Forwarded from جامعه شناسی سیاسی (Hossein Bashiri Guivi)
سبلان در محاصره سوداگران
حسین بشیری گیوی
#جامعه_شناس
پس از رنسانس کشورهای اروپایی مسیر توسعه را در صنعتی شدن و تولید یافتند. در دوره فئودالیسم اگر زمین به عنوان سرمایه فئودال ها محسوب می شد در دوره سرمایه داری کارخانه و تولید و وسایل تولید و ابزار تولید به عنوان سرمایه به حساب آمد و در اوایل قرن ۲۰ در عصر ارتباطات اطلاعات و به عنوان سرمایه محسوب می شود و بیشتر کشورهای صنعتی از توسعه به توسعه پایدار رسیدند در کارزارهای انتخاباتی انرژی پاک به عنوان مفهوم اصلی مناظرات در بین کاندیداها بحث می شود.
اما در ایران هنوز در فکر مسئولین توسعه امری بیهوده می باشد. با اینکه در دوره فئودالیسم زمین به عنوان سرمایه تلقی می شد در ایران ۱۴۰۰ بلوک های قدرت سرمایه را در خام فروشی و جنگل کردن بیابان ، خالی کردن چاه های نفت و گاز ، تاراج طبیعت بکر به نام معدن ، جاده کشی در دل سبلان به نام گردشگری و در نهایت در یک کلام می توان گفت که به ایران آتش می کشند تا زمین سوخته صاحب نداشته باشد.
به نام گردشگری در دل کوه سبلان جاده کشی می کنند، بله کاملا درست است که کارکرد آشکار جاده کشی در سبلان همان توسعه گردشگری است ولی کارکرد پنهان جاده کشی در دل کوه سبلان همچون انتقال سنگ آهن مشکین به چین و یا سنگ های گرانیتی به دیگر استان ها و کشورها به صورت خام می باشد.
جاده های استان اردبیل از شمال استان تا جنوب استان (جاده سرچم ) به جاده مرگ در کشور معروف شده است اگر در عصر تحریم های بین المللی با کمبود منابع کشور مواجه است. چگونه است که برای جاده کشی در دل کوه سبلان در زمانیکه ویروس کمونیستی کرونا غوغا می کند منابع به حد کافی وجود دارد . شاید ویروس کمونیستی برای این است که ملت ها درگیر مرگ و میر باشند برای اینکه از کیش تا سبلان به کمونیست ها واگذار شود.
در عصر ارتباطات بهترین و آسانترین راه برای اشتغال برای افراد استان توسعه زیرساخت های فناوری ارتباطات می باشد . زمان جاده کشی برای اشتغال سال هاست که گذشته است در شرایط کنونی اگر مسئولی در حوزه فناوری ارتباطات و اطلاعات برنامه ارائه کند قابل قبول است و شهروندان باید از آن حمایت کنند وگرنه جاده کشی در دل طبیعت آن هم در دل کوه سبلان قطعا برای کوه خواری و خام فروشی منابع معدنی سبلان می باشد.
زمان آن است که شاعران و هنرمندان به تبعیت از منظومه سهندیه شهریار که سروده بود « شاه داغیم، چال پاپاغیم،ائل دایاغیم، شانلی سهندیم
باشی توفانلی سهندیم» برای ساوالان هم منظومه هایی سروده ، تابلوها برای نمایش کشیده شود
اگر امروز شهروندان از سلطان ساوالان محافظت نکنند و در برابر این جنایت بی تفاوت باشند نه ساوالانی خواهد بود نه شعر وهنر هنرمندان این دیار ، لذا لازم است شهروندان زنجیره انسانی در برابر این جنایت بکشند تا بیش از این ناله و نفرین زرتشت از آتش فشان ساوالان دامن مردمان این مرز و بوم را نگیرد
https://t.me/azadikhojastehazadi/4552
حسین بشیری گیوی
#جامعه_شناس
پس از رنسانس کشورهای اروپایی مسیر توسعه را در صنعتی شدن و تولید یافتند. در دوره فئودالیسم اگر زمین به عنوان سرمایه فئودال ها محسوب می شد در دوره سرمایه داری کارخانه و تولید و وسایل تولید و ابزار تولید به عنوان سرمایه به حساب آمد و در اوایل قرن ۲۰ در عصر ارتباطات اطلاعات و به عنوان سرمایه محسوب می شود و بیشتر کشورهای صنعتی از توسعه به توسعه پایدار رسیدند در کارزارهای انتخاباتی انرژی پاک به عنوان مفهوم اصلی مناظرات در بین کاندیداها بحث می شود.
اما در ایران هنوز در فکر مسئولین توسعه امری بیهوده می باشد. با اینکه در دوره فئودالیسم زمین به عنوان سرمایه تلقی می شد در ایران ۱۴۰۰ بلوک های قدرت سرمایه را در خام فروشی و جنگل کردن بیابان ، خالی کردن چاه های نفت و گاز ، تاراج طبیعت بکر به نام معدن ، جاده کشی در دل سبلان به نام گردشگری و در نهایت در یک کلام می توان گفت که به ایران آتش می کشند تا زمین سوخته صاحب نداشته باشد.
به نام گردشگری در دل کوه سبلان جاده کشی می کنند، بله کاملا درست است که کارکرد آشکار جاده کشی در سبلان همان توسعه گردشگری است ولی کارکرد پنهان جاده کشی در دل کوه سبلان همچون انتقال سنگ آهن مشکین به چین و یا سنگ های گرانیتی به دیگر استان ها و کشورها به صورت خام می باشد.
جاده های استان اردبیل از شمال استان تا جنوب استان (جاده سرچم ) به جاده مرگ در کشور معروف شده است اگر در عصر تحریم های بین المللی با کمبود منابع کشور مواجه است. چگونه است که برای جاده کشی در دل کوه سبلان در زمانیکه ویروس کمونیستی کرونا غوغا می کند منابع به حد کافی وجود دارد . شاید ویروس کمونیستی برای این است که ملت ها درگیر مرگ و میر باشند برای اینکه از کیش تا سبلان به کمونیست ها واگذار شود.
در عصر ارتباطات بهترین و آسانترین راه برای اشتغال برای افراد استان توسعه زیرساخت های فناوری ارتباطات می باشد . زمان جاده کشی برای اشتغال سال هاست که گذشته است در شرایط کنونی اگر مسئولی در حوزه فناوری ارتباطات و اطلاعات برنامه ارائه کند قابل قبول است و شهروندان باید از آن حمایت کنند وگرنه جاده کشی در دل طبیعت آن هم در دل کوه سبلان قطعا برای کوه خواری و خام فروشی منابع معدنی سبلان می باشد.
