معرفی فیلم هفته 🎬📅

طعم گیلاس (۱۹۹۷) 🍒🎥

کارگردان: عباس کیارستمی 👨‍🎬

بازیگر اصلی: همایون ارشادی در نقش آقای بدیعی 🎭

ژانر: درام، فلسفی، جاده‌ای، مینیمالیستی 🧠🛣️

- توضیحات مربوط به فیلم و تریلر اون رو میتونید در پیام‌های بعدی مشاهده کنید 👀📺:

#معرفی_فیلم

@thelibraryofknowledge

طعم گیلاس

«طعم گیلاس» (۱۳۷۶)، یکی از مهم‌ترین آثار عباس کیارستمی و برنده نخل طلای جشنواره کن، فیلمی مینیمال و تأمل‌برانگیز درباره مرز میان مرگ و زندگی است. داستان مردی را دنبال می‌کند که در جست‌وجوی کسی است تا پس از مرگ احتمالی‌اش او را به خاک بسپارد؛ سفری که بهانه‌ای می‌شود برای گفت‌وگو درباره معنای زندگی، تنهایی، امید و حق انتخاب انسان.

کیارستمی به‌جای ارائه پاسخ، پرسش‌هایی بنیادین پیش روی مخاطب می‌گذارد و او را دعوت می‌کند تا خود درباره ارزش زندگی و زیبایی‌های کوچک اما نجات‌بخش آن بیندیشد. «طعم گیلاس» بیش از آنکه روایتی درباره مرگ باشد، تأملی عمیق درباره چرایی ادامه دادن زندگی است.

@thelibraryofknowledge

دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست
کس در همه آفاق به دلتنگی من نیست

گلگشت چمن با دل آسوده توان کرد
آزرده دلان را سر گلگشت چمن نیست

از آتش سودای تو و خار جفایت
آن کیست که با داغ نو و ریش کهن نیست

بسیار ستمکار و بسی عهدشکن هست
اما به ستمکاری آن عهدشکن نیست

در حشر چو بینند بدانند که وحشی‌ست
آن را که تنی غرقه به خون هست و کفن نیست

وحشی بافقی

#شعر

@thelibraryofknowledge

درین سرای بی کسی، کسی به در نمی زند
به دشتِ پُرملال ما پرنده پَر نمی زند

یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کُند
کسی به کوچه سارِ شب درِ سحر نمی زند

نشسته ام در انتظارِ این غبارِ بی سوار
دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند

گذرگهی است پُر ستم که اندر او به غیر غم
یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند

دل خراب من دگر خراب تر نمی شود
که خنجر غمت از این خراب تر نمی زند!

چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات؟
برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند!

نه سایه دارم و نه بر، بیفکنندم و سزاست
اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند

هوشنگ ابتهاج(سایه)

#شعر

@thelibraryofknowledge

۳-فرانتس کافکا:

فرانتس کافکا یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان قرن بیستم است؛ نویسنده‌ای که نامش به صفت «کافکایی» تبدیل شده است؛ یعنی جهانی پر از اضطراب، بیگانگی، بوروکراسی خفه‌کننده و موقعیت‌های پوچ و کابوس‌وار
تولد: ۳ ژوئیه ۱۸۸۳، پراگ (آن زمان بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان)
درگذشت: ۳ ژوئن ۱۹۲۴، در ۴۰ سالگی، بر اثر سل

جهان‌بینی و دیدگاه:

۱. انسان در برابر نظامی بی‌چهره در آثار او، انسان با قدرتی روبه‌روست که دلیل و منطقش را نمی‌فهمد؛ دادگاه، اداره یا قانونی که همیشه حضور دارد اما هرگز توضیح نمی‌دهد.
۲. احساس بیگانگی قهرمانان کافکا معمولاً احساس می‌کنند به جهان تعلق ندارند؛ حتی در میان خانواده و نزدیکانشان.
۳. گناه و اضطراب در بسیاری از داستان‌ها شخصیت اصلی بدون آنکه بداند چه کرده، احساس گناه می‌کند؛ گویی محکوم بودن بخشی از سرنوشت انسان است.
۴. جست‌وجوی معنای دست‌نیافتنی شخصیت‌ها پیوسته به دنبال حقیقت، عدالت یا رستگاری‌اند، اما هرگز به آن نمی‌رسند.

