کجایی که الان دارم توی نبودنت دست و پا میزنم.

من چقدر ساده، احمق و طفلک بودم خبر نداشتم.

نجات دهنده غرق شده.

‏من safeترین، مهربون‌ترین و دلسوزترین آدمی بودم که می‌تونستی تو زندگیت داشته باشی و از دستش دادی، تو بد باختی.

کاش من هم یک جاوید نام بودم
شجاع ، زیبا ، و از همه مهمتر مرده.

هیچکس 4 صبح بیدار شدنمو ندید، هیچکس تا دیر وقت کار کردنمو ندید، هیچکس ندید من 3 جا کار میکنم، چون هیچکدومو انجام ندادم.

فراموش؟ من هنوز رمز گوشیم تاریخ تولدته.

حسایی که من با تو تجربه کردم رو حتی دیگه نمیتونم با خودت تجربه کنم چه برسه به یه نفر دیگه.

همیشه از اونایی که آرومشون میکردم داغون‌تر بودم.

من چی درموردت فکر میکردم و تو چی بودی.

از شما حرومزاده های بازیگر متنفرم!

قوی بودن بسه. یه شونه بدید سر بذاریم گریه کنیم.

من کنار میام، کنار میام، کنار میام، بعد یهو از همون کنار میرم.

‏این داستان از چشم افتادنه ادما هم واقعا ترسناکه، چه کردی با اون همه علاقه‌ای که بهت داشتم احمق.

یه وقتایی سیستم دفاعی آدم برای عدم فروپاشی، بی‌دلیل خندیدن و کصخل نشون دادن خودشه، در حالی که از نظر ذهنی واقعا داره می‌جنگه که سقوط نکنه.

دیدین چقدر دل کندن از بله و روبیکا آسون بود؟ من دربرابر آدما اینطوریم.

کاش هیچوقت باهم غریبه نشیم.

همون پروانه‌‌ای که توی قلبت پرواز می‌کرده
یه روز راه نفستو می‌بنده.