جامعه شناسی تجربه pinned «انتخابات ایران: رویارویی میان دو گفتار مردم و ملت آنچه اینک می توان به این مقاله افزود، این است که در این کارزار ما با تقابل حماسه و ایدئولوژی مواجه هستیم. حماسه به معنای بازنمایی های سنت و غیرت در نترسیدن مردم ایران از جنگ و هواداری سازمان یافته ( جمع گرایی…»
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شعر ساعد باقری، آهنگساز احمدعلی راغب، خواننده حسن فدائیان.mp4
❤2
هر چه می خواهد بگوید هر که می خواهد
هر چه می خواهد بگوید تلخ یا شیرین
من تو را می گویم ای باغ بهار آور
ای نماز آبها را قبله دیرین !
من تو را می گویم ای بالیدنت از خاک
باور آنان که بر ماندن برآشفتند
من تو را می گویم ای باغی که مبعوثان
قصه گل کردنت را بارها گفتند
در خطرگاهی که طبع زرد هر طوفان
شهوت قتل درختان تو را دارد
یا به میدانی که هر باد خزان فرمای
حرص مرگ سبز رختان تو را دارد
در خطرگاهی که فکر برگریزان را
پرورانده هر طرف جادوگری تردست
در کمینگاه غفلتهای بد هنگام
می فشارد تیشه زر ساز خود در دست
من دعای نیمه شبهای دلم این است
در تو روز پنجه آویختن با باد
لحظه تا لحظه درختان راست قامت تر
و آتش سبز چمن ها شهله ورتر باد
یا به هنگامی که دست تیشه در کار است
تا که ناگاهان فرود آید به هر ریشه
سبز اعجازی به امداد تو برخیزد
در مصاف ریشه هایت بشکند تیشه
.............
خواهم ای گل کرده داغ زمین ای باغ
در پناه دستهای باغبان مانی
بانگ برداری که باری ما نمی خشکیم
پشت پاییز و زمستان را بلرزانی
ساعد باقری
هر چه می خواهد بگوید تلخ یا شیرین
من تو را می گویم ای باغ بهار آور
ای نماز آبها را قبله دیرین !
من تو را می گویم ای بالیدنت از خاک
باور آنان که بر ماندن برآشفتند
من تو را می گویم ای باغی که مبعوثان
قصه گل کردنت را بارها گفتند
در خطرگاهی که طبع زرد هر طوفان
شهوت قتل درختان تو را دارد
یا به میدانی که هر باد خزان فرمای
حرص مرگ سبز رختان تو را دارد
در خطرگاهی که فکر برگریزان را
پرورانده هر طرف جادوگری تردست
در کمینگاه غفلتهای بد هنگام
می فشارد تیشه زر ساز خود در دست
من دعای نیمه شبهای دلم این است
در تو روز پنجه آویختن با باد
لحظه تا لحظه درختان راست قامت تر
و آتش سبز چمن ها شهله ورتر باد
یا به هنگامی که دست تیشه در کار است
تا که ناگاهان فرود آید به هر ریشه
سبز اعجازی به امداد تو برخیزد
در مصاف ریشه هایت بشکند تیشه
.............
خواهم ای گل کرده داغ زمین ای باغ
در پناه دستهای باغبان مانی
بانگ برداری که باری ما نمی خشکیم
پشت پاییز و زمستان را بلرزانی
ساعد باقری
❤5
نکتهای در مورد سخنان و بحثهای دوست گرامی مصطفی مهرآئین
رحیم محمدی
۱۴ تیر ۱۴۰۳
من هم تعدادی از فایلهای سخنرانی و گفتگوهای دوست گرامی آقای مصطفی مهرآئین را گوش دادهام. بنابراین لازم میدانم نکتهای در مورد عقبگاهِ بحثها و سخنان ایشان عرض کنم.
در واقع ایشان موقعیت و شرایط جامعه ایران و سیاست ایرانی را با آنچه که در کتابهای ترجمهای و انگلیسی خوانده یکی میداند و به سادگی آنها را به اینجا و اوضاع آدمهای اینجا تعمیم میدهد.