آثار مشهور:
مسخ
محاکمه
قصر
آمریکا
نامه به پدر


#معرفی_نویسنده

@thelibraryofknowledge

فرانتس کافکا - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B3_%DA%A9%D8%A7%D9%81%DA%A9%D8%A7

3-مسخ:

مسخ (Die Verwandlung / The Metamorphosis) مشهورترین اثر فرانتس کافکا است که نخستین بار در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. این رمان کوتاه یکی از مهم‌ترین آثار ادبیات مدرن به شمار می‌رود و با وجود حجم کم، لایه‌های فلسفی و روان‌شناختی بسیار عمیقی دارد.
داستان با یکی از معروف‌ترین جمله‌های تاریخ ادبیات آغاز می‌شود:
«گرگور سامسا یک روز صبح از خواب بیدار شد و دید به حشره‌ای عظیم تبدیل شده است.»
گرگور، فروشنده‌ای زحمتکش است که تمام زندگی‌اش را صرف تأمین مخارج خانواده کرده است. اما پس از این دگرگونی عجیب، دیگر قادر به کار کردن نیست. خانواده‌ای که تا دیروز به او وابسته بودند، کم‌کم از ترحم به نفرت، و از عشق به طرد شدن او می‌رسند.

مضامین اصلی کتاب:

ازخودبیگانگی
۲. هویت انسان
۳. خانواده
۴. سرمایه‌داری و کار
۵. تنهایی

«مسخ داستان تبدیل شدن یک انسان به حشره نیست؛ داستان تبدیل شدن یک انسان به موجودی است که جامعه دیگر حاضر نیست او را انسان ببیند.»



#معرفی_کتاب
@thelibraryofknowledge

فکر کرد: «کاش دوباره کمی می‌خوابیدم تا همه‌ی این مزخرفات را فراموش بکنم!»

مسخ-فرانتس کافکا

#تیکه_کتاب
@thelibraryofknowledge

“صبح وقتی که درها بسته بود، همه‌ی اهل خانه می‌خواستند به اتاقش هجوم بیاورند و حالا که درها باز بود کسی نمی‌آمد او را ببیند؛ حتی کلیدها را از پشت به در گذاشته بودند!”

مسخ-فرانتس کافکا

#تیکه_کتاب
@thelibraryofknowledge

هوا را از من بگیر خنده‌ات را نه!

نان را از من بگیر، اگر می‌خواهی
هوا را از من بگیر، اما
خنده‌ات را نه

گل سرخ را از من بگیر
سوسنی را که می‌کاری
آبی را که به ناگاه
در شادی تو سرریز می‌کند
موجی ناگهانی از نقره را

از پس نبردی سخت باز می‌گردم
با چشمانی خسته
که دنیا را دیده است
بی هیچ دگرگونی
اما خنده‌ات که رها می‌شود
و پروازکنان در آسمان مرا می‌جوید
تمامی درهای زندگی را
به رویم می‌گشاید

عشق من، خنده تو
در تاریکترین لحظه‌ها می‌شکند
و اگر دیدی، به ناگاه
خون من بر سنگفرش خیابان جاری است
بخند، زیرا خنده تو
برای دستان من
شمشیری است آخته

خنده تو، در پاییز
در کناره دریا
موج کف‌آلوده‌اش را
باید برافروزد،
و در بهاران، عشق من
خنده ات را می‌خواهم
چون گلی که در انتظارش بودم

بخند بر شب
بر روز، بر ماه
بخند بر پیچاپیچ خیابان‌های جزیره،
بر این پسر بچه کم رو
که دوستت دارد
اما آنگاه که چشم می‌گشایم و می‌بندم،
آنگاه که پاهایم می‌روند و باز می‌گردند
نان را، هوا را
روشنی را، بهار را
از من بگیر
اما خنده‌ات را هرگز!
تا چشم از دنیا نبندم

پابلو نرودا

#شعر

@thelibraryofknowledge

📚🎥 غرور و تعصب | وقتی عشق، غرور را کنار می‌زند

کتاب: غرور و تعصب ✨
نویسنده: جین آستن 📖
سال انتشار: ۱۸۱۳ 🗓️

«غرور و تعصب» یکی از مشهورترین رمان‌های تاریخ ادبیات است؛ اثری که بیش از دو قرن از انتشارش می‌گذرد، اما همچنان خوانندگان و فیلم‌سازان را مجذوب خود می‌کند. جین آستن در این رمان، با نگاهی ظریف و طنزی هوشمندانه، جامعه اشرافی انگلستان 🏰، تفاوت‌های طبقاتی، جایگاه زنان و تأثیر پیش‌داوری‌ها بر روابط انسانی را به تصویر می‌کشد.