زمان آن است که شاعران و هنرمندان به تبعیت از منظومه سهندیه شهریار که سروده بود « شاه داغیم، چال پاپاغیم،ائل دایاغیم، شانلی سهندیم
باشی توفانلی سهندیم» برای ساوالان هم منظومه هایی سروده ، تابلوها برای نمایش کشیده شود
اگر امروز شهروندان از سلطان ساوالان محافظت نکنند و در برابر این جنایت بی تفاوت باشند نه ساوالانی خواهد بود نه شعر وهنر هنرمندان این دیار ، لذا لازم است شهروندان زنجیره انسانی در برابر این جنایت بکشند تا بیش از این ناله و نفرین زرتشت از آتش فشان ساوالان دامن مردمان این مرز و بوم را نگیرد
https://t.me/azadikhojastehazadi/4552
Telegram
آزادي خجسته آزادي
Forwarded from یادداشت
صنعت گردشگری یا بازار پیمانکاری؟
محمد زینالی اُناری
در خبرها آمده بود که در جریان راهسازی به امکانات گردشگری کوه سبلان اعتراضاتی صورت گرفته است. معترضان معتقدند که طرح راهسازی به سبلان فاقد پیوست زیست محیطی است. طرفداران جاده سازی پیست اسکی معتقدند که این جزو حقوق ورزشی آن ها و رونق گردشگری استان است. به هر صورت، ما امروز نیاز به داوری درخصوص این موضوع داریم نه تهمت زنی و تقلیل مسئله به قهوه خوردن طرفداران محیط زیست یا سیگار کشیدن طرفداران جاده کشی.
مشکلات مربوط به توسعه ی گردشگری در منطقه ی سبلان ابتدا یک مشکل زیست محیطی به نظر می رسد. اما کمی دقت بیشتر می بینیم سیاست هایی که به محیط زیست ضربه می زند، صرفاً سیاست های عمرانی نیستند بلکه ناشی از یک مشکل اساسی در کشور هستند. برنامه های توسعه از سال 1320 حول و حوش برنامه نویسی های توسعه ی عمرانی می گردند و به همین دلیل بازار بزرگی از مهندسان و پیمانکاران را با هزینه ها و حق العمل های بالا شکل داده اند که تحمل هیچ گونه بیکاری و کسادی را نمی پذیرد.
بخش بزرگی از اقتصاد ایران متکی به گردش مالی پیمانکاران و شرکت های مهندسی ای است که قشر زیادی را درگیر خود کرده اند و عدم توجه به موقع موجب شده است کار تا بیکاری گسترده ی تحصیل کرده های عمرانی هم برسد. طبیعی است که گردش کار گسترده نمیتواند به یکباره فروکاسته شود. خصوصاً این که ما با قشرهای کم برخوردار طرف نیستیم بلکه با گروهی مواجه هستیم که قدرت اجتماعی و اقتصادی بالایی را در کشور کسب کرده اند و در خصوص بازار کار خود چانه زنی های مکرر انجام می دهند و سهم بیشتری در چارت اداری کشور دارند.
این گردش مالی برای توجیه خود از در توسعه وارد می شود، در حالی که صرفاً یک گردش مالی است و بازار تولید کننده ی آسفالت و شن و نخودی است و کارگاه هایی که از رکود بازار خود در عذاب اند. لذا فشار شدیدی روی مدیران دولتی و نمایندگان است تا این گردش کار را شتاب بخشند و رونق دهند. به خصوص این که ورود آن ها به مراحل سیاستگذاری باعث شده است که همچنان بر طبل توسعه ی عمرانی که باعث و بانی بسیاری ازمشکلات اجتماعی ایران شده است، بدمند.
دادن طرح های توسعه ی شهری بدون در نظر گرفتن ظرفیت شهرها برای ازدیاد جمعیت و مساحت، ساختن شهرک های کارگرنشین بدون در نظر گرفتن کاربری های عمومی و هضم این ضرورت ها در زندگی خصوصی مردم و مشکلات متعددی که تولید می کند، بالای شهرسازی مداوم از مناطق مختلف شهری و مکیدن ارزش افزوده های شهری و گردآوردن آن در بازارهای مسکن تا حد دپوی مسکن در دست انبوه داران مسکن، رونق ساخت و ساز نوستالژیک به اسم ویلا در روستاها و تخریب فضاهای طبیعی و همچنین رشد و گسترش ساخت و سازهای بی رویه به صورت بازار، پاساژ و مال که شهرها را به صورت شهرهای «دیزنی لندی» در آورده که به جای مکان های آرام سکونت به بافت های دوقطبی شهرهای تجارتی تبدیل کرده است، از نمونه های طرح های عمرانی ای است که قصدش صرفا گرداندن چرخ فعالیت های عمرانی در کشور است تا جلوی بیکاری و گرسنگی پیمانکاران، مصالح فروشان و شرکت های عمرانی را بگیرد.
در این صورت می توان رشد و گسترش ساخت و ساز در اردبیل که تا یقه ی قله ی سبلان نیز رفته و قصد رونق بازار ساخت و ساز از منطقه ی شهری به حومه های ویلایی با عنوان گردشگری سلامت و گردشگری ورزشی تبدیل کرده است را ناشی از منطق توسعه ی بازار پیمانکاری طرحهای عمرانی دانست و نه چیزی بیش از آن. در حالی که مباحث مربوط به گردشگری مباحثی اقتصادی هستند و برای راه اندازی آنها نه صرفاً منطق توسعه ی عمرانی که نیاز به برنامه ریزی اقتصادی و داشتن تفاهم اساسی با جامعه ی محلی و فعالان مدنی و حتی جلب مشارکت آنان ضروری است. این در حالی است که ساده ترین مفهوم قانونی همچون پیوست های اجتماعی و زیست محیطی که از اساسی ترین مفاهیم اقتصادی این دوره و زمانه است را منتشر نکرده و به اقناع جامعه و فعالان مدنی نپرداخته اند چه این که مدعی اتکای بر کاریزمای سرمایه گذاران بوده و تا کنون توجیه اقتصادی سرمایه گذار صنعت گردشگری را نیز به عموم مردم اعلام نکرده و تصدیق و همراهی آن ها را بر نیانگیخته اند.
@ardabilnote
محمد زینالی اُناری
در خبرها آمده بود که در جریان راهسازی به امکانات گردشگری کوه سبلان اعتراضاتی صورت گرفته است. معترضان معتقدند که طرح راهسازی به سبلان فاقد پیوست زیست محیطی است. طرفداران جاده سازی پیست اسکی معتقدند که این جزو حقوق ورزشی آن ها و رونق گردشگری استان است. به هر صورت، ما امروز نیاز به داوری درخصوص این موضوع داریم نه تهمت زنی و تقلیل مسئله به قهوه خوردن طرفداران محیط زیست یا سیگار کشیدن طرفداران جاده کشی.
مشکلات مربوط به توسعه ی گردشگری در منطقه ی سبلان ابتدا یک مشکل زیست محیطی به نظر می رسد. اما کمی دقت بیشتر می بینیم سیاست هایی که به محیط زیست ضربه می زند، صرفاً سیاست های عمرانی نیستند بلکه ناشی از یک مشکل اساسی در کشور هستند. برنامه های توسعه از سال 1320 حول و حوش برنامه نویسی های توسعه ی عمرانی می گردند و به همین دلیل بازار بزرگی از مهندسان و پیمانکاران را با هزینه ها و حق العمل های بالا شکل داده اند که تحمل هیچ گونه بیکاری و کسادی را نمی پذیرد.
