از چی نمی‌تونی مووآن کنی عزیزم؟ از محبتی که نمی‌کرد؟ از تلاشی که نکرد؟ از عرضه‌ای که نداشت؟ از آرامش و امنیتی که بهت نمی‌داد؟ از احساس کافی بودنی که بهت نمی‌داد؟ از چی؟

اگه به دوست داشتن باشه که خب دوست دارم ولی بحث خواستنه، من دیگه نمیخوامت.

کاش یه ابر بودم تو آسمون، دور از شلوغی و هیاهو و هر وقت می‌خواستم می‌باریدم.

یعنی جدی جدی دلت تنگ نمی‌شه یا مسخره‌بازی در میاری؟

نه اینکه نخواما ولی تو انقد دلمو شکوندی که نمی‌تونم برگردم.

من برات دوییدم، خوبم دوییدم، ولی تو توی خط پایان منتظرم نبودی.

ینی دیگه تکستامو دوست ندارین که استارز نمیزنین برام؟🥺

‏من واقعا نمیدونم کجا باید قایم شم که غم پیدام نکنه.

‏اومدم برات گریه کنم دیدم هم مستقلم، هم خوش هیکلم، هم خوشتیپم، هم موفق، پس تو باید واسم گریه کنی.

از زندگیم راضیم، لطفا به نبودنت ادامه بده.

5 دقیقه قبل اینکه آلارم زنگ بخوره:

میدونی عزیزم، من برای تو صبور‌ترین ورژن خودم بودم و تو بیخیال‌ترین ورژن.

ولی من هنوزم با وجود یه عالمه غم از طرف تو، دوسِت دارم.

‏چرا هیچکس در مورد درد فیزیکی قفسه سینه وقتی ناراحت میشیم و دلمون میشکنه صحبت نمیکنه؟ خیلی واقعیه.

این روزا بیشتر از هر چيزي نگران قلبمم، زيادي بار ناگفته‌ها رو به دوش کشیده.

‏نجات‌ دهنده یه کوچولو ناراحته ولی خب خیلی خوشگله :)

تا میام ببوسمت میپرم از خواب.

نمیدونم چطور بگم اما انگار دارم هدر میرم،
خودم، عمرم، جوونیم، انرژیم، استعدادم، احساساتم، ذوقم، تلاشم و کلاً همه وجودم داره هدر میره.