از کوچه‌ای که بوی خاک بارون‌خورده می‌ده، بیا.
قدم بزنیم، آروم، بی‌عجله، جوری‌که انگار زمان وایساده فقط ما موندیم. شهر خاموشه چشمای تو، تنها چیزیه که توو این تاریکی می‌درخشه. باد که می‌خوره به صورتم، یادم میاد که زندگی همینه، یه لحظه خنک، یه لحظه داغ، ولی وقتی تو هستی همه‌چی یه‌جور دیگه‌ست. نه آسون‌تر، فقط واقعی‌تر. نمی‌دونم آینده چیه، ولی اگه قرار باشه هر چیزی رو از دست بدم، یه لحظه از این شب رو با تو عوض نمی‌کنم. با من قدم بزن من هوای تورو نفس می‌کشم.

به ندای درونت گوش بده.
ندای درونم:

ندای درونم:

ندای درونم:

یکم دیگه موهام بلندشه می‌تونم توش پیتزا درست کنم.

قصه‌ها کنج سینه‌ها رشد می‌کنن.

رسوندن بعضی چیزا اصلا کار واژه نیست.

می‌گن موقع تحویل سال هرجوری باشی تا آخر سال همون‌جوری هستی. من بی‌پولم.