بخش بزرگی از اقتصاد ایران متکی به گردش مالی پیمانکاران و شرکت های مهندسی ای است که قشر زیادی را درگیر خود کرده اند و عدم توجه به موقع موجب شده است کار تا بیکاری گسترده ی تحصیل کرده های عمرانی هم برسد. طبیعی است که گردش کار گسترده نمیتواند به یکباره فروکاسته شود. خصوصاً این که ما با قشرهای کم برخوردار طرف نیستیم بلکه با گروهی مواجه هستیم که قدرت اجتماعی و اقتصادی بالایی را در کشور کسب کرده اند و در خصوص بازار کار خود چانه زنی های مکرر انجام می دهند و سهم بیشتری در چارت اداری کشور دارند.
این گردش مالی برای توجیه خود از در توسعه وارد می شود، در حالی که صرفاً یک گردش مالی است و بازار تولید کننده ی آسفالت و شن و نخودی است و کارگاه هایی که از رکود بازار خود در عذاب اند. لذا فشار شدیدی روی مدیران دولتی و نمایندگان است تا این گردش کار را شتاب بخشند و رونق دهند. به خصوص این که ورود آن ها به مراحل سیاستگذاری باعث شده است که همچنان بر طبل توسعه ی عمرانی که باعث و بانی بسیاری ازمشکلات اجتماعی ایران شده است، بدمند.
دادن طرح های توسعه ی شهری بدون در نظر گرفتن ظرفیت شهرها برای ازدیاد جمعیت و مساحت، ساختن شهرک های کارگرنشین بدون در نظر گرفتن کاربری های عمومی و هضم این ضرورت ها در زندگی خصوصی مردم و مشکلات متعددی که تولید می کند، بالای شهرسازی مداوم از مناطق مختلف شهری و مکیدن ارزش افزوده های شهری و گردآوردن آن در بازارهای مسکن تا حد دپوی مسکن در دست انبوه داران مسکن، رونق ساخت و ساز نوستالژیک به اسم ویلا در روستاها و تخریب فضاهای طبیعی و همچنین رشد و گسترش ساخت و سازهای بی رویه به صورت بازار، پاساژ و مال که شهرها را به صورت شهرهای «دیزنی لندی» در آورده که به جای مکان های آرام سکونت به بافت های دوقطبی شهرهای تجارتی تبدیل کرده است، از نمونه های طرح های عمرانی ای است که قصدش صرفا گرداندن چرخ فعالیت های عمرانی در کشور است تا جلوی بیکاری و گرسنگی پیمانکاران، مصالح فروشان و شرکت های عمرانی را بگیرد.
در این صورت می توان رشد و گسترش ساخت و ساز در اردبیل که تا یقه ی قله ی سبلان نیز رفته و قصد رونق بازار ساخت و ساز از منطقه ی شهری به حومه های ویلایی با عنوان گردشگری سلامت و گردشگری ورزشی تبدیل کرده است را ناشی از منطق توسعه ی بازار پیمانکاری طرحهای عمرانی دانست و نه چیزی بیش از آن. در حالی که مباحث مربوط به گردشگری مباحثی اقتصادی هستند و برای راه اندازی آنها نه صرفاً منطق توسعه ی عمرانی که نیاز به برنامه ریزی اقتصادی و داشتن تفاهم اساسی با جامعه ی محلی و فعالان مدنی و حتی جلب مشارکت آنان ضروری است. این در حالی است که ساده ترین مفهوم قانونی همچون پیوست های اجتماعی و زیست محیطی که از اساسی ترین مفاهیم اقتصادی این دوره و زمانه است را منتشر نکرده و به اقناع جامعه و فعالان مدنی نپرداخته اند چه این که مدعی اتکای بر کاریزمای سرمایه گذاران بوده و تا کنون توجیه اقتصادی سرمایه گذار صنعت گردشگری را نیز به عموم مردم اعلام نکرده و تصدیق و همراهی آن ها را بر نیانگیخته اند.
@ardabilnote
Forwarded from کتابفروشی علوم اجتماعی ( اندیشه احسان)
📔راز کرونای ایرانی
🖊نوشته: محمد زینالی اناری
💵 ۲۵۰۰۰ تومان
۱۱۸ صفحه
📚نشر و پخش اندیشه احسان
آی دی سفارش👇👇👇
@ehsan_borji1
📞66466001-2
www.andishehehsan.com
@zoodbookbot
#تازهای_نشر
🆔 @sociologybooksstore
🖊نوشته: محمد زینالی اناری
💵 ۲۵۰۰۰ تومان
۱۱۸ صفحه
📚نشر و پخش اندیشه احسان
آی دی سفارش👇👇👇
@ehsan_borji1
📞66466001-2
www.andishehehsan.com
@zoodbookbot
#تازهای_نشر
🆔 @sociologybooksstore
Forwarded from ارغنون هامون، بازگشت به آینده
✴️ راز کرونای ایرانی
✳️ نوشته: محمد زینالی اناری
🔶 ۲۵۰۰۰ تومان
⚪️ ۱۱۸ صفحه
❇️ انتشارات هامون نو
📚مرکز پخش: اندیشه احسان
www.hamooniran.ir
@zoodbookbot
#تازهای_نشر
🆔 @hamooniran
✳️ نوشته: محمد زینالی اناری
🔶 ۲۵۰۰۰ تومان
⚪️ ۱۱۸ صفحه
❇️ انتشارات هامون نو
📚مرکز پخش: اندیشه احسان
www.hamooniran.ir
@zoodbookbot
#تازهای_نشر
🆔 @hamooniran
کتاب راز کرونای ایرانی (پالتویی)(هامون نو) اثر محمد زینالی اناری - اندیشه احسان | با تخفیف | 30بوک
https://www.30book.com/Book/106232/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D9%87%D8%A7%D9%85%D9%88%D9%86-%D9%86%D9%88-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%86
https://www.30book.com/Book/106232/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D9%87%D8%A7%D9%85%D9%88%D9%86-%D9%86%D9%88-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%86
30Book
کتاب راز کرونای ایرانی (پالتویی)(هامون نو) اثر محمد زینالی اناری - اندیشه احسان | با تخفیف | 30بوک
خرید اینترنتی و آنلاین کتاب راز کرونای ایرانی (پالتویی)(هامون نو) نوشته محمد زینالی اناری و ترجمه از نشر اندیشه احسان، در فروشگاه آنلاین کتاب ۳۰ بوک. کتاب عمومی، علمی، عمومی
Forwarded from گفتاردرمانی با وثوقی (Atabak Vosughi)
به حمد خدا، امروز سیام شهریور نود و نه، اولین کتاب تخصصیام با همراهی همکلاسی خوبم خانم #امیرافشار و با کمکهای دوست عزیزم #سعید_مغانلو آماده ارائه شد..
متقاضیان میتوانند حضوری و یا تلفنی، کتاب را تهیه بفرمایند.
