نمی‌دونم چطور بگم پاور وایبتون یکیه

She's a literal goddess😭😭

زندگیِ من همچون بسیاری از بزرگسالان مبتلا به ای‌دی (اچ) دی شبیه یکی از آن شعبده‌بازی‌هایی بود که در نمایش تلویزیونیِ قدیمی اد سالیوان نشان می‌دادند: مردی پشت یک میز دراز، ایستاده است و بشقاب‌هایی را روی چوب‌های بلندی می‌چرخاند. اول یک بشقاب، بعد دو تا، بعد سه تا و همین‌طور ادامه می‌دهد. اگر دورِ چرخش بشقاب‌ها کُند شود، از روی چوب می‌افتند. او تندتند بین آن‌ها حرکت می‌کند و چرخش بشقاب‌هایی را که کم‌کم دارند از دور می‌افتند، بیشتر می‌کند. او فقط تا زمانی می‌تواند این کار را ادامه دهد که بشقاب‌ها بیفتند و بشکنند یا خودش از فرط خستگی از حال برود. باید چیزهایی را فدا کرد؛ اما فرد مبتلا به ای‌دی (اچ) دی نمی‌تواند بی‌خیال هیچ‌چیز بشود، درست مثل آن شعبده‌باز؛ با این تفاوت که فرد مبتلا به ای‌دی (اچ) دی نمی‌تواند نمایش را متوقف کند.

ذهن‌های پراکنده | گبور مته

📚#PotatoheadLibrary

حالا کل کتابو تیکه تیکه میذارم اینجا🤦🏻‍♀

خیلی آدم "کاش دوستام همین الان باهام حرف میزدن ولی خودم نمیتونم برم پیام بدم شروع به حرف زدن کنم"ی هستم

خیلی آدم "چرا دوستام بهم پیام نمیدن دیگه دوستم ندارن؟" و بعد "اوا چهار تا پیام نخونده دارم که اصلا ندیده بودم وجود دارن و چهارتا دیگه رو سین زدم یادم رفته جواب بدم"ی هستم

فیلم pi رو دیدین؟ آخر فیلم مکس انقد از سردردا و افکار و وسواس هاش خسته میشه که مغز خودشو با دریل سوراخ میکنه. خیلی میفهممش. خیلی.

As you are

قربونت میرم😭😭😭

بچه ها مگه قرار نبود همه باهم فقیر و بدبخت باشیم؟ اینایی که تو چنلاشون از اسب و کفش و لباس سوارکاریشون حرف میزنن چی میگن پس؟ نکنه همتون پشت سر من پولدارین؟😭😭

من تنها تجربه ی سوارکاریم سوار شدن بر اسب امام حسین تو دسته های محرمه

صدای ستایش حال خوب کنه

معمولا دوست ندارم برگردم به گذشته چون باید تمام اتفاقای عذاب آوری که دست خودم نیستو دوباره تجربه کنم. ولی اگه بشه به گذشته برگشت و تا ابد تو یه زمان خاص زندگی کرد دلم میخواد برگردم به بغل مامانبزرگم. یا به اون کافه ای که با مامانم میرفتیم و تعطیل شد. یا به وقتی که داداشم تو بغلم جا میشد.

چقد من خرم چالش فور کردم بعد برداشتم چنلو پرایوت کردم

خیلی احساس حماقت میکنمممم

نمیتونم تشخیص بدم اینی که دارم قیمت کالیمبارو جاهای مختلف چک میکنه و در مورد تفاوتاشون تحقیق میکنه و پولای نداشتشو ضرب و تقسیم میکنه منم واقعا یا یه ایمپالسِ ای دی اچ دیِ زودگذره که باید بهش بی توجهی کنم.

خیلی بهم کم توجه شدید قدیما کامنت میذاشتید ری اکت میزدید الان از مد افتادم رفتید معلوم نیست با کیا

این زمستان را نبین ما هم بهاری داشتیم

به من سریال کنسل شده انداختی؟🫪این رسمش نبود

بچه ها سورنس کنسل شده؟

منو یاد Beck میندازی
چون مهم‌ ترین چیزی که توی کانالت می‌ بینم، توانایی رفتن از یه فضای کاملا جدی به یه چیز کاملا ابزورد در عرض سه ثانیه‌ ست. کتاب و کالوینو، تحلیل اقتباس، تاریخچه‌ ی یه خاطره، وسواس روی یه جزئیات کوچیک، بعد ابوت، برد پیت، کالیمبا، روغن زیتون، F1 و...
انگار ذهنت اصلا حاضر نیست فقط در یک ژانر فعالیت کنه.
یه مود متغیر باحال داری
ولی چیزی که باعث میشه صرفاکانالت یه دیلی رندوم نباشه، اون حس شخصی و نوستالژیک خیلی پررنگشه. آدما، کافه‌ ها، خانواده، گذشته، چیزهایی که دوست داشتی، کتاب‌ هایی که توی ذهنت میمونن و حتی چیزهای خیلی کوچیکی که برای بقیه احتمالا بی‌اهمیتن، اینجا وزن دارن. در کنارش هم یه خودآگاهی بامزه هست. خودت می‌دونی ذهنت شلوغه و به جای اینکه سعی کنی پنهانش کنی، همون شلوغی رو تبدیل به محتوای کانال می‌کنی.
و میشه امضات.
https://t.me/the_potatohead