داستان درباره الیزابت بنت، دختری باهوش و مستقل و آقای دارسی، مردی ثروتمند و مغرور است. سوءتفاهم و قضاوت‌های عجولانه است، اما با گذشت زمان درمی‌یابند رمان نشان می‌دهد که عشق، زمانی شکل می‌گیرد که انسان بتواند از خودخواهی و قضاوت‌های نادرست عبور کند.

در سال ۲۰۰۵، این رمان با فیلم *Pride & Prejudice* به کارگردانی جو رایت بار دیگر جان گرفت . بازی درخشان کیرا نایتلی در نقش الیزابت بنت و متیو مک‌فادین در نقش آقای دارسی، در کنار فیلم‌برداری شاعرانه ، موسیقی ماندگار و وفاداری به روح رمان، این اقتباس را به یکی از محبوب‌ترین آثار عاشقانه سینما تبدیل کرده است.

#اقتباس
@thelibraryofknowledge

۳-رادیو راه با مجتبی شکوری 🎙️

سری سوم از پادکست معرفی شده، سری پادکست‌های رادیو‌راه با مجتبی شکوری هستن.
«رادیو راه کنج آرامی از دنیاست برای خواندن 📚، فکر کردن 🤔 و جستجوی راهی برای بهتر زیستن 🌱».

کافیه تو کست باکس عنوان «رادیو راه» رو سرچ کنید و اون رو سابسکرایب کنید تا بتونید از آن بهره‌مند شوید ....
در زیر یکی از این پادکست ها رو براتون قرار میدم👇

#پادکست 🎧

@thelibraryofknowledge 🔗

#رادیوراه با دکتر مجتبی شکوری
فصل اول
قسمت اول : عشق

منابع مکتوب:

محکم در آغوشم بگیر اثر دکتر سو جانسن - ترجمه سمانه پرهیزکاری - نشر میلکان

چرا عاشق می‌شویم؟ اثر هلن فيشر - ترجمه سهيل سمّی - نشر ققنوس

عشق بحثی غیر عاشقانه اثر مری ایوانز - ترجمه پروین قائمی - نشر آشیان

سیر عشق اثر آلن دوباتن - ترجمه زهرا باختری - نشر چترنگ

همه چیز درباره‌ عشق اثر بل هوکس - ترجمه آزاده اتحاد - نشر خزه

عشق در عمل اثر راس هریس - ترجمه میلاد خواجه پور - نشر ارجمند

جستارهایی در باب عشق اثر آلن دوباتن - ترجمه گلی امامی - نشر نیلوفر

@radiorah_pod 🎧

«آنچه بیش از همه مرا آزار می‌داد، نه خشونت تو، بلکه عظمتِ بی‌چون‌وچرای تو در چشم یک کودک بود.»

نامه به پدرـ فرانتس کافکا

#تیکه_کتاب
@thelibraryofknowledge

🎬 پرتقال کوکی (A Clockwork Orange) – استنلی کوبریک | ۱۹۷۱

فیلم پرتقال کوکی یکی از جنجالی‌ترین و تأثیرگذارترین آثار تاریخ سینماست که بر اساس رمانی به همین نام از آنتونی برجس ساخته شده و کارگردانی آن را استنلی کوبریک بر عهده داشته است.

داستان فیلم درباره‌ی «الکس»، جوانی باهوش اما به‌شدت خشونت‌طلب است که پس از دستگیری، تحت یک روش درمانی بحث‌برانگیز قرار می‌گیرد؛ روشی که او را از توانایی انتخاب میان خیر و شر محروم می‌کند.

این فیلم بیش از آنکه درباره خشونت باشد، درباره آزادی اراده، اخلاق، قدرت حکومت، کنترل ذهن و مرز میان اصلاح انسان و سلب انسانیت است. کوبریک با فضایی سوررئال، موسیقی کلاسیک و تصاویر فراموش‌نشدنی، پرسشی عمیق مطرح می‌کند: اگر انسان دیگر امکان انتخاب بدی را نداشته باشد، آیا هنوز «انسان» است؟

«پرتقال کوکی» هنوز هم یکی از مهم‌ترین فیلم‌ها برای علاقه‌مندان فلسفه، روان‌شناسی و جامعه‌شناسی به شمار می‌رود؛ اثری که پس از بیش از نیم قرن، همچنان بحث‌برانگیز و قابل تأمل باقی مانده است.

#معرفی_فیلم

@thelibraryofknowledge

می نوش که عمر جاودانی اینست
خود حاصلت از دور جوانی اینست

هنگام گل و مل است و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی اینست

خیام

#شعر
@thelibraryofknowledge