من دلم برات تنگ نمیشه، من دلم برات میمیره.

میدونم تجربه شد ولی واقعا نیازی به این تجربه نداشتم.

حقیقتا ریدم تو این جوونی‌ای که ما کردیم.

وضعیت:

ایندفعه جنگ شه میرم میشینم تو جاهایی که هشدار تخلیه دادن.

صبر بیش از حد، هر حس و ذوقی رو از بین میبره.

POV:

کاش آدما اونقدری که شوق به دست اوردن دارن، عرضه نگه‌داری هم داشتن!

من در حال جمع کردن احساساتی که حروم شد:

همه رو دیدی به جز منی که داشتم به‌ خاطرت تموم می‌شدم.

دیر سین کردن از تو، قطع ارتباط از من.

یه لایه‌ی دیگه غم روم بشینه، سقوط می‌کنم.

لازمه یکی حواسش بهت باشه مخصوصا وقتایی که خودت دیگه حواست به خودت نیست.

نمیدونم عزیزم، شاید هرچیزی رو از ته دل بخوای از دستش میدی.

حالم شبیه اون اعدامیه که یاد تو براش مثل اذانه‌.

کاش می‌شد که توی قلبم قبرتو می‌کندم.

حالم خوبه ها، یه دفعه یادم میوفته انگار همه موفق شدن بجز من، همه خوشبختن بجز من، همه به یه جایی رسیدن بجز من، همه دوست داشته میشن بجز من، همه زندگی میکنن و من فقط نفس میکشم.

به تراپیستی که با کالابرگ کار کنه نیازمندم.

دنبال منِ سابق میگردم، خودِ قبلیم، همون که صبرش زیاد بود، من الان کم اوردم، خسته شدم، ذوقم کور شده، خوب نیستم.