اساساً این تعمیم سادهانگاری و خطاست. زیرا استفاده از نظرات و مفاهیم آنها در مورد اینجا و آدمهای اینجا، صد نوع احتیاط اندیشهای و مفهومی نیاز دارد که اگر نباشد، خواننده و گوینده را به گمراهی میبرد.
چنین خطایی یک زمان با سادهانگاری روشنفکران چپ در ایران آغاز شد و گذشت زمان نیز اندکی از خطا بودن آن تعمیمها و انطباقهای ناروا را روشن کرده است.
یکی از پیشنیازها و ضروریات استفادهی درست از نظریات و مفاهیم متفکران اروپایی و کتابها و مقالات ترجمهای در مورد اینجا، این است که خواننده و گوینده، تاریخ ایران را، دست کم تاریخ معاصر ایران را اندیشیده باشد، باز تأکید میکنم "اندیشیده باشد" نه فقط به صورت سطحی خوانده باشد، تا درکی مفهومی از شکستهای تکوین انسان جدید ایرانی و جامعه و سیاست اینجایی پیدا کرده باشد، همینطور درکی از وجوه خاص بودگی جامعه ایرانی و این انسانی که در "اینجا و اکنون" زندگی میکند پیدا کرده باشد تا بتواند با احتیاط و با ایجاد تغییراتی در مفاهیم و نظریات آنها، از آنها برای توضیح جامعه ایرانی و انسان ایرانی بهرهای ببرد.
در غیر اینصورت استفادهی خام و بدون تغییر از آنها خود شخص را به گمراهی شناختی و نظری میبرد و خیال میکند آنچه فهمیده و میگوید، حقیقت است و چنان با شدّت و غلظت سخن میگوید که گویا به حقیقتی پنهان دست یافته است و دیگران از این مهم بیخبرند.
مقداری روشنتر بگویم؛ جهانِ هانا آرنت و امثال او، نسبتی با جهانِ ایرانی و انسان اینجایی ندارد و تعمیم ناروایِ نتایج و مفاهیم آنها به اینجا نادانی و گمراهی است و مخاطبان و شنوندگان این بحثها را هم گمراه میکند.
#مصطفی_مهرآئین
تلگرام جامعه ایرانی:
https://t.me/RahimMohamadi
واتساپ جامعه ایرانی:
https://chat.whatsapp.com/IxZpaituwxd9KpX9d8trxi
رحیم محمدی
۱۴ تیر ۱۴۰۳
من هم تعدادی از فایلهای سخنرانی و گفتگوهای دوست گرامی آقای مصطفی مهرآئین را گوش دادهام. بنابراین لازم میدانم نکتهای در مورد عقبگاهِ بحثها و سخنان ایشان عرض کنم.
در واقع ایشان موقعیت و شرایط جامعه ایران و سیاست ایرانی را با آنچه که در کتابهای ترجمهای و انگلیسی خوانده یکی میداند و به سادگی آنها را به اینجا و اوضاع آدمهای اینجا تعمیم میدهد.
اساساً این تعمیم سادهانگاری و خطاست. زیرا استفاده از نظرات و مفاهیم آنها در مورد اینجا و آدمهای اینجا، صد نوع احتیاط اندیشهای و مفهومی نیاز دارد که اگر نباشد، خواننده و گوینده را به گمراهی میبرد.
چنین خطایی یک زمان با سادهانگاری روشنفکران چپ در ایران آغاز شد و گذشت زمان نیز اندکی از خطا بودن آن تعمیمها و انطباقهای ناروا را روشن کرده است.
یکی از پیشنیازها و ضروریات استفادهی درست از نظریات و مفاهیم متفکران اروپایی و کتابها و مقالات ترجمهای در مورد اینجا، این است که خواننده و گوینده، تاریخ ایران را، دست کم تاریخ معاصر ایران را اندیشیده باشد، باز تأکید میکنم "اندیشیده باشد" نه فقط به صورت سطحی خوانده باشد، تا درکی مفهومی از شکستهای تکوین انسان جدید ایرانی و جامعه و سیاست اینجایی پیدا کرده باشد، همینطور درکی از وجوه خاص بودگی جامعه ایرانی و این انسانی که در "اینجا و اکنون" زندگی میکند پیدا کرده باشد تا بتواند با احتیاط و با ایجاد تغییراتی در مفاهیم و نظریات آنها، از آنها برای توضیح جامعه ایرانی و انسان ایرانی بهرهای ببرد.