#ذهن_زیبا
۸۸۰۰۶۵۷۶
۸۸۰۰۳۱۹۳
📣 هدیه من به شما؛
همکاران عضو انجمن علمی #گفتاردرمانی (با احراز هویت و تایید تسویه از انجمن) با بیست درصد تخفیف میتوانند تهیه کنند..
🛵 ارسال بالای بیست نسخه رایگان خواهد بود.
متقاضیان میتوانند حضوری و یا تلفنی، کتاب را تهیه بفرمایند.
#ذهن_زیبا
۸۸۰۰۶۵۷۶
۸۸۰۰۳۱۹۳
📣 هدیه من به شما؛
همکاران عضو انجمن علمی #گفتاردرمانی (با احراز هویت و تایید تسویه از انجمن) با بیست درصد تخفیف میتوانند تهیه کنند..
🛵 ارسال بالای بیست نسخه رایگان خواهد بود.
http://motaleat.acecr.ac.ir/fa/news/22959/%D8%A7%D9%86%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B8%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C
@thing
@thing
دفتر مطالعات فرهنگی جهاد دانشگاهی
انفعال دانشگاه و ظهور امر کرونایی - دفتر مطالعات فرهنگی جهاد دانشگاهی
حال دانشگاه به مثابه ی نهاد ساختاری و شامل مجموعه های انسانی با وظائف و دستور زبان عملی مورد تصور ما است که در بند...
4_6003514322959993112.pdf
508.9 KB
وبینار علمی آموزشی « راز کرونای ایرانی»
پژوهشکده سلامت روانی اجتماعی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
انجمن جامعه شناسی ایران دفتر تبریز و اردبیل
سخنرانان:
دکتر صمد رسول زاده، جامعه شناس
محمد زینالی اناری، دانشجوی جامعه شناسی
Http://vc.azaruniv.ac.ir/rmmtnpxdr25l
@thing
پژوهشکده سلامت روانی اجتماعی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
انجمن جامعه شناسی ایران دفتر تبریز و اردبیل
سخنرانان:
دکتر صمد رسول زاده، جامعه شناس
محمد زینالی اناری، دانشجوی جامعه شناسی
Http://vc.azaruniv.ac.ir/rmmtnpxdr25l
@thing
نکته: جامعه شناسی تجربه pinned «گروه مربوط به کانال حاضر: جامعه شناسی تجربه @SoExperience»
Forwarded from آینده (عباس عبدی)
🔴خطرناکتر از رانت
🔻اعتماد ۷ مهر ۱۳۹۹
🔘این روزها ریز و درشت بویژه از اصولگرایان در حال حمله کردن به افراد راه یافته به این مجلس هستند که چرا خودروی دنای اتومات گرفتهاید؟ مجلس انقلابی و از این کارها؟! البته این آقایان و خانمها مستحق آن هستند که چنین حملات تندی متوجه آنان شود. چون هر کس خربزه میخورد پای لرزش نیز باید بنشیند. هنگامی که همهاش در پی سر دادن شعارهای سادهزیستی و نفی ثروتاندوزی و... بودند، باید فکر این روز را میکردند که حق ندارند یک خودروی اینچنینی هم به قیمت بخس بگیرند. از این رو اعتراضی به این حملات ندارم، ولی این انتقادات در برابر ایراداتی که در باره این نمایندگان باید مورد توجه افکار عمومی قرار گیرد، بسیار کماهمیت است.
🔘پیش از پرداختن به یک مورد مهم آن، توضیح میدهم که اولاً این سر و صداها دیر یا زود فرو مینشیند و نمایندگان نیز به خودروی خود میرسند، حتی اگر نرسیدند هم به نحو دیگری هزینهای چند برابر را به جیب ملت و از طریق بودجه مجلس بار میکنند. مهمتر این که راههای بهتری وجود دارد تا بدون اطلاع عمومی، از منابع و رانتهای فراوان دیگری برخوردار شوند. مگر نه اینکه اخیراً اسنادی منتشر شد که عدهای برای حل مشکل صلاحیت و حضور نامزدهای انتخاباتی پولهای کلانی میگرفتند و در برابر این سوال که این ارقام زیاد است، پاسخ میدادند که بیشتر از آن را در مجلس در میآوری. خوب این یک واقعیت است که اگر کسی بخواهد امکانش هست، ولی دریافت این خودرو حتی اگر حق هیچ نمایندهای نباشد، در برابر مشکلات دیگر این نمایندگان هیچ است.
🔘افراد به مجلس میروند که کاری برای جامعه کنند. حداقل این ادعا را شعار میدهند. میروند که قانون بنویسند، نظارت کنند، برای وزارتخانهها به افراد شایسته رای دهند. هر نمایندهای هم برحسب صلاحیت و علایق خودش به کمیسیون مربوط میرود. بنابراین هر نمایندهای که در مجلس است، حداقل در موضوعات مربوط به کمیسیون خود باید کارشناس باشد. اگر هم کارشناس خبرهای نباشد، حداقل باید در سطح کارشناس متوسط باشد. یعنی درک او از مسایل آن کمیسیون متعارف و معقول باشد، در غیر این صورت حضور او در مجلس و به عنوان نماینده جز زیان هیچ اثر دیگری ندارد. چه خودرو بگیرد، چه نگیرد.
🔘اگر نمایندگان انجام وظیفه نمایند و قوانین خوب بنویسند و نظارت موثر کنند در این صورت و به نظر بنده اگر ماهانه یک خودرو هم به آنان داده شود اشکالی ندارد. چون سود آنان برای کشور بسیار بسیار بیشتر است. ولی نمایندهای که درکی از امور ندارد، حتی اگر حقوق هم نگیرد ناهار هم از خانه بیاورد، باز هم زیانرسان به مردم و کشور است و نبودش بهتر از بودش است.
🔘برای نمونه بد نیست که به اظهارات یکی از اعضای کمیسیون فرهنگی این مجلس اشاره کنیم. وی در گفتگوی تلویزیونی در باره فرزندآوری سخنان حیرتآوری میگوید که نشاندهنده بیاطلاعی محض گوینده از مسأله جمعیت در کشور است.
🔘وی ابتدا توضیح میدهد که ما دچار کاهش جمعیت شدهایم... در سال 120 هزار نوزاد متولد میشود و 700 هزار کودککشی تحت عنوان سقط جنین داریم. سپس به توصیف سلاخی کودک به وسیله دستگاه سقط جنین میپردازد و اینکه کودک مقاومت میکند و به جداره رحم میچسبد!
🔘از آنجا که اطلاعی از فرآیند سقط جنین ندارم، لذا در این مورد اظهار نظری نمیکنم، ولی هر سه گزاره اولیه وی غلط است. اول اینکه مطلقاً دچار کاهش جمعیت نشدهایم. تا سال گذشته، سالانه حدود یک میلیون نفر بر جمعیت کشور افزوده میشد. جمعیت کشور در سال 1395، 80 میلیون نفر بوده است که اکنون پس از 4 سال در آبان ماه امسال به بیش از 84 میلیون نفر خواهد رسید که حدود یک میلیون نفر در هر سال افزایش دارد.
