همیشه از اونایی که آرومشون میکردم داغون‌تر بودم.

من چی درموردت فکر میکردم و تو چی بودی.

از شما حرومزاده های بازیگر متنفرم!

قوی بودن بسه. یه شونه بدید سر بذاریم گریه کنیم.

من کنار میام، کنار میام، کنار میام، بعد یهو از همون کنار میرم.

‏این داستان از چشم افتادنه ادما هم واقعا ترسناکه، چه کردی با اون همه علاقه‌ای که بهت داشتم احمق.

یه وقتایی سیستم دفاعی آدم برای عدم فروپاشی، بی‌دلیل خندیدن و کصخل نشون دادن خودشه، در حالی که از نظر ذهنی واقعا داره می‌جنگه که سقوط نکنه.

دیدین چقدر دل کندن از بله و روبیکا آسون بود؟ من دربرابر آدما اینطوریم.

کاش هیچوقت باهم غریبه نشیم.

همون پروانه‌‌ای که توی قلبت پرواز می‌کرده
یه روز راه نفستو می‌بنده.

من دلم برات تنگ نمیشه، من دلم برات میمیره.

میدونم تجربه شد ولی واقعا نیازی به این تجربه نداشتم.

حقیقتا ریدم تو این جوونی‌ای که ما کردیم.

وضعیت:

ایندفعه جنگ شه میرم میشینم تو جاهایی که هشدار تخلیه دادن.

صبر بیش از حد، هر حس و ذوقی رو از بین میبره.

POV:

کاش آدما اونقدری که شوق به دست اوردن دارن، عرضه نگه‌داری هم داشتن!

من در حال جمع کردن احساساتی که حروم شد: