از میان ملت ابراهیم و ملت ایران کدام‌یک را می‌‌توان تعریفی جامع و مانع ارائه داد؟

لو أن الناس ترکوا الحج لکان علی الوالی أن یجبرهم علی ذلک. دستاربندهای پروتستان می‌گویند: حکومت اسلامی از چه اجبار به حجاب می‌کند و اجبار به حج نمی‌کند؟ نخوانده‌اند که اگر حج هم ترک شود حکم‌ران باید وادار به آن کند؟ چه رسد به این که حج‌ستیزی به راه بیفتند که پاسخش با شم‌شیر است...

فرق اسلام‌پیشه و اسلام‌کیش در آن است که زن اسلام‌پیشه، احکام را آلت لعب می‌داند و با گذاشتن نوحه روی ویدئوی خودش در حرم امام شهید (علیه‌السلام) «دابسمش» می‌سازد، آن را «استوری» می‌کند، با چادر لب غنچه می‌کند و در دوربین ژست می‌گیرد؛ و مرد اسلام‌پیشه از بالاتنه برهنه اش در باشگاه عکس منتشر می‌کند و با یک نوحه شور در مورد امیرمؤمنان (علیه‌السلام) آن را تطهیر می‌کند؛

اما اسلام‌کیش، تابع سنت رسول‌الله (صلوات‌الله‌علیه‌و‌علی‌آله) و وارثان بالحق ایشان از امیرمؤمنان (علیه‌السلام) تا حضرت قائم (ارواحنافداه) بوده و تسلّم و تسنّن و تشیّع احمدی - علوی خود را از چهارتا مداحی شور و قاب گوشی طرح حاج‌قاسم و «ترفندایی برای چفیه بستن که همه بچه‌شیعه ها باید بلد باشن» وام نمی‌گیرد!

اسلامیّت نظام، طفیلی است و وجود نظام ذی‌اصالت؛
حضرات فراموش کرده اند که حفظ آن امر طفیلی‌ موجود در نظام است که بر حفظ جان صاحب‌العصر (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) رجحان دارد، نه امر اصیل!
اصالت وجودی هسته ای به نام «نظام» ، مقدس نیست اگر اسلام وابستۀ آن نباشد!

ضعیف هیچگاه ارباب خود را ساقط نمی‌کند، آن را عوض می‌کند.

ارباب آدمی‌زادهٔ قوی/نیرومند، حق(سبحانهُ و تعالیٰ عَمّا یشرکون) است؛ و ارباب ضعیف، طاغوت...

ضعیفی که ارباب خویش را ساقط نمی‌کند، طاغوت‌زده‌ای زیر چنگ طاغوت است...

غناء از ساز و آواز دشتی شجریان آغاز شد و با گذار از پاپ و رپ؛ امروزه به راک و متال مختوم شده است!
جمهوری الحادی ایران نیز با سیاست یکی به نعل و یکی به میخ زدن، از برچیدن بساط عیش و طرب این رجّاله ها پرهیز می‌کند و هم‌زمان دهان مدافعین خود را نیز می‌بندد...

لیبرال‌های ملی‌گرا زبان کردی، عربی و ترکی می‌بینند آشفته می‌شوند و آزادی فردی و این خزعبلات یادشان می‌رود. دلیلش آن است که پایه‌ی ایدئولوژی‌شان «زبان پارسی» است و هیچ راهی جز تقلیل زبان‌های دیگر برای وحدت سرزمینی نمی‌بینند.

ملی‌گرا، زبان‌هایی را که فارسی با آنان مرتبط است، به مانند خصم می‌بیند. در حالی که نمی‌داند که اگر با آن زبان‌ها ستیزه کند، در واقع با فارسی ستیزه جُسته.

ملی گرایی خواه ناخواه حول محور نژادپرستی مدور است!
ارزش زبان فارسی و اندوختۀ فرهنگی آن (شعرا و ادبا و کتبا و اشعار و مؤدبات و مکتوباتی که به زبان فارسی سرایش شده) به جای خود؛
ستیزه جویی ملی‌گرایان با زبان های پسرعموی فارسی (مانند کردی و لری و طبری) و استاندارد های دوگانه در قبال میراث فرهنگی قومی ایرانیان یک بازی مضحک و کودکانه است.‌..

نظامی که نام بلند علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه‌السلام) و رسول خاتم، محمد مصطفی (صلی‌الله‌علیه‌وعلی‌آله‌اجمعین) را بر پیکر خویش یدک می‌کشد و هم‌زمان به حرام‌زادگان هرزه و رجالگان بی‌حیا کاری ندارد و در مقابل هتک علنی مقدسات در سطح مملکت اقدامی نمی‌ورزد، همان بهتر که ساقط شود!

واللّٰه علی (رضوان‌الله‌وسلامه‌علیه‌) اگر بود؛ بلاشک به جای تسامح، ذوالفقار خویش را به خون جمیع این حیوانات غسل می‌داد!

با فاجرهای مرجف از سنخ جریده‌ی هم‌می‌هن چه باید کرد؟ هم‌آن کار که کافرهای سکولار در جریده‌ی شارلی ابدو کردیم؛ و قاتلو ائمة الکفر...

◾️ الهیات راست و چپ

«الهیات رهایی‌بخش» که محصول جناح چپ و «الهیات طبیعی» که محصول جناح راست است، هرکدام الهیات را مصادره به مطلوب کردند و امرقدسی نظام‌مند و آسمانی را کنار گذاشتند. در سپهر سیاسی ایران هم که الهیات سیاسی آن ظاهراً مبتنی بر امرقدسی است، چپ و راست در آن ساختار اقتصادی و سیاسی را شکل می‌دهند و به همین دلیل تناقضی حل‌نشدنی را در دل می‌پروراند. نظمی الهی که قرار است در نظمی غیرالهی هضم شود.

«چپ» و «راست» محصول فرو ریختن سلسله‌مراتب عمودی نظام هستی و کرانمندشدن عالم است. هیچ‌یک از این احزاب خود را ملزم به رعایت عدالت طبیعی و نظم الهی نمی‌دانند و ازاین‌رو در پی ایجاد نظم زمینی هستند و در این راه ویرانگر عمل می‌کنند. خاصیت تخریبی تضاد راست و چپ ناظر به ایجاد «ثبات سیاسی» و «دولت مدرن»، در عوضِ هم‌آهنگی با نظام هستی است. دغدغه‌ی حاکم در نظم الهیاتی این نیست که بر اساس توازن میان راست و چپ «ثبات سیاسی» ایجاد کند، بلکه تصمیم و اراده‌ی او برای مطابقت با اصل ابدی و بازگشت به وضعیت طبیعی ضرورت دارد.

📌 @mosanafat

جمهوری الحادی ایران اگر آن هرزگان شیطان‌ذات ابلیس‌نفسی که در میان عموم جامعه به اشاعه فرهنگ شیطانی و آلوده به غناء و طرب خود در قالب راک و متال و پانک دامن زده بودند را در پیش دیدگان مردم تازیانه نزند، (که نمی‌زند) مهر تاییدی را برای هزارمین بار بر رقعۀ سیاه آبروی دینی خویش زده است

جمهوری موسوم به اسلامی بر خلاف نامش هیچگاه به دنبال آرمان اسلام نبود؛
به دنبال استقلال «ملی» بود!
فقط در بازۀ زمانی کوتاهی در دوران حیات حضرت امام (قدس‌سره)
و بعد اسلام تنها دستاویزی بود برای مقاصد ناسیونالیستی...

خدا از بمب اتم قوی‌تر است؟ آن‌گاه که بمب اتم بر سرتان خورد خواهید فهمید که خداوند از بنده‌ی ضعیف خود بیزار است.

آیا تا بحال یک اصلاح‌طلب واقعی در زندگی روزمره‌ی خود دیده‌اید؟ اصلاح‌طلبی یک برساخت سیاسی تصنعی برای نمایندگی مرتد و دگوری است که در ساختار قدرت به هیولایی بی‌شکل تبدیل شده است.

خداوند از «ضعیف» بیزار نیست، از «ذلیل» بیزار است!
ضعف اگر معلول ذلت باشد، آنگاه خداوند از صاحب آن ضعف نیز بیزار است...

اصلاح‌طلبی یعنی جماع مرتد و دگوری ذیل دیانت اسلامی!