در غیر اینصورت استفادهی خام و بدون تغییر از آنها خود شخص را به گمراهی شناختی و نظری میبرد و خیال میکند آنچه فهمیده و میگوید، حقیقت است و چنان با شدّت و غلظت سخن میگوید که گویا به حقیقتی پنهان دست یافته است و دیگران از این مهم بیخبرند.
مقداری روشنتر بگویم؛ جهانِ هانا آرنت و امثال او، نسبتی با جهانِ ایرانی و انسان اینجایی ندارد و تعمیم ناروایِ نتایج و مفاهیم آنها به اینجا نادانی و گمراهی است و مخاطبان و شنوندگان این بحثها را هم گمراه میکند.
#مصطفی_مهرآئین
تلگرام جامعه ایرانی:
https://t.me/RahimMohamadi
واتساپ جامعه ایرانی:
https://chat.whatsapp.com/IxZpaituwxd9KpX9d8trxi
Telegram
جامعه ایرانی
دغدغهها و توضیحات جامعهشناختی از جامعه ایرانی ـ..ـ دکتر رحیـم محـمّدی
Sociology
رحیم محمدی
Rahim mohamadi
Rahim mohammadi
Sociology
رحیم محمدی
Rahim mohamadi
Rahim mohammadi
ادب آداب دارد
محمد زینالی اناری
- از نظر نوربرت الیاس، فرایند مدرنیته نوعی گسترش آداب است، کدها و جزئیات نظام جدید به تدریج و بر اساس نهادها خلق می شود. افراد در جریان مشارکت همدلانه، در درون آن روابط هم شکل شده، به حاملهای کدهای اخلاقی و آداب چندین نهادی تبدیلی می شوند که زندگی شان از خلال آن می گذرد. مثال اعلی مدرسه، نهاد مدرن نوسازی اجتماعی جامعه ایرانی، ما را در خود می بلعد تا از ما فردی جدی، اهل دقت و ریاضت، محاسبه گر با مهارت های ارتباطی و اخلاقی بسازد. بعد از بیرون جهیدن از آن جزو سنخ شاگردان فلان مدرسه یا حتی فلان دانشگاه محسوب می شویم و با ورودمان در نهادهای دیگر کشور ممکن است دیگران را هم با فرهنگ مدرسه یا دانشگاه مان همشکل کنیم.
- سالها در مدرسه هایی با معلمانی الگوبخش درس خواندم. در فرهنگ خویشاوندی محلات، کانون های فرهنگی، هیئت های قرآنی و انجمن های هنری اردبیل رشد و نمو کرده ام و هم شکلی من با اغلب افرادی بود که نمود جدیت، ادب و آرامش بوده و خود به خود شکل خاصی به من بخشیده اند. اما در دوره هایی که با بچه های مدرسه های دیگر همکلاس می شدم یا در محیط های شغلی با سایر اشکال رفتاری متغیر مواجه می شدم، تحمل کدهای اخلاقی و آداب خشن و سلطه گرانه بر من دشوار بوده است. یک فرد عادی ساکن همین شهر و درس خوانده در مدرسه و دانشگاه، در میان افرادی بودم که گاه تحمل شوخی ها، رفتارهای جنسیت زده، تابوهایی که بیشتر به فرهنگ احساسات بدوی شبیه بوده و گاه تا پایان وقت کاری خسته و دلزده ام ساخته تا بی طرفی و تنهایی اختیار کرده حسرت گذشته های اخلاقی و ساکت این شهر را بخورم.