🔘نکته دوم اینکه متولدین سالانه 120 هزار نفر نیست، بلکه متولدین در هر سال پیش از ده برابر این رقم است. در سالهای 1395، 1396 و 1397، حدود 4/4 میلیون نوزاد متولد شده است. 12 برابر بیش از رقمی که این آقا ادعا کرده است.
🔘به علاوه 700 هزار سقط جنین را از کجا آوردهاند؟ هیچ آمار رسمی که این عدد یا حتی نزدیک به این رقم را تایید کند وجود ندارد. تقریباً غیر ممکن است که این تعداد سقط جنین در کشور باشد و افراد دستاندرکار آن بازداشت نشوند. به علاوه این چه جامعه بیرحمی است که در برابر 120 هزار کودک به دنیا آمده، 700 هزار کودک را سقط میکند! مسأله مهمتر از افزایش زاد و ولد این خشونت و بیرحمی است.
🔘یکی از علل بیاعتمادی مردم به ادعاهای حکومت در خصوص خطر کاهش رشد جمعیت، همین اظهارات خلاف واقع و بیاطلاعیهای عجیب از ماجرا است. این ناآگاهیها از گرفتن زمین، خانه، خودرو، سفر خارجی، حقوق بالا، وام بدون بهره و 1500 دوز واکسن آنفولانزا و از هر رانت دیگری خطرناکتر است.
🔻اعتماد ۷ مهر ۱۳۹۹
🔘این روزها ریز و درشت بویژه از اصولگرایان در حال حمله کردن به افراد راه یافته به این مجلس هستند که چرا خودروی دنای اتومات گرفتهاید؟ مجلس انقلابی و از این کارها؟! البته این آقایان و خانمها مستحق آن هستند که چنین حملات تندی متوجه آنان شود. چون هر کس خربزه میخورد پای لرزش نیز باید بنشیند. هنگامی که همهاش در پی سر دادن شعارهای سادهزیستی و نفی ثروتاندوزی و... بودند، باید فکر این روز را میکردند که حق ندارند یک خودروی اینچنینی هم به قیمت بخس بگیرند. از این رو اعتراضی به این حملات ندارم، ولی این انتقادات در برابر ایراداتی که در باره این نمایندگان باید مورد توجه افکار عمومی قرار گیرد، بسیار کماهمیت است.
🔘پیش از پرداختن به یک مورد مهم آن، توضیح میدهم که اولاً این سر و صداها دیر یا زود فرو مینشیند و نمایندگان نیز به خودروی خود میرسند، حتی اگر نرسیدند هم به نحو دیگری هزینهای چند برابر را به جیب ملت و از طریق بودجه مجلس بار میکنند. مهمتر این که راههای بهتری وجود دارد تا بدون اطلاع عمومی، از منابع و رانتهای فراوان دیگری برخوردار شوند. مگر نه اینکه اخیراً اسنادی منتشر شد که عدهای برای حل مشکل صلاحیت و حضور نامزدهای انتخاباتی پولهای کلانی میگرفتند و در برابر این سوال که این ارقام زیاد است، پاسخ میدادند که بیشتر از آن را در مجلس در میآوری. خوب این یک واقعیت است که اگر کسی بخواهد امکانش هست، ولی دریافت این خودرو حتی اگر حق هیچ نمایندهای نباشد، در برابر مشکلات دیگر این نمایندگان هیچ است.
🔘افراد به مجلس میروند که کاری برای جامعه کنند. حداقل این ادعا را شعار میدهند. میروند که قانون بنویسند، نظارت کنند، برای وزارتخانهها به افراد شایسته رای دهند. هر نمایندهای هم برحسب صلاحیت و علایق خودش به کمیسیون مربوط میرود. بنابراین هر نمایندهای که در مجلس است، حداقل در موضوعات مربوط به کمیسیون خود باید کارشناس باشد. اگر هم کارشناس خبرهای نباشد، حداقل باید در سطح کارشناس متوسط باشد. یعنی درک او از مسایل آن کمیسیون متعارف و معقول باشد، در غیر این صورت حضور او در مجلس و به عنوان نماینده جز زیان هیچ اثر دیگری ندارد. چه خودرو بگیرد، چه نگیرد.
🔘اگر نمایندگان انجام وظیفه نمایند و قوانین خوب بنویسند و نظارت موثر کنند در این صورت و به نظر بنده اگر ماهانه یک خودرو هم به آنان داده شود اشکالی ندارد. چون سود آنان برای کشور بسیار بسیار بیشتر است. ولی نمایندهای که درکی از امور ندارد، حتی اگر حقوق هم نگیرد ناهار هم از خانه بیاورد، باز هم زیانرسان به مردم و کشور است و نبودش بهتر از بودش است.
🔘برای نمونه بد نیست که به اظهارات یکی از اعضای کمیسیون فرهنگی این مجلس اشاره کنیم. وی در گفتگوی تلویزیونی در باره فرزندآوری سخنان حیرتآوری میگوید که نشاندهنده بیاطلاعی محض گوینده از مسأله جمعیت در کشور است.
🔘وی ابتدا توضیح میدهد که ما دچار کاهش جمعیت شدهایم... در سال 120 هزار نوزاد متولد میشود و 700 هزار کودککشی تحت عنوان سقط جنین داریم. سپس به توصیف سلاخی کودک به وسیله دستگاه سقط جنین میپردازد و اینکه کودک مقاومت میکند و به جداره رحم میچسبد!
🔘از آنجا که اطلاعی از فرآیند سقط جنین ندارم، لذا در این مورد اظهار نظری نمیکنم، ولی هر سه گزاره اولیه وی غلط است. اول اینکه مطلقاً دچار کاهش جمعیت نشدهایم. تا سال گذشته، سالانه حدود یک میلیون نفر بر جمعیت کشور افزوده میشد. جمعیت کشور در سال 1395، 80 میلیون نفر بوده است که اکنون پس از 4 سال در آبان ماه امسال به بیش از 84 میلیون نفر خواهد رسید که حدود یک میلیون نفر در هر سال افزایش دارد.
🔘نکته دوم اینکه متولدین سالانه 120 هزار نفر نیست، بلکه متولدین در هر سال پیش از ده برابر این رقم است. در سالهای 1395، 1396 و 1397، حدود 4/4 میلیون نوزاد متولد شده است. 12 برابر بیش از رقمی که این آقا ادعا کرده است.
🔘به علاوه 700 هزار سقط جنین را از کجا آوردهاند؟ هیچ آمار رسمی که این عدد یا حتی نزدیک به این رقم را تایید کند وجود ندارد. تقریباً غیر ممکن است که این تعداد سقط جنین در کشور باشد و افراد دستاندرکار آن بازداشت نشوند. به علاوه این چه جامعه بیرحمی است که در برابر 120 هزار کودک به دنیا آمده، 700 هزار کودک را سقط میکند! مسأله مهمتر از افزایش زاد و ولد این خشونت و بیرحمی است.
