یه روز دلیت اکانت می‌کنم و برای همیشه می‌رم.

من واقعا دیگه ”دنیارو نمیخوام اگه تو نباشی“.

هوا هوای رفتنه، از خونه، از مجازی، از دنیا.

ولی حق با سجاد شاهی بود،
وقتی ترکم کردی قلبم مُرد(:

اون برای همه نقش نجات‌دهنده رو داشت،
اما وقتی نوبت خودش می‌رسید… هیچ‌کس نبود.

غریبه بودن هیچ مشکلی نداره؛ اما غریبه شدن، غریبه شدن خیلی غم‌انگیزه.

دربارش گریه نمیکنم، ولی خب غذا هم نمی‌خورم، درست نمی‌خوابم و با کسی حرفم نمی‌زنم.

‏تو دلت برام تنگ نشد، دلت نخواست آهنگایی که گوش دادی رو برام بفرستی؟
یعنی هیچ اتفاقی نیوفتاد که دلت بخواد درباره‌اش باهام حرف بزنی؟
تو اصلا نگران حالم نشدی؟ جدی جدی دل تو تنگ نشد؟

کی می‌دونه،
شاید تو یه دنیای دیگه تو بغلت مُردم.

من هرچی دلم خواست نشد، تو هم یکیش :)

دیدی نشد؟(:

‏چقدر بهت نیاز داشتم و چقدر پیدات نشد.

شدیدا نیاز دارم تنها نباشم، تنهایی باعث میشه خیلی فکر کنم، من از فکر کردن بیش از حد متنفرم.

من هر کیو که ناز کردم یه روزی چَک زد رفت.

نه اینکه بدون تو نشه، اما خب کاش با تو می‌شد.

کاش اونجایی که باهم‌دیگه خوشحال بودیم زندگیمون تموم میشد.

فکرش شده سیگارِ رویِ لب من.

من غمگینم؛ غمگین از این که وسط این همه نرسیدن، اعصاب خوردی، ازار و اذیت های روانی، اضطراب اجتماعی، بی حوصلگی، کسلی و غم، بی اعتمادی و تنهایی، تورو دیگه ندارم.

‏از اینکه مجبورم ناراحتت کنم تا بفهمی ناراحتم، ناراحتم.

من عاشق او بودم، او عاشق او.