- نهاد سیاسی هم چنین بوده، وقتی در کودکی کتاب های مذهبی و ادبی می خواندم، نکوهش از دروغ گفتن، امانتداری و ارزش های متعدد اخلاقی چنان بر من وارد شده که همواره زندگی با دو صحنه ی متعدد بر من دشوار شده است. در حالی که همین الآن که می نویسم، از دالان وحشتی از دروغ های افرادی به ظاهر معتبر و محترم رد می شوم و وعده هایی که برای همکاری و غیره گرفته ام، به صورت نخودسیاه و سرکار گذاشتن بوده است. این را در همین هفته های اخیر در دنیای سیاست و انتخاب رئیس جمهور هم دیدم. دروغ بستن، جک ساختن و تحقیر و مسخره همدیگر که هجو و آلودگی اش برای فردی که با رسوب های اخلاقی صوفیان و حکمای اردبیل بزرگ شده به شدت ویران کننده است. می گویند ایران مدرن، اما وحشت از بی اخلاقی انسان ها و گروه های سیاسی و ایدئولوژیک مرا آزرده و ویران می سازد و از هر طرف که می روم، جز وحشتم نمی افزاید؛ زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت.
@thing
محمد زینالی اناری
- از نظر نوربرت الیاس، فرایند مدرنیته نوعی گسترش آداب است، کدها و جزئیات نظام جدید به تدریج و بر اساس نهادها خلق می شود. افراد در جریان مشارکت همدلانه، در درون آن روابط هم شکل شده، به حاملهای کدهای اخلاقی و آداب چندین نهادی تبدیلی می شوند که زندگی شان از خلال آن می گذرد. مثال اعلی مدرسه، نهاد مدرن نوسازی اجتماعی جامعه ایرانی، ما را در خود می بلعد تا از ما فردی جدی، اهل دقت و ریاضت، محاسبه گر با مهارت های ارتباطی و اخلاقی بسازد. بعد از بیرون جهیدن از آن جزو سنخ شاگردان فلان مدرسه یا حتی فلان دانشگاه محسوب می شویم و با ورودمان در نهادهای دیگر کشور ممکن است دیگران را هم با فرهنگ مدرسه یا دانشگاه مان همشکل کنیم.
- سالها در مدرسه هایی با معلمانی الگوبخش درس خواندم. در فرهنگ خویشاوندی محلات، کانون های فرهنگی، هیئت های قرآنی و انجمن های هنری اردبیل رشد و نمو کرده ام و هم شکلی من با اغلب افرادی بود که نمود جدیت، ادب و آرامش بوده و خود به خود شکل خاصی به من بخشیده اند. اما در دوره هایی که با بچه های مدرسه های دیگر همکلاس می شدم یا در محیط های شغلی با سایر اشکال رفتاری متغیر مواجه می شدم، تحمل کدهای اخلاقی و آداب خشن و سلطه گرانه بر من دشوار بوده است. یک فرد عادی ساکن همین شهر و درس خوانده در مدرسه و دانشگاه، در میان افرادی بودم که گاه تحمل شوخی ها، رفتارهای جنسیت زده، تابوهایی که بیشتر به فرهنگ احساسات بدوی شبیه بوده و گاه تا پایان وقت کاری خسته و دلزده ام ساخته تا بی طرفی و تنهایی اختیار کرده حسرت گذشته های اخلاقی و ساکت این شهر را بخورم.
- نهاد سیاسی هم چنین بوده، وقتی در کودکی کتاب های مذهبی و ادبی می خواندم، نکوهش از دروغ گفتن، امانتداری و ارزش های متعدد اخلاقی چنان بر من وارد شده که همواره زندگی با دو صحنه ی متعدد بر من دشوار شده است. در حالی که همین الآن که می نویسم، از دالان وحشتی از دروغ های افرادی به ظاهر معتبر و محترم رد می شوم و وعده هایی که برای همکاری و غیره گرفته ام، به صورت نخودسیاه و سرکار گذاشتن بوده است. این را در همین هفته های اخیر در دنیای سیاست و انتخاب رئیس جمهور هم دیدم. دروغ بستن، جک ساختن و تحقیر و مسخره همدیگر که هجو و آلودگی اش برای فردی که با رسوب های اخلاقی صوفیان و حکمای اردبیل بزرگ شده به شدت ویران کننده است. می گویند ایران مدرن، اما وحشت از بی اخلاقی انسان ها و گروه های سیاسی و ایدئولوژیک مرا آزرده و ویران می سازد و از هر طرف که می روم، جز وحشتم نمی افزاید؛ زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت.
@thing
❤3👏1