🔘یکی از علل بیاعتمادی مردم به ادعاهای حکومت در خصوص خطر کاهش رشد جمعیت، همین اظهارات خلاف واقع و بیاطلاعیهای عجیب از ماجرا است. این ناآگاهیها از گرفتن زمین، خانه، خودرو، سفر خارجی، حقوق بالا، وام بدون بهره و 1500 دوز واکسن آنفولانزا و از هر رانت دیگری خطرناکتر است.
Forwarded from اتچ بات
.
🔸بهروز سپیدنامه
🔹شر سفید
👈نگاهی به کتاب «راز کرونای ایرانی»
.
کتاب «راز کرونای ایرانی» نوشته «محمد زینالی اناری» اخیراً (1399) توسط انتشارات هامون در قطع پالتویی و در 118 صفحه و شمارگان 200 نسخه منتشر شده است.
در عنوان کتاب، هیچ داعیۀ تحلیل جامعهشناختی بلا، مصیبت، شر ، فاجعه یا همهگیری، وجود ندارد، اما خواننده در مواجهه با متن، شاهد ارجاعات مختلف به متون جامعهشناسی تفسیری است. در مواجهه با متنی که نویسنده تلاش نموده تا توصیفی فربه و پرمایه (Thick description) از پدیدۀ مورد مطالعه ارائه دهد. وی برای نیل به این امر مهم، به مفصلبندی بین موضوعات مختلف پرداخته است.
مفصلبندی موجود در کتاب تا حد قابل قبولی به صورت ارگانیکی انجام پذیرفته است. نویسنده تلاش نموده که مطالب را از نظم موزاییکی رها و به نوعی انسجام اندامواره نزدیک سازد. بر همین اساس، میزان ارجاعات درون متنی و کتابنامهای او بسیار اندک است. وی تلاش نموده، نظر اندیشمندان را با نقلقولهای غیرمستقیم به درونفهمیهای خود پیوند دهد.
زینالی اناری در کتاب «راز کرونای ایرانی» با پیروی از سنت مطالعات کیفی، به استعارهسازی روی آورده است و تا حد زیادی در این کار موفق بوده است. برای نمونه میتوان به این استعارهها اشاره نمود : اپوخه اجباری، خرد تأخری، ایماژهای کرونایی، ویروس دموکراتیک، اقتصاد جیبی، اقتصاد دفتری، امرآخرالزمانی، بیماری همهگیر بیملاحظه، بهیبُن، بیخانمانی منطقی، چرخش پاتالوژیک فرهنگ، بلا باوری، امر آلوده به شر، شر سفید، عفونی شدن وضعیت زندگی، اردوگاه معیشتی.
نویسندهی کتاب سعی نموده که نوعی مطالعهی پویایی و ایستایی شناسانه از پدیده ارائه دهد. بر همین اساس در صفحۀ 37 کتاب اذعان داشته: «اگر کسی به سنت تافلری فکر کند، توصیهی او به ما چنین خواهد بود که باید به مسایل به صورت طولی و در زمان فکر کنیم.» و در صفحه 77 اظهار داشته : «به بیان امیل دورکیم و هانس گئورگ گادامر، بیماری یک آشفتگی و عدم تعادل است و راه واقعی، بازگرداندن نظم و تعادل به یک جامعه به خصوص از طریق مراقبت است».
بر اساس التزام وی به چنین سنتی، از یکسو شاهد مطالعهی در زمانی پدیده و ترسیم سیر تکوین آن در گذر زمانایم و از سوی دیگر، نظارهگر مطالعهی به همریختگی نظم موجودیم. نوعی از آشفتگی، که بیشتر به بهمریختگی نهادی تقلیل داده شده است.
نکتهی پایانی آن است که از فحوای کلام و نثر کتاب میتوان به عینه فهمید که نویسنده، با زبان مادری فکر کرده و با زبان فارسی نگاشته است. زیرا در مواردی، ساختار نحوی جملات از نحو زبان فارسی عدول کرده و باعث به وجود آمدن ضعف التألیف و تعقیدات معنایی شدهاند.
برای محمد زینالی عزیز، آرزومند جوشندگی مستمر اندیشه و پیکرینه شدن آن در قالب نوشتاریم.
سه شنبه 8 مهر 1399
https://t.me/AllisData
🔸بهروز سپیدنامه
🔹شر سفید
👈نگاهی به کتاب «راز کرونای ایرانی»
.
کتاب «راز کرونای ایرانی» نوشته «محمد زینالی اناری» اخیراً (1399) توسط انتشارات هامون در قطع پالتویی و در 118 صفحه و شمارگان 200 نسخه منتشر شده است.
در عنوان کتاب، هیچ داعیۀ تحلیل جامعهشناختی بلا، مصیبت، شر ، فاجعه یا همهگیری، وجود ندارد، اما خواننده در مواجهه با متن، شاهد ارجاعات مختلف به متون جامعهشناسی تفسیری است. در مواجهه با متنی که نویسنده تلاش نموده تا توصیفی فربه و پرمایه (Thick description) از پدیدۀ مورد مطالعه ارائه دهد. وی برای نیل به این امر مهم، به مفصلبندی بین موضوعات مختلف پرداخته است.
مفصلبندی موجود در کتاب تا حد قابل قبولی به صورت ارگانیکی انجام پذیرفته است. نویسنده تلاش نموده که مطالب را از نظم موزاییکی رها و به نوعی انسجام اندامواره نزدیک سازد. بر همین اساس، میزان ارجاعات درون متنی و کتابنامهای او بسیار اندک است. وی تلاش نموده، نظر اندیشمندان را با نقلقولهای غیرمستقیم به درونفهمیهای خود پیوند دهد.
زینالی اناری در کتاب «راز کرونای ایرانی» با پیروی از سنت مطالعات کیفی، به استعارهسازی روی آورده است و تا حد زیادی در این کار موفق بوده است. برای نمونه میتوان به این استعارهها اشاره نمود : اپوخه اجباری، خرد تأخری، ایماژهای کرونایی، ویروس دموکراتیک، اقتصاد جیبی، اقتصاد دفتری، امرآخرالزمانی، بیماری همهگیر بیملاحظه، بهیبُن، بیخانمانی منطقی، چرخش پاتالوژیک فرهنگ، بلا باوری، امر آلوده به شر، شر سفید، عفونی شدن وضعیت زندگی، اردوگاه معیشتی.
نویسندهی کتاب سعی نموده که نوعی مطالعهی پویایی و ایستایی شناسانه از پدیده ارائه دهد. بر همین اساس در صفحۀ 37 کتاب اذعان داشته: «اگر کسی به سنت تافلری فکر کند، توصیهی او به ما چنین خواهد بود که باید به مسایل به صورت طولی و در زمان فکر کنیم.» و در صفحه 77 اظهار داشته : «به بیان امیل دورکیم و هانس گئورگ گادامر، بیماری یک آشفتگی و عدم تعادل است و راه واقعی، بازگرداندن نظم و تعادل به یک جامعه به خصوص از طریق مراقبت است».
