اصلا چرا اینجوری شد؟

دیالوگ، تنها و تنها درمانه.

چیزی نیست، بهش می‌گن غروبِ جمعه.

نه تنها گرررمه بلکه بو سگ میاد.

زندگی سخت می‌گذره؟ چایی بخور.

تو سارق دلی.

یه روز کارمون می‌گیره.

زیبایی مثل بارونِ نیمه‌شبِ تابستونی.

در حقیقت برای زندگی باید چیزی رو مصرف کرد. و من؟ من چایی رو مصرف می‌کنم.

این‌روزا چنگی به‌ دل نمی‌زنه. نیاز دارم جفت شیش بیارم.