+ چوی سوبین، بذارم زمین همین الان؟

- بذارمت زمین؟ اون وقت با اون پاهای کوچولو و زخمیت چطوری می‌خوای راه بری؟

+ از این بهتره که توی بغلت، تو کل مدرسه بچرخیم

- چیه؟ نکنه ناراحتی ابهتت جلوی همه خدشه‌دار بشه، هیونگ؟

+ نه...

- پس چی؟
چرا فکر کردی اجازه میدم با اون پای زخمی یه قدم برداری؟

+ سوبین...

- فقط آروم باش...

بدون اینکه سرعت قدم‌هاش رو کم کنه، دستش رو محکم‌تر زیر رون‌های یونجون قفل کرد و سرش رو کمی برگردوند.

- از چیزی که مال منه، خوب بلدم مراقبت کنم...

+مـ.. مال تو؟

- آره... مال من. پس تا وقتی پات خوب نشده، حتی فکر پایین اومدن از کولم رو هم نکن. نمی‌ذارم یه قدم هم برداری.