بر اساس التزام وی به چنین سنتی، از یکسو شاهد مطالعهی در زمانی پدیده و ترسیم سیر تکوین آن در گذر زمانایم و از سوی دیگر، نظارهگر مطالعهی به همریختگی نظم موجودیم. نوعی از آشفتگی، که بیشتر به بهمریختگی نهادی تقلیل داده شده است.
نکتهی پایانی آن است که از فحوای کلام و نثر کتاب میتوان به عینه فهمید که نویسنده، با زبان مادری فکر کرده و با زبان فارسی نگاشته است. زیرا در مواردی، ساختار نحوی جملات از نحو زبان فارسی عدول کرده و باعث به وجود آمدن ضعف التألیف و تعقیدات معنایی شدهاند.
برای محمد زینالی عزیز، آرزومند جوشندگی مستمر اندیشه و پیکرینه شدن آن در قالب نوشتاریم.
سه شنبه 8 مهر 1399
https://t.me/AllisData
Telegram
attach 📎
نکته: جامعه شناسی تجربه pinned «🖇کرونا و پایان شهرنشینی 🖌 محمد زینالی اُناری؛ 🧿 قرن بیست و یک، بدون مقدمه وارد دوره ی دیگری از زندگی شده است: «جامعه ی اطلاعاتی». ما ایرانی ها در ابتدای قرن بیستم از یک جامعه ی ایلی و روستانشین، وارد دوره ی شهرنشینی و حاکمیت ناسیونالیسم های مدرن شدیم و هنوز…»
Forwarded from S _ Hamidi.R
https://survey.porsline.ir/s/qxVuyId/
قابل توجه والدین کودکان ۶ تا ۱۲ ساله ساکن در اردبیل، خوزستان، ایلام، سمنان، بوشهر و سیستان: لطفا ما را در این پژوهش یاری کنید. کد ورود به پرسشنامه: ۵۷
قابل توجه والدین کودکان ۶ تا ۱۲ ساله ساکن در اردبیل، خوزستان، ایلام، سمنان، بوشهر و سیستان: لطفا ما را در این پژوهش یاری کنید. کد ورود به پرسشنامه: ۵۷
Porsline
کودک و کرونا
با پُرسلاین به راحتی پرسشنامه خود را طراحی و ارسال کنید و با گزارشهای لحظهای آن به سرعت تصمیم بگیرید.
Forwarded from ️ شبکه جامعه شناسی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸قانعی راد:وقتی دیروز اراذل و اوباش را دستگیر وبرای آنها حقوقی قائل نبودند ممکن است فردا یک استاد دانشگاه ویک روحانی متشخص هم فاقد حقوق شود/زاویه۲۵بهمن۹۶
🔰جامعه شناسی روز
💡 #رسانه شمایید. اگر میپسندید، برای دوستانتان بفرستید.
🌐 شبکه جامعهشناسی علامه
@Atu_Sociology
🔰جامعه شناسی روز
💡 #رسانه شمایید. اگر میپسندید، برای دوستانتان بفرستید.
🌐 شبکه جامعهشناسی علامه
@Atu_Sociology
نکته: جامعه شناسی تجربه pinned «اوج معرفت: درباره آواز محمدرضا شجریان خبرآنلاین، فرهنگ > موسیقی - محمد زینالی* آواز خواندن، کنشی است که با خود هزاران معنا از کنج و گوشۀ دل مردم برچیده و به خود آنان مینماید. خواندن، مهارتی است که دارای زیبایی شناسی خاص خود بوده، بیانی از زندگی جمعی میآفریند.…»
مکتب عارف: مطرب دل یا خطیب سیاست
محمد زینالی اُناری
هر پدیده ی اجتماعی را بارها تفسیر می¬کنند و سخنی برای هر موضوعی می گویند. اما بر ما است که مگذاریم در جریان تضادهای سیاسی پدیده ها دچار بیگانگی از خویشتن شوند. تا جایی که سخنی دیگر از سخن آنان سر داده شود. سخن در اصالت خود سخن است و اگر به دام سخن های غالب در بیافتد، دیگر صدا نیست و مانند رنگی که مادّه ی رنگ ها است برای ترکیب صداهای دیگر به کار میرود و نویز میشود. اما در مورد شخصیتی چون محمدرضا (سیاوش) شجریان چگونه می توان جانب این مسئولیت را نگاه داشت؟
«صدا» درجامعه شناسی و به ویژه گرایش مطالعات فرهنگی موضوع اساسی عملگرایی فرهنگی است. مطالعات فرهنگی به صداهای گم شده و حاشیه ای می پردازد و سعی دراحیای آن به عنوان یک حق انسانی برای گفتن و زیستن دارد. چرا که گفتمان های رسمی و قدرتمند که رسانه دارند می آیند و صداهای انسان های ساده و پاک را در زیر سایه ی خود قرار می دهند و از مطالبات آن ها هم به عنوان کاتالیزور و نیروی تقویتی استفاده می کنند و این بر خلاف رویکردهای مطالعات فرهنگی در توجه به صدا، به مثابه ی صدای واقعی و دارای ریشه است.
محمد رضا شجریان یا آن طور که در افق موسیقی به خود سیاوش بیدگانی نام گذاشته، بر سنتی قدم گذاشته که اگرچه میراث تاریخی خود را از «می بی غش» حافظ و «درد شراب» خیام می جست اما وارد روزگار و آشوب های جدیدی شده است. تاریخ ایران، تاریخ صدا است، شاعرانی که همچون خیام به دنبال می عشق در شعر و ندا در دادن آن هستند تا از بیگانگی با خویشتن دم زنند. اما دوره ی ظهور شجریان، عصر آوازه ی عارف ها و بهارها و صدای آزادی خواهی و چنگ زدن بر وطن است. عارف از تبار شاعران فارسی گوی سخن می جوید و داد سخن سر می دهد و سرانجام با به هم خوردن رؤیاهایش از عرصه ها به کناری رفته و دل از آدمیان شکست. روزی که محمدرضا شجریان به غریو آزادی در پرتوی انقلاب مردم ایران می پرداخت، به زبان سایه عارف را از ضمیر خود آزاد کرد: «عارف اگر در عشق گل جان خسته بر باد داد/ بر بلبلان درس عاشقی خوش در این چمن یاد داد»!
عارف قزوینی همچون فردوسی سعیی بر گفتن از وطن داشت و همچون مولوی، حافظ و خیام در پی رهایی از نیرنگ و بیگانگی از من های کاذب تحمیلی بر فرزندان ایران بود. طبق دسته بندی سودابه یوسفیان دارانی و همکارانش اشعار وی به آزادی، وطن، انتقاد اجتماعی، استبداد، زنان و تعلیم و تربیت توجه کرده و مسعود دلاويز می گوید: عارف در پشت همة اين انتقادات به دنبال يافتن ايراني بر اساس الگوهاي فرهنگي وطني بود كه ريشه در دل تاريخ ايران داشت. از این رو در پیام خود به دیگر ممالک با مذمت و تشر به قدرتمندان منطقه این سوال را پیش کشیده که : «او مگر آگه نمی باشد که ایران ز آن ماست» و بر وی هشدار داده که ایرانیان جواب این زورگویی ها را با «نعره یا مرگ» می دهند.
مکتب عارف که با ملک الشعرا، فرخی و عشقی همزاد است، مکتب آزادی، وطن و تشخص ایرانی است پیامی که فردوسی از عمق تاریخ فرستاده است. محمد رضا شجریان، در مکتب عارف می خواند و نه وامدار این است و نه آن! عارف، هم شاعر است، هم آهنگساز و هم کنشگر. اما شجریان و دوستانش چون چاوش و شیدا و سایر عاشقان فرهنگ و آزادی، در افقی چنین میخوانند و میراث آن منتقد تند و تیز را با خطابه های آهنگینی به رنگ شعر وموسیقی زنده نگه داشتند. شجریان همان نعره ای بود که عارف از آن سخن می گفت و سخنش و حتی وجودش بیان زندگی و خواست وطن و میراث ایرانی است.
او سالها در مشرب عارف ماند و به ایران و درد آن اندیشید و از آن سخن گفت. به غیر ازوی، تلاش همه ی میهن دوستان این است که آرمان های آزادی، وطن، زنان و تربیت زیر سیطره ی اقتدار انسان ها و دیگر دولت ها قرار نگرفته و ایده های انقلابی با چرخش افراد دچار دگرگونی نشود. او در مسیر حفظ این میراث به سختی غربت و کتمان نیز تن داد ولی از میراث عارف که با صدای حزین خود «از خون جوانان دفاع» میکرد، دست برنداشت تا به نسل امروز برسد. شجریان پس از این انتقال امانات، همان طور که عارف می گفت پس از تحمل سختی های بسیار ما را ترک کرد: به مرگ دوست مرا میل زندگانی نیست/ ز عمر سیر شدم مرگ ناگهانی نیست.
@thing
محمد زینالی اُناری
هر پدیده ی اجتماعی را بارها تفسیر می¬کنند و سخنی برای هر موضوعی می گویند. اما بر ما است که مگذاریم در جریان تضادهای سیاسی پدیده ها دچار بیگانگی از خویشتن شوند. تا جایی که سخنی دیگر از سخن آنان سر داده شود. سخن در اصالت خود سخن است و اگر به دام سخن های غالب در بیافتد، دیگر صدا نیست و مانند رنگی که مادّه ی رنگ ها است برای ترکیب صداهای دیگر به کار میرود و نویز میشود. اما در مورد شخصیتی چون محمدرضا (سیاوش) شجریان چگونه می توان جانب این مسئولیت را نگاه داشت؟
«صدا» درجامعه شناسی و به ویژه گرایش مطالعات فرهنگی موضوع اساسی عملگرایی فرهنگی است. مطالعات فرهنگی به صداهای گم شده و حاشیه ای می پردازد و سعی دراحیای آن به عنوان یک حق انسانی برای گفتن و زیستن دارد. چرا که گفتمان های رسمی و قدرتمند که رسانه دارند می آیند و صداهای انسان های ساده و پاک را در زیر سایه ی خود قرار می دهند و از مطالبات آن ها هم به عنوان کاتالیزور و نیروی تقویتی استفاده می کنند و این بر خلاف رویکردهای مطالعات فرهنگی در توجه به صدا، به مثابه ی صدای واقعی و دارای ریشه است.
محمد رضا شجریان یا آن طور که در افق موسیقی به خود سیاوش بیدگانی نام گذاشته، بر سنتی قدم گذاشته که اگرچه میراث تاریخی خود را از «می بی غش» حافظ و «درد شراب» خیام می جست اما وارد روزگار و آشوب های جدیدی شده است. تاریخ ایران، تاریخ صدا است، شاعرانی که همچون خیام به دنبال می عشق در شعر و ندا در دادن آن هستند تا از بیگانگی با خویشتن دم زنند. اما دوره ی ظهور شجریان، عصر آوازه ی عارف ها و بهارها و صدای آزادی خواهی و چنگ زدن بر وطن است. عارف از تبار شاعران فارسی گوی سخن می جوید و داد سخن سر می دهد و سرانجام با به هم خوردن رؤیاهایش از عرصه ها به کناری رفته و دل از آدمیان شکست. روزی که محمدرضا شجریان به غریو آزادی در پرتوی انقلاب مردم ایران می پرداخت، به زبان سایه عارف را از ضمیر خود آزاد کرد: «عارف اگر در عشق گل جان خسته بر باد داد/ بر بلبلان درس عاشقی خوش در این چمن یاد داد»!
عارف قزوینی همچون فردوسی سعیی بر گفتن از وطن داشت و همچون مولوی، حافظ و خیام در پی رهایی از نیرنگ و بیگانگی از من های کاذب تحمیلی بر فرزندان ایران بود. طبق دسته بندی سودابه یوسفیان دارانی و همکارانش اشعار وی به آزادی، وطن، انتقاد اجتماعی، استبداد، زنان و تعلیم و تربیت توجه کرده و مسعود دلاويز می گوید: عارف در پشت همة اين انتقادات به دنبال يافتن ايراني بر اساس الگوهاي فرهنگي وطني بود كه ريشه در دل تاريخ ايران داشت. از این رو در پیام خود به دیگر ممالک با مذمت و تشر به قدرتمندان منطقه این سوال را پیش کشیده که : «او مگر آگه نمی باشد که ایران ز آن ماست» و بر وی هشدار داده که ایرانیان جواب این زورگویی ها را با «نعره یا مرگ» می دهند.
مکتب عارف که با ملک الشعرا، فرخی و عشقی همزاد است، مکتب آزادی، وطن و تشخص ایرانی است پیامی که فردوسی از عمق تاریخ فرستاده است. محمد رضا شجریان، در مکتب عارف می خواند و نه وامدار این است و نه آن! عارف، هم شاعر است، هم آهنگساز و هم کنشگر. اما شجریان و دوستانش چون چاوش و شیدا و سایر عاشقان فرهنگ و آزادی، در افقی چنین میخوانند و میراث آن منتقد تند و تیز را با خطابه های آهنگینی به رنگ شعر وموسیقی زنده نگه داشتند. شجریان همان نعره ای بود که عارف از آن سخن می گفت و سخنش و حتی وجودش بیان زندگی و خواست وطن و میراث ایرانی است.
او سالها در مشرب عارف ماند و به ایران و درد آن اندیشید و از آن سخن گفت. به غیر ازوی، تلاش همه ی میهن دوستان این است که آرمان های آزادی، وطن، زنان و تربیت زیر سیطره ی اقتدار انسان ها و دیگر دولت ها قرار نگرفته و ایده های انقلابی با چرخش افراد دچار دگرگونی نشود. او در مسیر حفظ این میراث به سختی غربت و کتمان نیز تن داد ولی از میراث عارف که با صدای حزین خود «از خون جوانان دفاع» میکرد، دست برنداشت تا به نسل امروز برسد. شجریان پس از این انتقال امانات، همان طور که عارف می گفت پس از تحمل سختی های بسیار ما را ترک کرد: به مرگ دوست مرا میل زندگانی نیست/ ز عمر سیر شدم مرگ ناگهانی نیست.
@thing